I SA/Gl 228/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. na pismo Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kontroli skarbowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K., działając na podstawie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. nr 5, poz. 46), udzielił odpowiedzi na wniesione przez T. P. pisma (skargi i wnioski) z dnia 2 stycznia 2007 r., 7 stycznia 2007 r., 8 stycznia 2007 r. oraz pismo uzupełniające z dnia 31 stycznia 2007 r. Na powyższe pismo T. P. złożył skargę, wnosząc jednocześnie m. in. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność. Wskazał, że została ona wniesiona na pismo wydane na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a "zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych do skargi i wniosków uregulowanych w dziale VIII kpa nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej". Stanowisko to Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. podtrzymał w pismach z dnia 2 października 2007 r. i 4 stycznia 2008 r. Postanowieniem z dnia 22 października 2007 r. Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, a zażalenie wniesione na to orzeczenie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 lutego 2008 r. W toku postępowania skarżący składał szereg pism, w których wnosił m. in. o przeprowadzenie postępowań dowodowych, a także ponowił wniosek o przyznanie prawa pomocy, który zarządzeniem z dnia 25 marca 2008 r. pozostawiono bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej ppsa), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ppsa). Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. Tymczasem w omawianej sprawie skarga została wniesiona na pismo z dnia [...], nr [...], którym Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K., działając m. in. na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, odpowiedział na zarzuty i wnioski podnoszone przez T. P. w jego pismach z dnia 2 stycznia 2007 r., 7 stycznia 2007 r., 8 stycznia 2007 r. oraz piśmie uzupełniającym z dnia 31 stycznia 2007 r. Rozpoznając skargę wniesioną na takie pismo, w pierwszej kolejności należy odnotować, że w niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 lutego 2008 r., wydanym wskutek zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu w przedmiocie prawa pomocy, wyraził pogląd, że czynności – niezależnie od formy – podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do skarg i wniosków, nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Postanowienie to ma moc wiążącą. Pogląd zawarty w tym postanowieniu jest zgodny z utrwalonym orzecznictwem, według którego w sprawach dotyczących działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie są bowiem aktami lub czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 ppsa (zob. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1271/04, LEX nr 191974, z dnia 7 grudnia 2004 r., sygn. akt III SAB/Wa 193/04, LEX nr 165916 oraz z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wa 80/05, LEX nr 205439, a także por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2004 r., sygn. akt OSK 642/04, LEX nr 160611 oraz z dnia 21 listopada 2000 r., sygn. akt III SAB 108/99, LEX nr 48017). Skargą do sądu administracyjnego nie jest objęte postępowanie uregulowane w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż w postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi. Tak też jest w tej sprawie, ponieważ pismo z dnia 13 marca 2007 r., będące przedmiotem skargi, informuje o sposobie załatwienia skarg i wniosków T. P. na działalność Urzędu Kontroli Skarbowej w K.. Nie jest to więc akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W świetle zatem powyższych uwag pismo z dnia [...], będące jedynie informacją o sposobie załatwienia skargi nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Słusznie więc zwrócił uwagę w odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. – że skarga jest niedopuszczalna. Wobec powyższego skargę zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa należy odrzucić i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. 4