I SA/Gl 1532/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 29 października 2024 r. nr 2401-IOV1.4103.73.2024.TS UNP: 2401-24-272327 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2021 r. do września 2021 r. p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 2.926,00 zł. Pismem z 25 listopada 2024 r. S.J. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 28 stycznia 2025 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2.926,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierająca powyższe wezwanie, awizowano dwukrotnie 3 lutego 2025 r. oraz 11 lutego 2025 r., natomiast wydana została skarżącemu 18 lutego 2025r. Termin na usunięcie braku fiskalnego skargi upływał skarżącemu 24 lutego 2025 r. Wpis od skargi został uiszczony 25 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast, jeżeli pismem, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie lub skarga o wznowienie postępowania, to na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, podlega ono odrzuceniu przez sąd. Zaś zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1640 z późn. zm.), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie (art. 69 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym, jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Z kolei z § 3 powołanego wyżej artykułu, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się zatem za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy (§ 4). Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, iż wymóg dwukrotnego awizowania omawianej przesyłki sądowej, został spełniony. Zgodnie z opisaną powyżej regulacją prawną, czternastodniowy termin do odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, rozpoczął swój bieg 3 lutego 2025 r., tj. w dniu pozostawienia w placówce pocztowej wskazanej przesyłki. Skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił więc 17 lutego 2025 r., pomimo osobistego jej odebrania przez skarżącego 18 lutego 2025 r. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 listopada 2012 r. II FZ 942/12, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13, z dnia 27 września 2013 r. II OZ 810/13; wszystkie dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, art. 73 p.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r. I FZ 188/10). Innymi słowy, późniejsze odebranie na żądanie strony pisma po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie obala doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 73, teza 2, LEX 2013). W świetle powyższych ustaleń, sąd nie ma wątpliwości, iż termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął skarżącemu 24 lutego 2025 r., pomimo tego, że przesyłka została wydana mu 18 lutego 2025 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił jednakże wpisu sądowego od skargi. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że termin został uchybiony, co musi za sobą pociągnąć negatywne konsekwencje dla strony, które to konsekwencje znieść może jedynie przywrócenie terminu orzeczone na wniosek, który strona może wnieść. W omawianej sprawie taki wniosek nie został jednak wniesiony. W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.