I SA/Gl 1642/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D., L. D. i T. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...], [...] w przedmiocie zastawu skarbowego w kwestii skargi kasacyjnej strony skarżącej p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 2 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę wniesioną przez A.D., L. D. i T. D. na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia. Następnie postanowieniem z dnia 24 listopada 2014 r. Sąd przywrócił stronie skarżącej termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 2 września 2014 r. Przesyłka polecona z dnia 24 marca 2015 r. skierowana do T. D., jako skarżącego i pełnomocnika pozostałych skarżących, zawierająca m.in. odpis wyroku z dnia 2 września 2014 r. wraz z uzasadnieniem została awizowana w dniu 27 marca 2015 r., a następnie wydana adresatowi w dniu 14 kwietnia 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru. W dniu 13 maja 2015 r. została złożona osobiście w siedzibie sądu skarga kasacyjna skarżących, reprezentowanych przez pełnomocnika będącego adwokatem. Następnie w odpowiedzi na wezwanie z dnia 15 maja 2015 r. dotyczące awizowania przesyłki poleconej z dnia 24 marca 2015 r., pracownik Poczty Polskiej S.A. w piśmie z dnia 16 czerwca 2015 r. wyjaśnił, że przesyłka ta była dwukrotnie awizowana, tj. po raz pierwszy w dniu 27 marca 2015 r. i powtórnie w dniu 7 kwietnia 2015 r. Zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl z kolei art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną m.in. z powodu wniesienia jej po upływie terminu. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Ponadto stosownie do art. 83 § 2 ppsa jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie zaś z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 90) dniami wolnymi od pracy są niedziele. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem wynika, że została ona doręczona w dniu 14 kwietnia 2015 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjedzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 27 marca 2015 r., a następnie po raz drugi w dniu 7 kwietnia 2015 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 10 kwietnia 2015 r. Termin do odebrania tej przesyłki biegł bowiem od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Okoliczność, że powtórne awizo doręczono dopiero w dniu 7 kwietnia 2015 r., nie może mieć wpływu na zmianę terminu wynikającego z art. 73 ppsa. Jeśli strona nie odbierze przesyłki w ciągu 14 dni od dnia dostarczenia pierwszego awiza, uznać należy, że została ona doręczona prawidłowo. Termin nie może być przedłużony, nawet gdy listonosz pozostawi w skrzynce adresata drugie awizo później niż siódmego dnia od daty dostarczenia pierwszego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt I FSK 1640/11, wydany na podst. art. 150 Ordynacji podatkowej, zawierającego analogiczną regulację jak art. 73 ppsa, publ. Lex nr 1221982, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2014 r., sygn. akt II FZ 1403/14, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie wyrażono nadto pogląd, że okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu wg wskazanego powyżej art. 73 ppsa (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10, II FZ 542/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego należy przyjąć, że w niniejszej sprawie przesyłka zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem została doręczona w dniu 10 kwietnia 2015 r., a co za tym idzie, że trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej upłynął, zgodnie z art. 83 § 2 ppsa, z dniem 11 maja 2015 r. Skarga kasacyjna została natomiast wniesiona w dniu 13 maja 2015 r., a zatem już po upływie terminu do dokonania tej czynności. Nie ulega zatem wątpliwości, że termin został uchybiony, co musi za sobą pociągnąć negatywne konsekwencje dla strony, które to konsekwencje znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu orzeczone na wniosek, który strona może wnieść. Wobec powyższego na podstawie art. 178 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.