I SA/Gl 383/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2017-07-11

Skład orzekający: Teresa Randak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej, oparty jedynie na twierdzeniu o znacznym obciążeniu finansowym i zagrożeniu dla działalności gospodarczej, bez przedstawienia dowodów potwierdzających te okoliczności, uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odmawia wstrzymania wykonania decyzji, gdy strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek uzasadniających zastosowanie tego wyjątkowego środka, tj. nie przedstawiła dowodów na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo twierdzenie o dotkliwej sankcji finansowej i zagrożeniu dla działalności gospodarczej, bez poparcia dowodami, jest niewystarczające, zwłaszcza że ewentualne uwzględnienie skargi może skutkować zwrotem uiszczonych należności wraz z odsetkami.
Stan faktyczny
A. G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. dotyczącą podatku od czynności cywilnoprawnych. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że nałożona kwota podatku w wysokości [...] zł stanowi znaczne obciążenie finansowe i zagraża prowadzonej działalności gospodarczej. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 9 lutego 2017 r. A. G., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast, w myśl art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie – organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (zob. art. 61 § 3 P.p.s.a.). Niewątpliwie wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy, ponieważ art. 61 § 3 P.p.s.a. uzależnia zastosowanie tej instytucji od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych. Regulacja ta nakłada na wnioskodawcę określone obowiązki. Strona dążąc bowiem do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 363/14, opubl. w Lex nr 1464732). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z jej wykonania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12, opubl. w Lex nr 1145639). We wniosku należy wskazać, w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 763/14, opubl. w Lex nr 1470059). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociągałoby za sobą ryzyko znacznej szkody, a zarazem trudne do odwrócenia skutki, albowiem zaskarżone akty organów nakładają na skarżącą dotkliwą sankcję podatkową w wysokości [...]zł. W ocenie pełnomocnika kwota ta stanowi spore obciążenie nie tylko dla majątku osobistego skarżącej, ale również majątku wspólnego z małżonkiem, a wcześniej pożyczkobiorcą. Spłata takiej sumy stanowiłaby również spore zagrożenie dla prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej, co zdaniem pełnomocnika z uwagi na orzecznictwo sądów administracyjnych stanowi samo w sobie o zaktualizowaniu przesłanki "znacznej szkody". Podniesiona przez pełnomocnika skarżącej argumentacja nie może doprowadzić do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej poza podniesioną argumentacją nie przedłożył żadnych dokumentów wskazujących na okoliczności podniesione we wniosku a uzasadniające w jego ocenie wstrzymanie wykonania decyzji, w szczególności dotyczące sytuacji finansowej skarżącej. Tym samym za niewystarczające należy uznać twierdzenia dotyczące zagrożenia dla dalszego prowadzenia przez skarżącą działalności gospodarczej. Należy przy tym zauważyć, że nawet w przypadku egzekucji przepisy prawa przewidują możliwość zwolnienia kwoty pieniężnej spod egzekucji w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Podkreślić również wypada, że każdy akt zobowiązujący do uiszczenia należności pieniężnych powoduje dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 49/11, opubl. w Lex nr 742913). Wykonanie aktów dotyczących należności pieniężnych nie ma charakteru nieodwracalnego, gdyż ewentualne uwzględnienie skargi może spowodować, iż wszelkie należności uiszczone na ich podstawie zostaną zwrócone i to wraz z odsetkami. Na koniec podkreślić wypada, że Sąd w rozpoznawanej sprawie nie mógł opierać się przy wydawaniu niniejszego rozstrzygnięcia na argumentach wskazanych przez stronę w skardze. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło