I SA/Gl 22/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r. w kwestii zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania skarżącej A’ Sp. z o.o. w T. [obecnie: A Sp. z o.o. w T.] od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...], nr [...], którą określono skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r. w kwocie [...] zł, uchylił tę decyzję i orzekł, że wysokość wskazanego zobowiązania podatkowego wynosi [...] zł. W skardze pełnomocnik skarżącej sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, akcentując, że nie zachodzą przesłanki, od których uzależnione jest nadanie tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, a wzgląd na wysokość zobowiązania i stan majątku skarżącej czyni zasadnym przypuszczenie, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wymaga bowiem dostrzeżenia, że w myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie natomiast z utrwalonym w orzecznictwie poglądem w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony, gdyż to w jej interesie leży takie sformułowanie żądania, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie co najmniej jednej z przesłanek wstrzymania wykonania. Jednocześnie konieczne jest, by twierdzenia te zostały poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących sytuację strony, ponieważ brak takiego odniesienia czyni niemożliwym pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania [por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego (wszystkie dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl): z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 373/11, z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 74/11, z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09, z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1312/08, z dnia 30 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 754/09, z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt II GSK 466/09, z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, a także z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09]. Odniesienie tych uwag do rozpatrywanego przypadku wymaga stwierdzenia, że wniosek został uzasadniony w stopniu niewystarczającym do jego uwzględnienia. Wszak pełnomocnik skarżącej nawiązał jedynie do brzmienia jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Nie podjął natomiast próby wykazania zasadności żądania. Nawet nie wyjaśnił, w czym upatruje znacznej szkody, na której powstanie, w jego przekonaniu, skarżąca jest narażona, a zwracając uwagę na stan majątkowy skarżącej, w ogóle go nie udokumentował. Zamierzonego skutku nie mogło odnieść także powołanie się na niezaistnienie warunków nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, a to z tego powodu, że wniosek dotyczył decyzji ostatecznej, która podlega przecież wykonaniu z mocy samego prawa. Podsumowując, takie ograniczenie uzasadnienia żądania nie pozwala na uznanie, by w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania decyzji a ponieważ do takiego samego wniosku, w ocenie Sądu, prowadzi analiza całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.