I SA/Gl 239/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi; W dniu 20 stycznia 2015 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie wymienione w sentencji niniejszego orzeczenia. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 13 marca 2015 r. (przesyłkę poleconą odebrała matka skarżącego - dorosły domownik). W dalszej kolejności w dniu 3 kwietnia 2015 r. (data nadania 1 kwietnia 2015 r.) do Sądu wpłynęło pismo, w którym skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku wskazał, że uchybienie terminowi wyniknęło z faktu, iż wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała matka skarżącego. Następnego dnia, udając się na leczenie szpitalne zaniechała oddania listu jego adresatowi. W drugim tygodniu pobytu w szpitalu, poinformowała skarżącego o powyższym fakcie, jednakże miało to miejsce już po upływie terminu przewidzianego do uiszczenia wpisu. Następnie, na mocy zarządzenia z dnia 8 kwietnia 2015 r. wezwano skarżącego do dokonania uchybionej czynności w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania oraz do wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, zakreślając również siedmiodniowy termin. Rzeczone wezwanie doręczno skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2015 r. W dniu 13 kwietnia 2015 r. uiszczono brakujący wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Art. 88 ppsa stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozpoznając zatem wniosek o przywrócenie terminu, w pierwszej kolejności bada czy wnioskodawca złożył go w terminie siedmiodniowym, przewidzianym w art. 87 § 1 ppsa. Po analizie akt niniejszej sprawy nie można stwierdzić czy termin, o którym mowa powyżej został zachowany. Skarżący, bowiem nie odpowiedział na wezwanie Sądu, mające na celu ustalenie tejże kwestii. A zatem wobec faktu, iż skarżący nie wykonał powyższego wezwania, należało uznać, że przedmiotowy wniosek został złożony po terminie (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt. II GZ 340/12, postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2012 r. sygn. akt. I OZ 596/12). Z tego też względu, działając na podstawie art. 88 ustawy ppsa, orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.