I SA/Gl 31/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn w kwestii zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] nr [...] postanawia odmówić wstrzymania wykonania wskazanej decyzji. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] nr [...], którą ustalono skarżącej A. P. wysokość zobowiązania w podatku od spadków i darowizn w kwocie [...]zł tytułem ustanowienia przez A. O. na całym przysługującym jej udziale w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, który znajduje się w S. przy ul. [...], dożywotniego nieodpłatnego użytkowania na rzecz skarżącej. W skardze pełnomocnik skarżącej, będący adwokatem, sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji, podnosząc, że wykonanie tej decyzji grozi wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody. W dniu 2 stycznia 2014 r. organ odwoławczy postanowił odmówić uwzględnienia tego żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (§ 1), niemniej jednak strona może wystąpić z takim wnioskiem do organu, który decyzję tę wydał (§ 2), lub do sądu, który - po przekazaniu mu skargi na tę decyzję - może żądanie to uwzględnić nawet w przypadku, gdyby organ uprzednio wydał rozstrzygnięcie odmowne (§ 3). Powołany przepis uzależnia jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd od spełnienia przynajmniej jednej z wymienionych w nim przesłanek, a mianowicie od niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie poglądem to w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących jej sytuację, gdyż brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w konsekwencji – przychylenie się do zgłoszonego żądania (por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 marca 2011 r., II GSK 373/11, LEX nr 783884; z dnia 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11, LEX nr 741996; z dnia 18 marca 2010 r., II FSK 502/09, LEX nr 569795; z dnia 1 października 2009 r., I FSK 1312/08, LEX nr 573178; z dnia 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09, LEX nr 552410; z dnia 19 czerwca 2009 r., II GSK 466/09, LEX nr 563508; z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, LEX nr 564208; z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, LEX nr 575347). O adekwatności tej kwalifikacji do analizowanego przypadku przesądza fakt, że wnioskodawca ograniczył się do sformułowania żądania i przytoczenia brzmienia jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Nie podjął natomiast nawet próby wykazania zasadności tego wniosku, w szczególności nie wyjaśnił w czym upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, ani nie przedstawił sytuacji, w jakiej skarżąca się znajduje. Bez wątpienia jest to niewystarczające do uznania, by w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a ponieważ zdaniem Sądu do takiej samej konkluzji prowadzi analiza całego, zebranego w sprawie materiału dowodowego, wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.