I SA/Gl 288/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja – Klimczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić sprzeciw. Zarządzeniem z dnia 16 maja 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 6 października 2015 r. Przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia wraz z uzasadnieniem oraz pismo z pouczeniem o prawie i terminie wniesienia sprzeciwu – co wynika z adnotacji dokonanych przez listonosza na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki oraz z pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia 23 sierpnia 2016 r. – została, wobec niemożności doręczenia jej adresatowi, awizowana w dniu 23 maja 2016 r. (na skutek nieobecności skarżącego w miejscu jego zamieszkania), a następnie awizowana powtórnie w dniu 31 maja 2016 r. Przesyłka ta w dalszej kolejności wydana została adresatowi w dniu 7 czerwca 2016 r. W dniu 14 czerwca 2016 r. skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 16 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Sprzeciw od zarządzenia z dnia 16 maja 2016 r. jest spóźniony i dlatego podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "ppsa") od zarządzeń wydawanych w przedmiocie prawa pomocy strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zgodnie zaś z art. 259 § 2 ppsa sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej zawierającej odpis zarządzenia referendarza sądowego z dnia 16 maja 2016 r. wynika, że została ona doręczona w dniu 7 czerwca 2016 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjedzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 23 maja 2016 r., a następnie po raz drugi w dniu 31 maja 2016 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 6 czerwca 2016 r. Termin bowiem do odebrania tej przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Wobec powyższego siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu upłynął z dniem 13 czerwca 206 r. Skarżący wniósł natomiast sprzeciw w dniu 14 czerwca 2016 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Podkreślić przy tym należy, że w orzecznictwie wyrażono pogląd, że okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu wg wskazanego powyżej art. 73 ppsa (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10, oraz z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega zatem wątpliwości, że termin został uchybiony, co musi za sobą pociągnąć negatywne konsekwencje dla strony, które to konsekwencje znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu orzeczone na wniosek, który strona może wnieść. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 259 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.