I SA/Gl 1418/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zastawu skarbowego w kwestii wniosku skarżącego z dnia 3 października 2013 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...], nr [...] odmawiającą skarżącemu M.J. wykreślenia wpisu z rejestru zastawów skarbowych dokonanego na samochodzie ciężarowym marki [...], nr nadwozia [...], nr rejestracyjny [...], rok produkcji [...]. W piśmie zawierającym skargę skarżący sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie do sądu skargi na decyzję nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki mające uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można jednakże rozważać dopiero po stwierdzeniu, że akt ten nadaje się do wykonania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, Lex nr 551927). Warunek ten zostaje spełniony, gdy dokonuje on zmian w zakresie praw lub obowiązków strony (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07, Lex nr 471074). Podkreślenia więc wymaga, że choć każdy akt administracyjny wywołuje określone następstwa prawne, to nie każdy podlega wykonaniu, rozumianemu jako możliwość realizacji płynących zeń uprawnień lub też konieczność podporządkowania się określonym w nim obowiązkom [tak Ł. Strzępek (w:) "Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory", R. Mikosz (red.), Warszawa 2008, str. 188]. Odniesienie powyższego do analizowanego przypadku wymaga stwierdzenia, że decyzja, której wniosek dotyczy, nie dokonuje zmian w zakresie praw lub obowiązków skarżącego, w szczególności nie nakłada na niego powinności określonego zachowania się. Nie podlega zatem wykonaniu, co oznacza, że wniosek o wstrzymanie jej wykonania nie może zostać uwzględniony. Przesądza to o konieczności wydania niniejszego orzeczenia.