I SA/Gl 170/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek. Wydaną w dniu [...] decyzją nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w części decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...], nr [...] i obniżył określoną w niej wysokość zobowiązania podatkowego M. O. w podatku dochodowym od osób fizycznych z kwoty [...] zł do kwoty [...] zł W skardze na tę decyzję podatnik zawarł wniosek o wstrzymania jej wykonania, wskazując, iż nieuwzględnienie tego żądania pociągnie za sobą nieodwracalne skutki w postaci zachwiania jego i tak złej sytuacji finansowej oraz konieczności likwidacji działalności gospodarczej. Nadto wyraził przekonanie, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia również to, iż została ona wydana w postępowaniu, w którego toku "popełniono szereg błędów i naruszeń", a ponieważ organ podatkowy po raz kolejny zmienił wysokość zobowiązania, istnieje duże prawdopodobieństwo, że poczynione przezeń ustalenia są niewłaściwe. Postanowieniem z dnia 2 marca 2011 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił uwzględnienia wskazanego żądania strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (§ 1), niemniej jednak strona może wystąpić z takim wnioskiem do organu, który decyzję tę wydał (§ 2), lub do Sądu, który - po przekazaniu mu skargi na tę decyzję - może żądanie to uwzględnić nawet w przypadku, gdyby organ uprzednio wydał rozstrzygnięcie odmowne (§ 3). Powołany przepis uzależnia jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd od spełnienia przynajmniej jednej z wymienionych w nim przesłanek, a mianowicie od niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że w kwestii tej Sąd orzeka przede wszystkim na podstawie twierdzeń strony. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie poglądem to w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Twierdzenia te winny zaś zostać powiązane z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących jej sytuację (por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17 stycznia 2011 r., sygn. akt II FZ 720/10, LEX nr 736437; z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I GZ 316/10, LEX nr 607229; z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09, LEX nr 569795; z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1312/08, LEX nr 573178; z dnia 30 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 754/09, LEX nr 552410; z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt II GSK 466/09, LEX nr 563508; z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, LEX nr 564208; z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09, LEX nr 575347). Brak takiego odniesienia w niniejszej sprawie ma znaczenie przesądzające, ponieważ uniemożliwia on pozytywną weryfikację oświadczenia wnioskodawcy o tym, że zachwianie jego sytuacji finansowej oraz konieczność likwidacji działalności gospodarczej, którą prowadzi, stanowią realne zagrożenie. Tym bardziej wątpliwe jest więc, że wystąpienie tych okoliczności może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Nadto wymaga wyjaśnienia, że zarzut błędów i naruszeń, które wnioskodawca dostrzegł w toku postępowania administracyjnego, nie ma wpływu na rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Stanowi on bowiem zakwestionowanie jej zgodności z prawem i dlatego ocena jego zasadności jest możliwa na etapie badania zasadności skargi. Reasumując, ograniczenie uzasadnienia zgłoszonego żądania do przedstawionych twierdzeń jest niewystarczające do uznania, by w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a ponieważ do takiego samego wniosku, zdaniem Sądu, prowadzi analiza akt sprawy, na podstawie art. 61 §§ 3 i 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.