I SA/Gl 1440/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Pindel po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. (dalej: organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. nr [...] określającą M. P. (dalej: skarżąca) zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu dokonanej w dniu 29 lutego 2008 r. sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w S. w wysokości [...] zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję organu odwoławczego skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek skarżąca podała, że pozostaje od 2011 r. na rencie i jedynym jej dochodem jest świadczenie w wysokości [...] zł miesięcznie netto. Posiada na utrzymaniu małoletniego syna i nie uzyskuje innych dochodów. Poza środkami w kwocie [...] zł, które wydatkowała na zakup mieszkania, skarżąca nie posiada innych zgromadzonych środków, z których mogłaby uregulować ciążące na niej zobowiązanie podatkowe. Wskazała, że zajęcie nawet niewielkiej kwoty z otrzymywanej przez nią renty mogłoby spowodować brak możliwości regulowania czynszu za mieszkanie, co w efekcie doprowadzić by mogło do eksmisji z zajmowanego lokalu. Postanowieniem z dnia [...] r. organ odwoławczy odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Organ odwoławczy zaakcentował, że jak wynika z akt sprawy, w 2012 r. skarżąca uzyskała – poza świadczeniem rentowym – dochód z odpłatnego zbycia instrumentów finansowych w kwocie [...] zł a w roku 2013 – dochód z odpłatnego zbycia instrumentów finansowych w kwocie [...] zł oraz przychód ze sprzedaży działki w kwocie [...] zł. Nadto, w 2014 r. otrzymała zwrot nadpłaconego podatku dochodowego w kwocie [...] zł. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, na skutek wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy, zwolnił ją od wpisu od skargi i oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., sąd po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki powyższe, mogące uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że dany akt nadaje się do wykonania (por. w tej kwestii postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, LEX nr 551927). Akt podlega wykonaniu, jeżeli dokonuje zmian w zakresie praw lub obowiązków strony (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07, LEX nr 471074). Aktami podlegającymi wykonaniu są w szczególności takie akty, które nakładają na ich adresatów obowiązek świadczenia. Z tego rodzaju decyzją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie, utrzymuje ona bowiem w mocy decyzję organu pierwszej instancji nakładającą na stronę obowiązek zapłaty zobowiązania podatkowego. Wskazać następnie należy, że inicjatywa do wskazania na istnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu przysługuje stronie skarżącej, która winna taki stan rzeczy uprawdopodobnić w uzasadnieniu swego wniosku. Tylko bowiem na podstawie jej twierdzeń Sąd może ocenić istnienie przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania decyzji. Użyte w wyżej cytowanym przepisie pojęcia nieostre, wymagają skonkretyzowania poprzez dokładną i wyczerpującą argumentację czy też zobrazowania za pomocą odpowiednich dokumentów. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wskazanie we wniosku na okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168). W orzecznictwie akcentuje się, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 2914/12, LEX nr 1240731). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami i dowodami. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 298/14, LEX nr 1500173). Nadto wskazać należy, iż Sąd badając wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć nie tylko na ocenie wniosku strony skarżącej ale również na analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zdaniem Sądu nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca stwierdziła wprawdzie, że jedynym jej dochodem jest renta w kwocie [...] zł netto miesięcznie, jednak jak zauważył organ odwoławczy, oprócz wskazanego świadczenia rentowego, skarżąca uzyskała w ubiegłych latach dochód z odpłatnego zbycia instrumentów finansowych (tj. [...] zł w 2012 r. oraz [...] zł w 2013 r.) i przychód ze sprzedaży działki położonej w S. w kwocie [...] zł (w 2013 r.). Zaznaczyć przy tym należy, że wprawdzie skarżąca w piśmie z dnia 2 marca 2015 r. wskazała, iż dochody z instrumentów finansowych były "wirtualne" i ostatecznie poniosła ona "straty", które wykazała w zeznaniu PIT-38 za 2014 r., jednak na potwierdzenie swojej sytuacji materialnej nie nadesłała ona stosownej dokumentacji, potwierdzającej okoliczności, o których wspomniała we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji oraz w piśmie z dnia 2 marca 2015 r. Odnosząc się z kolei do faktu, iż w niniejszej sprawie przyznane zostało skarżącej prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z wpisu od skargi należy podnieść, że jak wskazuje się w orzecznictwie, nie można utożsamiać przesłanek do przyznania prawa pomocy z przesłankami wstrzymania wykonania aktu (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2009 r., sygn. akt II FSK 1783/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Końcowo zaznaczyć trzeba, że okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji Sąd nie dopatrzył się również w aktach administracyjnych sprawy. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.