I SA/Gl 27/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow-Milczarek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.Z. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia 20 października 2025 r. nr BCOF.WAR.635.2741.2025 ŁD.MP.ZZ 08302816 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z 8 grudnia 2025 r. Z.Z. (dalej: skarżący) wniósł za pośrednictwem fachowego pełnomocnika, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 15 stycznia 2026 r., pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi, do podania numeru PESEL skarżącego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwania została doręczona (wydana) przez operatora pocztowego 11 lutego 2026 r., po jej dwukrotnej awizacji przez tegoż operatora w dniach 27 stycznia 2026 r. i 4 lutego 2026 r. Termin przewidziany na usunięcie braków skargi upłynął 10 lutego 2026 r. W wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych i fiskalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143), dalej: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Ponadto w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z kolei stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Natomiast art. 73 § 1-4 p.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 p.p.s.a. pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt II FZ 942/12, z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt II FZ 40/13, z dnia 27 września 2013 r. sygn. akt II OZ 810/13; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach przepis art. 73 p.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt I FZ 188/10). Innymi słowy późniejsze odebranie na żądanie strony pisma po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie obala doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 73, teza 2). W oparciu o znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie odbioru przesyłki z 22 stycznia 2026 r. oraz pisma operatora pocztowego z 8 i 29 kwietnia 2026 r. Sąd ustalił, że przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi była dwukrotnie awizowana, wpierw 27 stycznia 2026 r., a następnie 4 lutego 2026 r., po czym została wydana przez operatora pocztowego pełnomocnikowi pocztowemu 11 lutego 2026 r. Doręczający pozostawił zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki w drzwiach adresata. Sąd wskazuje przy tym, że nie znalazł podstaw do zakwestionowania treści potwierdzenia odbioru ww. przesyłki. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest już bowiem pogląd, że dane ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korzystają z domniemania prawdziwości informacji tam zawartych bowiem samo zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2024 r. sygn. akt II OZ 298/24). W świetle omówionej wyżej regulacji, wyrażonej w art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjąć należało, że skutek doręczenia wzmiankowanej przesyłki nastąpił 11 lutego 2026 r., gdyż z tym dniem upłynął czternastodniowy okres liczony od daty pierwszej awizacji (27 stycznia 2026 r.), w którym możliwe było prawidłowe doręczenie skarżącemu ww. przesyłki pocztowej. W konsekwencji niezbędnym stało się stwierdzenie, że termin, do którego skarżący mógł usunąć braki formalne i fiskalne skargi upływał 18 lutego 2025 r. konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym oraz brakami formalnymi, co uniemożliwia nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia