I SA/Gl 1364/12
PostanowienieWSA w Gliwicach2013-01-21
Skład orzekający: Anna Tyszkiewicz – Ziętek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga dotycząca ustalenia podatku od spadków i darowizn, w której skarżący nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia pomimo wezwania, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Skarga dotycząca ustalenia podatku od spadków i darowizn jest sprawą, w której przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W związku z tym, zgodnie z art. 215 § 1 PPSA, strona skarżąca jest zobowiązana do podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Niewykonanie tego obowiązku, pomimo wezwania sądu do uzupełnienia braku formalnego pod rygorem odrzucenia skargi, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący R. B. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji ustalającą zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu, jednak brak formalny nie został usunięty do chwili obecnej.Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz – Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, ustalającą R. B. zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn z tytułu spadku po zmarłej K. B. w wysokości [...]zł.
Na powyższą decyzję R. B. złożył skargę.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 10 grudnia 2012 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka polecona zawierająca m.in. powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 17 grudnia 2012 r.
Brak formalny skargi do chwili obecnej nie został usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do § 2 tego artykułu, pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl z kolei art. 231 ppsa wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 ppsa w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 ppsa (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.
Przez sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 755/11, publ. LEX nr 1151464, z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 237/12, publ. LEX nr 1137743, z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 289/12, publ. LEX nr 1137792). W sprawach podatkowych w przypadku skarg m.in. na decyzje dotyczące wymiaru (określenia lub ustalenia) podatku, przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 500/10, publ. LEX nr 742554).
W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy ustalenia podatku od spadków i darowizn, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy. Z tego względu wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Termin zaś do uzupełnienia tego braku skargi, wyznaczony w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie z dniem 24 grudnia 2012 r.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak
w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło