I SA/Gl 152/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia zawiesić postępowanie sądowe A S.A. w P., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. o numerze wskazanym w sentencji, której istota sporu sprowadza się do stwierdzenia, czy poniesione przez Spółkę wydatki na działania o charakterze marketingowo-szkoleniowym są wydatkami na reprezentację, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( t. j. Dz. U. z 2011 r., nr 74, poz. 397 ze zm. ). W piśmie z dnia 22 lutego 2012 r. skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowego z urzędu z uwagi na przekazanie przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 grudnia 2012 r., sygn. II FSK 702/11 do rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości tj. czy wydatki na zakup usług gastronomicznych, podawanych i świadczonych w trakcie spotkań z kontrahentami, odbywającymi się w siedzibie podatnika, jak też poza tą siedzibą należące do kategorii wydatków, o których mowa w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., w każdym przypadku należy zaliczyć do kosztów reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów?". Pismo to zostało przekazane przez sąd organowi odwoławczemu, który nie podzielił stanowiska zawartego we wniosku o zawieszenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zw. dalej jako "P.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie z przyczyn wskazanych w tym przepisie następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu. W szczególności przepis ten daje podstawę do zawieszenia postępowania z powodu skierowania, w wyniku innej sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym lub rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów administracyjnych, pytania prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187 i art. 269 P.p.s.a. – zobacz Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydanie 5, Wydawnictwo LexisNexis, s. 332. Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 grudnia 2012 r., sygn. akt II FSK 702/11 działając na podstawie art. 187 § 1 P.p.s.a. postanowił przedstawić składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: czy wydatki na zakup usług gastronomicznych, podawanych i świadczonych w trakcie spotkań z kontrahentami, odbywającymi się w siedzibie podatnika, jak też poza tą siedzibą należące do kategorii wydatków, o których mowa w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., w każdym przypadku należy zaliczyć do kosztów reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów? Podkreślić zatem należy, że zarówno w przedstawionym Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozstrzygnięcia zagadnieniu prawnym, jak i w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania przez tutejszy Sąd występuje zbieżność stanów faktycznych, jak również przepisów prawa materialnego, będących podstawą rozstrzygnięcia. Wyłoniły się w nich analogiczne wątpliwości merytoryczne, zatem można dostrzec związek merytoryczny pomiędzy tymi sprawami. Pozostaje więc zbadać, czy taki związek merytoryczny jest wystarczający do zawieszenia postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W ocenie Sądu, trzeba podkreślić, że art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. umożliwia sądowi administracyjnemu zawieszenie postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Owe "decydujące znaczenie" jest konsekwencją użycia przez ustawodawcę w analizowanym przepisie P.p.s.a. zwrotu "zależy". Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że przy wykładni pojęcia "zależy" użytego przez ustawodawcę w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. systemowa wykładnia powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że jednym z kluczowych zadań Naczelnego Sądu Administracyjnego jest nie tylko kontrola orzecznictwa wojewódzkich sądów administracyjnych w konkretnych sprawach, ale także dbałość i stanie na straży jednolitości wykładni prawa administracyjnego. Ochrona wskazanej przez ustawodawcę wartości, jaką jest jednolitość orzecznictwa sądowoadministracyjnego, powinna być zatem uwzględniona przy wykładni art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w stanie faktycznym i prawnym rozpoznawanej sprawy. Tym samym w ocenie Sądu spełniona została przesłanka wskazana w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. umożliwiająca Sądowi zawieszenie postępowania z urzędu. Z tych też przyczyn oraz na podstawie ww. przepisu Sąd zawiesił postępowanie.