I SA/Gl 298/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S.-W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej na skutek wniosku skarżącej z dnia 27 stycznia 2012 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji postanawia oddalić wniosek. W piśmie z dnia 27 stycznia 2012 r. M.S.-W. sformułowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach m. in. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...], którą w całości uchylono decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...], nr [...] oraz orzeczono o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącej jako pełniącej obowiązki Wiceprezesa Zarządu A Sp. z o.o. z siedzibą w K.: 1) za zaległości podatkowe z tytułu opłaty paliwowej za październik 2004 r. w kwocie [...]zł, określonej w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...], nr [...], 2) za odsetki za zwłokę od wyżej wymienionych zaległości na dzień wydania decyzji w wysokości [...]zł. W piśmie tym skarżąca zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania "zaskarżonych decyzji organu pierwszej i drugiej instancji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Uzasadniając to żądanie, w pierwszej kolejności wskazała, że utrzymuje rodzinę (męża i trzynastoletnie dziecko) tylko z wynagrodzenia za pracę, jakie otrzymuje a którego średnia wysokość za ostatni kwartał wyniosła [...]zł netto na miesiąc (jej mąż jest pozbawiony stałej pracy, a od kilku miesięcy nie osiąga żadnych dochodów). Pośród ponoszonych wydatków wyróżniła koszty spłaty kredytów bankowych w łącznej kwocie około [...] zł miesięcznie, w tym [...]zł z zadłużenia w [...] Bank, wynoszącego [...]zł, oraz [...]zł z zadłużenia w [...] w wysokości [...]zł. Zaakcentowała również, że nie dysponuje żadnymi oszczędnościami ani ruchomościami, które mogłaby spieniężyć w celu utrzymania rodziny. Następnie wyraziła przekonanie, iż egzekucja kwot, które zostały określone w skarżonych decyzjach, może spowodować nieodwracalne konsekwencje nawet w przypadku późniejszego ich zwrotu. Do skutków tych zaliczyła: pozbawienie jej rodziny środków do życia oraz możliwości spłaty kredytów, a także - w przypadku zajęcia jej wynagrodzenia za pracę - utratę wiarygodności u pracodawcy, będącą zagrożeniem dla dalszego zatrudnienia na zajmowanym stanowisku specjalisty do spraw windykacji, które wymaga wykazania się godnością zaufania. W dalszej kolejności zwróciła uwagę na stan swojego zdrowia, podając, iż przebyła operację [...], co uniemożliwia jej wykonywanie pracy związanej z nadmiernym obciążeniem ruchowym i wiąże się z koniecznością rehabilitacji, która jednakże nie jest całkowicie bezpłatna. Nadto, jak podniosła, leczy się w poradni neurologicznej w związku z urazem głowy, jakiego doznała w następstwie niepełnosprawnego poruszania się po wskazanym zabiegu, a także choruje na [...] i z tego powodu ponosi stałe wydatki na leki rzędu około [...] zł miesięcznie. Na koniec zapewniła, że dochody z pracy przeznacza na pokrywanie bieżących, niezbędnych kosztów, związanych z potrzebami bytowymi jej rodziny i utrzymanie stanu zdrowia na poziomie umożliwiającym świadczenie pracy zarobkowej. Zadeklarowała, iż nie chce skorzystać z renty zdrowotnej, skoro udaje się jej pracować, po czym dodała, że ponowne podjęcie pracy po operacji i długim leczeniu rehabilitacyjnym poprawiło jej stan zdrowia zarówno fizycznego, jak i psychicznego. Do wniosku załączyła dokumentację medyczną, w tym informację o przebytej rehabilitacji leczniczej, wynik badania radiologicznego, kartę informacyjną leczenia szpitalnego na oddziale chirurgiczno-ortopedycznym i kartę wypisową. Przedstawiła również druki poleceń przelewu (wpłat gotówkowych) kwot [...]zł na rachunek jednego ze wskazanych wyżej banków do 20. każdego miesiąca 2012 r. począwszy od lutego do września i [...]zł za styczeń 2012 r. oraz wyciąg z konta karty kredytowej drugiego z tych banków, wskazujący całkowite saldo zadłużenia w wysokości [...]zł i dostępny limit w kwocie [...]zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (§ 1), niemniej jednak strona może wystąpić z takim wnioskiem do organu, który decyzję tę wydał (§ 2), lub do Sądu, który - po przekazaniu mu skargi na tę decyzję - może żądanie to uwzględnić w całości lub w części nawet w przypadku, gdyby organ uprzednio podjął rozstrzygnięcie odmowne (§ 3). Przepis ten uzależnia jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd od spełnienia przynajmniej jednej z wymienionych w nim przesłanek, a mianowicie od niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stanowi on zarazem, iż dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wymaga zatem odnotowania, iż wstrzymanie wykonania decyzji stanowi odstępstwo od zasady i z tego powodu może ono nastąpić tylko w szczególnej sytuacji. Przy tym żądanie wydania takiego postanowienia może odnosić się zarówno do decyzji stanowiącej przedmiot sądowoadministracyjnej kontroli, jak i innego aktu wydanego w postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, w tym decyzji organu pierwszej instancji. W niniejszej sprawie za bezprzedmiotowe uznać jednakże należy wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, gdyż została ona uchylona decyzją Dyrektora Izby Celnej, a nim to nastąpiło - nie podlegała wykonaniu stosownie do art. 239a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), który stanowi przecież, że decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności. Z tego powodu zbadanie wystąpienia okoliczności warunkujących wstrzymanie wykonania może nastąpić tylko względem ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Celnej. Mając to na uwadze, należy podkreślić, że w kwestii tej Sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony, bowiem zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem to w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania aktu. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących jej sytuację, gdyż brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w konsekwencji – przychylenie się do zgłoszonego żądania [por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 marca 2011 r., II GSK 373/11, LEX nr 783884; z dnia 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11, LEX nr 741996; z dnia 18 marca 2010 r., II FSK 502/09, LEX nr 569795; z dnia 1 października 2009 r., I FSK 1312/08, LEX nr 573178; z dnia 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09, LEX nr 552410; z dnia 19 czerwca 2009 r., II GSK 466/09, LEX nr 563508; z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, LEX nr 564208; z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, LEX nr 575347]. O adekwatności tej kwalifikacji do rozpatrywanego przypadku przesądza fakt, iż złożone przez wnioskodawczynię dokumenty nie w pełni ukazują całą jej sytuację, w szczególności możliwości płatnicze. Dostrzeżenia wymaga, że materiałami źródłowymi zostały poparte jedynie te z powołanych w uzasadnieniu wniosku okoliczności, które dotyczą jej stanu zdrowia i zobowiązań wobec banków. Brak natomiast dokumentów dotyczących przede wszystkim przychodów i majątku. Takie ograniczenie uzasadnienia zgłoszonego żądania jest niewystarczające do uznania, by w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a ponieważ zdaniem Sądu do takiego samego wniosku prowadzi analiza całego, zebranego w sprawie materiału dowodowego, na podstawie art. 61 §§ 3 oraz 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.