I SA/Gl 241/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej z dnia 30 maja 2011 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi postanawia odrzucić wniosek. Wydaną na wniosek A Sp. z o.o. w P. interpretacją indywidualną z dnia[...], nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów, uznał, że wydatki spółki jako podatnika podatku dochodowego od osób prawnych sfinansowane ze środków dotacji przez nią otrzymanej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. W imieniu wnioskodawcy skargę na tę interpretację indywidualną złożyła radca prawny M.P. Nie dołączyła jednak do niej ani pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy, ani dokumentu, który by wykazywał umocowanie do podpisania tego upoważnienia i określał sposób reprezentacji strony. Dlatego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 marca 2011 r. wezwano ją do uzupełnienia tych braków formalnych w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Po bezskutecznej próbie doręczenia tej przesyłki adresatowi zwrócono ją nadawcy. W dniu 16 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wskazaną skargę. U podstaw tego rozstrzygnięcia legło stwierdzenie bezskutecznego upływu podanego terminu siedmiodniowego, którego początek został ustalony na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Odpis tego orzeczenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 maja 2011 r. W dniu 31 maja 2011 r. pełnomocnik ta oddała w polskim urzędzie pocztowym pismo z dnia 30 maja 2011 r. zawierające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz – podlegający badaniu w odrębnym postępowaniu – wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wyjaśniła w nim, iż o bezskutecznym upływie terminu do wykonania powyższego wezwania dowiedziała się z chwilą doręczenia jej odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi. Zgodnie z oznaczeniem adresata pismo to w dniu 3 czerwca 2011 r. wpłynęło do organu, który w dniu 16 czerwca 2011 r. skierował je przez pocztę do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przystępując do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Co prawda, od tej zasady ustawodawca przewiduje wyjątek określony w § 3 powołanego artykułu, jednakże nie ma on zastosowania w analizowanym przypadku, gdyż dotyczy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a nie: uzupełnienia jej braków formalnych. Jeżeli więc wnioskodawca podaje, iż o bezskutecznym upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi dowiedział się z uzasadnienia postanowienia o jej odrzuceniu, które doręczono mu w dniu 24 maja 2011 r., to z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności powinien był wystąpić bezpośrednio do sądu najpóźniej w dniu 31 maja 2011 r. O zachowaniu tego terminu w przypadku wniesienia takiego pisma do organu zamiast do Sądu decyduje zaś data jego przekazania sądowi przez organ (por. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2554/10, LEX nr 742361; z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt I OZ 538/07, LEX nr 356127). Okoliczność ta przesądza o uznaniu, iż rozpatrywane żądanie zostało zgłoszone po upływie terminu do dokonania tej czynności: przekazanie takie nastąpiło wszak w dniu 16 czerwca 2011 r. Skądinąd uchybienie temu terminowi było nieuniknione wobec tego, że pismo to wpłynęło do organu już po jego upływie. Ponieważ zaś zgodnie z art. 88 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, należało orzec jak w sentencji postanowienia.