I SA/Gl 272/12

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-12-02

Skład orzekający: Teresa Randak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu własnego, wcześniejszego wyroku?
Ratio decidendi
Tak, Wojewódzki Sąd Administracyjny może z urzędu sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu własnego wyroku na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a. Omyłka jest oczywista, gdy jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia, a jej sprostowanie nie jest ograniczone żadnym terminem.
Stan faktyczny
Strona skarżąca E.C. wniosła o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SA/Gl 272/12. Omyłka polegała na błędnym oznaczeniu ustawy podatkowej jako "od osób prawnych" zamiast "od osób fizycznych". Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SA/Gl 272/12, poprzez wpisanie prawidłowego oznaczenia ustawy podatkowej, tj. "od osób fizycznych" zamiast "od osób prawnych".

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, , , po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.C. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SA/Gl 272/12 (strona 19, wers 3 i 4 od góry), poprzez wpisanie prawidłowego oznaczenia ustawy podatkowej, tj. "od osób fizycznych" zamiast "od osób prawnych". W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Powołany powyżej przepis stanowi również podstawę sprostowania niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek popełnionych w uzasadnieniu wyroku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 359). Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Można go dokonać w każdym czasie. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność, czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Jest w tej sprawie bezspornym, że treść tezy zawartej na stronie 19 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 sierpnia 2013 r. (pogrubiony fragment uzasadnienia wyroku) winna brzmieć: przepis art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. Nr 14, poz. 176 z 2000 r. z późn. zm. ) nie ma zastosowania do przychodu uzyskanego ze sprzedaży/zbycia mienia uzyskanego przez wspólnika z tytułu wystąpienia ze spółki osobowej. W stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. przychód uzyskany z tytułu sprzedaży nieruchomości/udziału w nieruchomości, otrzymanego tytułem rozliczenia ze spółką osobową w związku z wystąpieniem wspólnika ze spółki osobowej, stanowił przychód, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1u.p.d.o.f. w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 3 tej ustawy, natomiast w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. przychód, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 17 b ustawy. Jedynie na skutek oczywistej omyłki pisarskiej, w nazwie ustawy podatkowej pojawiło się sformułowanie "od osób prawnych" zamiast "od osób fizycznych". Treść całego uzasadnienia ww. wyroku, a w szczególności oznaczenie publikatora tej ustawy, zawarte bezpośrednio za jej nazwą, jednoznacznie wskazuje, że przedmiotem tezy zawartej w tym wyroku jest art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z tych względów, na mocy art. 156 § 2 P.p.s.a., Sąd sprostował w niniejszym przypadku oczywistą omyłkę, w sposób określony w sentencji niniejszego postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło