I SA/Gl 157/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia odrzucić skargę. Wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ż. z dnia [...] r., nr [...], którą ustalono A w Ż. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2002, i określił stratę w tym podatku za wskazany rok. W imieniu podatnika skargę na tę decyzję złożył adwokat W. G. Nie dołączył jednak do niej pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy oraz dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania tego upoważnienia i określającego sposób reprezentacji strony, lecz powołał się na pełnomocnictwo wniesione w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 636/08. Wobec tego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lutego 2011 r. został wezwany do uzupełnienia tych braków formalnych w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Równocześnie Przewodniczący Wydziału wydał zarządzenie o wezwaniu go do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwania te doręczono pełnomocnikowi podatnika w dniu 7 marca 2011 r. Nie zostały one wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie jako p.p.s.a., jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma, a więc także do skargi, należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Co więcej, w przypadku gdy reprezentuje on osobę prawną lub jednostkę organizacyjną mającą zdolność sądową, winien nadto dołączyć dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która pełnomocnictwa udzieliła. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (zob. również postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 31 lipca 2008 r., sygn. akt I FSK 1171/08, LEX nr 527708; z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt I FSK 389/05, LEX nr 179410). Brzmienie przytoczonych przepisów nie pozostawia wątpliwości, że nie czyni zadość wymogom w nich określonym powołanie się w składanym piśmie na okoliczność wniesienia któregokolwiek z tych dokumentów w innej sprawie strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2009 r., sygn. akt II FSK 1586/09, LEX nr 533641; z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I FSK 536/08, LEX nr 440115). Niezłożenie tych dokumentów sprawia z kolei, że pismo takie dotknięte jest brakami formalnymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, LEX nr 516658; por. także: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 23 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FSK 46/08, LEX nr 575334, z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 148/08, LEX nr 527720; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08, LEX nr 484878). Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., jednakże jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Poza zachowaniem warunków formalnych skarga jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym, od którego zgodnie z art. 230 p.p.s.a pobiera się wpis, winna być opłacona. Stosownie bowiem do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, by pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga - jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Odniesienie powyższego do niniejszej sprawy wymaga stwierdzenia, iż pomimo wezwania pełnomocnik skarżącego ani nie uzupełnił braków formalnych skargi, ani nie uiścił kwoty należnej tytułem wpisu od tego pisma. Skoro wezwania te doręczono mu w dniu 7 marca 2011 r., uznać wszak należało, że siedmiodniowy termin do ich wykonania upłynął z dniem 14 marca 2011 r. i dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.