I SA/Gl 373/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę wniesioną na postanowienie oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia. Skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 17 marca 2015 r. Następnie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r. starszy referendarz sądowy ustanowił skarżącej radcę prawnego. Na postanowienie nie wniesiono sprzeciwu. W piśmie z dnia 15 czerwca 2015 r. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. poinformował o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu dla skarżącej. W dniu 9 lipca 2015 r. ustanowiony przez pełnomocnika z urzędu pełnomocnik substytucyjny przeglądał akta sądowe oraz akta administracyjne niniejszej sprawy. Jednocześnie doręczono mu kserokopię sentencji wyroku z dnia 21 stycznia 2015 r. wraz z uzasadnieniem, w związku z jego wnioskiem. W dniu 16 lipca 2015 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek oświadczył, że Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył go pełnomocnikiem dla skarżącej dnia 15 czerwca 2015 r., o czym został zawiadomiony w dniu 26 czerwca 2015 r. Wskazał, że po bezskutecznych próbach skontaktowania się ze skarżącą, w dniu 9 lipca 2015 r. ustanowiony pełnomocnik substytucyjny zapoznał się z aktami sprawy oraz doręczono mu kserokopię wyroku wraz z uzasadnieniem. Jego zdaniem dopiero w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa). Z powyższego wynika, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 ppsa zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga fakt, iż zgodnie z § 4 art. 87 wskazanej wyżej ustawy równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 ppsa, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Przyjęta w orzecznictwie koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 ppsa (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, publ. Lex nr 936163, z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt II FZ 125/09, publ. Lex nr 564223; z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt I OZ 426/12, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, publ. Lex nr 1225743). W rozpatrywanej sprawie w dniu 15 czerwca 2015 r. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika z urzędu. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik został o powyższym zawiadomiony, jak wskazał, w dniu 26 czerwca 2015 r. Nie ma podstaw, by podważać to oświadczenie. Odnosząc zaś powyższe uwagi do niniejszej sprawy uznać należy, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie, skoro wniosek ten został złożony jeszcze przed upływem 30 dni od powiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącej. Równocześnie z wnioskiem została wniesiona skarga kasacyjna. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i piśmiennictwie stanowiskiem "przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak winy" (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219). W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił, że niemożność terminowego złożenia skargi kasacyjnej zaistniała na skutek okoliczności niezawinionych przez niego. Dowiedział się on bowiem o wyznaczeniu jego osoby do reprezentowania skarżącej już po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik nie miał więc realnej możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w terminie i co oczywiste nie ponosi winy w uchybieniu temu terminowi. Czyni to wniosek uzasadnionym. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.