I SA/Gl 403/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, Sędziowie WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Piotr Pyszny, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 października 2024 r. sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 2 lutego 2024 r. nr SKO.F/41.4/12/2024/272 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości za 2018 r. oddala skargę. 1.Przedmiotem skargi jest wydane na podstawie art. 163 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa tj.: Dz.U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm., dalej: O.p.) postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: Kolegium) z dnia 2 lutego 2024 r. nr SKO.F/41.4/12/2024/272 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. (dalej: Prezydent) z dnia 9 listopada 2023 r. nr [...]. 2.1. Powołaną decyzją Prezydenta ustalono M. R. (dalej: Skarżący) wysokości podatku od nieruchomości za 2018 r. w kwocie 64.012,00 zł. 2.2. W dniu 15 grudnia 2023 r. Skarżący reprezentowany przez adwokata wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że informacja o doręczeniu przedmiotowej decyzji na skrzynkę odbiorczą pełnomocnika została przekazana przez program pocztowy do skrzynki zawierającej niechcianą pocztę pod nazwą "Powiadomienia" a nie - tak jak wcześniejsze dotychczasowe powiadomienia z EPUAP - do skrzynki "Przychodzące". Ponadto wskazał, że dotychczasowa praktyka organu I instancji wskazywała, że korespondencja zostanie doręczona za pośrednictwem operatora pocztowego, tak jak miało to miejsce w przypadku decyzji z dnia 1 września 2023 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2017 r. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania pełnomocnik Strony wskazał również iż w dniu 18 listopada 2023 r. urodził mu się syn G., który wraz z matką przebywał w szpitalu w okresie biegu terminu do odebrania decyzji. Zdaniem pełnomocnika okoliczności te uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. 2.3. Zaskarżonym postanowieniem Kolegium odmówiło przywrócenia terminu wskazując, że wskazane we wniosku okoliczności nie wskazują na brak winy strony. Kolegium przywołując mające zastosowanie w sprawie przepisy Ordynacji podatkowej oraz orzecznictwo sądów administracyjnych nie podzieliło argumentów świadczących o braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Wskazało, że w przypadku profesjonalnych pełnomocników (adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych) ustawodawca wskazał dwa sposoby doręczenia - za pomocą środków komunikacji elektronicznej i w siedzibie organu podatkowego (vide: art. 144 § 5 O.p.). Należy zaznaczyć, iż od tych sposobów można odstąpić wyłącznie wówczas, gdy doręczenie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej nie będzie możliwe z powodu wystąpienia problemów technicznych (art. 144 § 3 O.p.). Wówczas doręczeń dokonuje się za pośrednictwem operatora pocztowego (por. wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2020 r. II FSK 537/18). Wobec powyższego organ I instancji w sposób prawidłowy doręczył decyzję pełnomocnikowi Strony, a dotychczasowa praktyka dokonywania doręczeń za pośrednictwem operatora pocztowego nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, bowiem zgodnie z orzecznictwem doręczanie pism w postaci tradycyjnej - papierowej, podmiotom wymienionym w art. 144 § 5 O.p., co do zasady, jest możliwe tylko w jednym przypadku, a mianowicie gdy pełnomocnik lub organ administracji publicznej (osoba reprezentująca taki podmiot) znajdują się w siedzibie organu podatkowego (por. wyroki WSA w Gliwicach z dnia 1 marca 2018 r. I SA/Gl 1196/17, w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 12 listopada 2020 r. I SA/Go 322/20). Kolegium nie podzieliło również wyjaśnień pełnomocnika Strony, zgodnie z którymi brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania należy postrzegać w przekierowaniu przez program pocztowy decyzji organu I instancji do skrzynki zawierającej niechcianą pocztę pod nazwą "Powiadomienia" zamiast umieszczenie jej w skrzynce "Przychodzące". Podkreśliło, iż stopień należytej staranności jest podwyższony w przypadku profesjonalnych pełnomocników. Należy bowiem przyjąć, że profesjonalny pełnomocnik w stopniu większym niż sama strona zdaje sobie sprawę z konsekwencji naruszenia terminów procesowych, zwłaszcza ustawowych terminów dotyczących zaskarżenia orzeczeń sądów, a to oznacza, że zachowaniu tych terminów powinien poświęcić szczególną uwagę. W doktrynie przyjmuje się, że warunkiem uwzględnienia takiego wniosku jest wykazanie przez stronę, że mimo całej swej staranności nie mogła czynności dokonać w terminie, a więc że zachodziła niezależna od innej przeszkoda. Przeszkoda taka zachodzi wówczas, gdy dokonanie czynności w sensie obiektywnym było wykluczone, jak również gdy w określonych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, aby zachowała termin procesowy. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż potencjalne przekierowanie przez program pocztowy decyzji organu I instancji do skrzynki zawierającej niechcianą pocztę pod nazwą "Powiadomienia" nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia odwołania od decyzji, bowiem Pełnomocnik, by zachować najwyższą zawodową staranność, jest zmuszony śledzić wszystkie sprawy widniejące w programie pocztowym, a umieszczenie przez program pocztowy decyzji w innej skrzynce nie stanowi przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia. Kolegium nie podzieliło również wyjaśnień pełnomocnika Strony, iż uchybienie terminowi wniesienia odwołania zostało spowodowane narodzinami syna. Należy zaznaczyć, iż syn pełnomocnika urodził się 18 listopada 2023 r., natomiast pełnomocnik zalogował się do swojego programu pocztowego 14 grudnia 2023 r., a więc 26 dni po urodzeniu się syna. Powyższe świadczy o braku związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy narodzinami syna a nieodebraniem przedmiotowej decyzji. Ponadto zgodnie z wyjaśnieniami Pełnomocnika to doręczenie przedmiotowej decyzji do skrzynki zawierającej niechcianą pocztę pod nazwą "Powiadomienia" a nie narodziny syna były bezpośrednim czynnikiem uniemożliwiającym wniesienie odwołania od decyzji organ I instancji w ustawowym terminie. W dniu 2 lutego 2024 r. Kolegium wydało również postanowienie nr SKO.F/41.4/86/2024/272 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. 2.4. W skardze na ww. postanowienie Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata - zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie: 1) art. 162 § 1 O.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że w okolicznościach faktycznych opisanych w treści wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z dnia 15 grudnia 2023 r. brak było podstaw do uznania, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony, co skutkowało wydaniem postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta z dnia 9 listopada 2023 r. nr [...]; 2) art. 162 § 1 O.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że ewentualne uchybienie występujące po stronie pełnomocnika strony winno skutkować brakiem możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności, podczas gdy w literaturze przedmiotu wypowiadany jest pogląd, zgodnie z którym ewentualne błędy, które w zakresie dochowywania terminów czynności procesowych mogą być przypisane pełnomocnikowi nie powinny szkodzić reprezentowanych przez niego stronom. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że jakkolwiek skarżącemu znane są wypowiedzi sądów administracyjnych, które nie uznają za niezawinione przez wnioskujących o przywrócenie terminu do dokonania czynności kwestie związane z organizacją poczty przychodzącej i dotyczące technicznych aspektów doręczania korespondencji za pośrednictwem skrzynki EPUAP to jednak ocena nieodebrania przez adresata korespondencji skierowanej przez program pocztowy do skrzynki zawierającej tzw. "pocztę niechcianą" nie może następować w oderwaniu od realiów konkretnej sprawy. Zdaniem pełnomocnika okoliczności sprawy z całą pewnością uzasadniały przekonanie pełnomocnika skarżącego o tym, że ewentualna korespondencja kierowana do niego przez organ podatkowy I instancji w niniejszej sprawie skrzynkę "Przychodzące" a nie jakąkolwiek inną, w szczególności zawierającą niechcianą pocztę skrzynkę "Powiadomienia". Te właśnie okoliczności (wbrew temu co wskazuje się w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia) usprawiedliwiają fakt, iż żadna z innych skrzynek pocztowych nie była przez pełnomocnika skarżącego w tym okresie sprawdzana, gdyż zgodnie z tym co I wskazano wyżej do daty doręczenia przedmiotowej decyzji nie zdarzyło się żeby informacja o korespondencji kierowanej drogą elektroniczną została przekierowana na inną skrzynkę pocztową aniżeli "Przychodzące", a sprawa, której dotyczył wniosek o przywrócenie terminu była jedyna prowadzoną przez pełnomocnika, w której takie doręczenie mogło mieć miejsce. Równocześnie, wbrew temu co wskazuje się w zaskarżonym postanowieniu istotne znaczenie, z punktu analizowanej sprawy, ma dotychczasowa praktyka Prezydenta, który zarówno poprzednie decyzje podatkowe, jak i większość pozostałej korespondencji w sprawie kierował do pełnomocnika skarżącego pocztą tradycyjną. Wobec powyższego (wobec braku informacji o korespondencji kierowanej do pełnomocnika pocztą EPUAP na skrzynce "Przychodzące") skarżący miał podstawy zakładać, że w ten sposób doręczana mu będzie korespondencja przez organ chociażby ze względów na problemy techniczne., które mogły stanowić podstawę skorzystania przez Prezydenta z doręczenia za pośrednictwem poczty tradycyjnej. Nie bez znaczenia dla oceny braku winy w niedochowaniu terminu w niniejszej sprawie ma również sam przebieg postępowania przed organem pierwszej instancji, tj. fakt, że przed datą wydania przedmiotowej decyzji pełnomocnik skarżącego złożył do organu pierwszej instancji pismo z dnia 23 października 2023 r., w którym zawarł szereg wniosków dowodowych, w tym wniosek o (sugerowany przez Kolegium) w decyzji z dnia 20 grudnia 2021 r. (znak: SKO.F/41.4/810/2021/13205) dowód z opinii biegłego geodety oraz o zwrócenie się do wymienionych w piśmie podmiotów o dodatkowe informacje. Wobec powyższego Skarżący spodziewał się bardziej podjęcia przez organ sugerowanej przez niego inicjatywy dowodowej, aniżeli wydania decyzji, która została wydana 2 tygodnie po złożeniu przez niego wzmiankowanego wyżej pisma i doręczona w inny, aniżeli niemal cała dotychczasowa korespondencja. Nie bez znaczenia dla oceny uchybienia terminowi dla dokonania przedmiotowej czynności mają również narodziny syna pełnomocnika odwołującego się w okresie biegu terminu do zaskarżenia decyzji Prezydenta. Narodziny G. W., jak i okres jego pobytu w szpitalu z matką przypadały na czas biegu terminu do odebrania i zaskarżenia decyzji wymiarowej. Okoliczności te wykluczały odebranie korespondencji w okresie samej hospitalizacji, ale również w znaczny sposób utrudniały bieżące śledzenie przez pełnomocnika Skarżącego poczty przychodzącej (zwłaszcza na pozostałych skrzynkach pocztowych, na które dotychczas żadna urzędowa korespondencja kierowana do pełnomocnika skarżącego nie przychodziła). Niezależnie od wywodów zawartych w pkt 2 wyżej niniejszej skargi Skarżący wskazuje, iż przywrócenie terminu dotyczy zainteresowanego, nie zaś jego pełnomocnika. Jeśli więc strona dokonała racjonalnego wyboru pełnomocnika, wybierając osobę działającą profesjonalnie, prowadzącą w tym zakresie działalność gospodarczą, powinna mieć możliwość skutecznie żądać przywrócenia terminu w przypadku niedotrzymania terminu zawitego z winy profesjonalnego pełnomocnika. Nie ulega bowiem wątpliwości, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony skarżącej- ona dokonała należytej staranności w wyborze osoby pomagającej jej w prowadzeniu sprawy, nie powinna więc ponosić negatywnych skutków jej wadliwego działania lub zaniechania. Stanowisko takie w orzecznictwie nie jest niestety akceptowane, przynajmniej w sprawach podatkowych. 2.5. W odpowiedzi na skargę Kolegium, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniosło o jej oddalenie. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: 3.1. Skarga okazała się niezasadna, co wykazała kontrola sądowa dokonana w granicach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 3.2. Przedmiotem skargi jest postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Spór w sprawie dotyczy prawidłowości odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. 3.3. Rozważając sporne zagadnienie na wstępie przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 162 § 1 i § 2 O.p. w razie uchybienia terminu należy przywrócić ten termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Przesłankami przywrócenia terminu są zatem: uchybienie terminowi, złożenie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu w określonym terminie, uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu oraz dopełnienie czynności, dla której był określony termin. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. W orzecznictwie wskazuje się, że ustanowiona w powołanym przepisie instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Jej celem jest ochrona jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności procesowej przez stronę. Kryterium braku winy w dopełnieniu czynności procesowej obwarowanej określonym terminem wyraża się w obowiązku strony zachowania szczególnej staranności w prowadzeniu swoich spraw, czyli takiej, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przypomnieć należy, że uprawdopodobnienie nie oznacza udowodnienia. W sprawach o przywrócenie terminu wystarczające jest jedynie uprawdopodobnienie zdarzeń, które były przeszkodą do złożenia pisma w terminie, nie zaś przedstawienie niepodważalnych dowodów, świadczących o niedających się przezwyciężyć przeszkodach (por. wyrok NSA z 11 grudnia 2013 r., II FSK 178/12). Sąd podziela też stanowisko, że przy ocenie winy pożądany jest kompromis polegający na tym, aby z jednej strony nie doprowadzić do pochopnego przywracania terminu, z drugiej zaś, aby na skutek nadmiernej surowości nie zamykać stronie drogi do obrony jej praw (por. B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2003, s. 323). Każdy wniosek o przywrócenie terminu musi być oceniany na podstawie konkretnych okoliczności faktycznych występujących w danej sprawie. 3.4. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd podzielił pogląd Kolegium, zgodnie z którym Skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości. Nie doszło zatem do naruszenia art. 162 § 2 O.p. Spełnienie pozostałych przesłanek przywrócenia terminu nie jest kwestionowane. Wszystkie wskazane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności mające, zdaniem strony skarżącej, uzasadniać brak winy w niedochowaniu terminu, nie tylko nie potwierdzają tego stanowiska. Przeciwnie wykazują na niedochowanie należytej staranności przez pełnomocnika strony, konsekwencje czego ponosi Skarżący. Sąd nie podziela twierdzenia przywołanego w treści skargi, zgodnie z którym błędy profesjonalnego pełnomocnika nie powinny obciążać jego mocodawcy, albowiem zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to brak winy pełnomocnika jest warunkiem przywrócenia terminu przez organ, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych a zaniedbania czy uchybienia w postępowaniu osób, którymi podatnik posłużył się przy realizacji swoich obowiązków, obciążają bezpośrednio podatnika (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 7 lutego 2023 r. I SA/Kr 1312/22, wyrok NSA z dnia 6 lipca 2022 r. I FSK 1259/19) Zasadnie podnosi NSA w wyroku z dnia 6 sierpnia 2024 r. III FSK 223/24, że kryterium braku winy w dopełnieniu czynności procesowej obwarowanej określonym terminem wyraża się w obowiązku strony zachowania szczególnej staranności w prowadzeniu swoich spraw, czyli takiej, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie (por. wyrok NSA z dnia 1 sierpnia 2024 r. III FSK 1512/23). Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności strony dbającej należycie o swoje interesy, a przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W orzecznictwie bowiem wskazuje się, że a contrario przywrócenie może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminowi nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (wyrok NSA z 16 stycznia 2024 r. II FSK 157/23). Obowiązek uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, ciążył na Skarżącym. Zasadnie przyjęło Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że w tym przypadku Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości. 3.5. Mając na uwadze powyższe zasadnie Kolegium zaskarżonym postanowieniem nie podzieliło argumentów świadczących o braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. W przypadku profesjonalnych pełnomocników (adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych) ustawodawca wskazał dwa sposoby doręczenia - za pomocą środków komunikacji elektronicznej i w siedzibie organu podatkowego (vide: art. 144 § 5 O.p.). Należy zaznaczyć, iż od tych sposobów można odstąpić wyłącznie wówczas, gdy doręczenie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej nie będzie możliwe z powodu wystąpienia problemów technicznych (art. 144 § 3 O.p.). Wówczas doręczeń dokonuje się za pośrednictwem operatora pocztowego (por. wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2020 r. II FSK 537/18). Zdaniem Sądu, mając na uwadze powyższe regulacje, Prezydent w sposób prawidłowy doręczył decyzję pełnomocnikowi Strony, a dotychczasowa praktyka dokonywania doręczeń za pośrednictwem operatora pocztowego nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, bowiem zgodnie z orzecznictwem doręczanie pism w postaci tradycyjnej - papierowej, podmiotom wymienionym w art. 144 § 5 O.p., co do zasady, jest możliwe tylko w jednym przypadku, a mianowicie gdy pełnomocnik lub organ administracji publicznej (osoba reprezentująca taki podmiot) znajdują się w siedzibie organu podatkowego (por. wyroki WSA w Gliwicach z dnia 1 marca 2018 r. I SA/Gl 1196/17, w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 12 listopada 2020 r. I SA/Go 322/20). Zdaniem Sądu nie sposób także podzielić wyjaśnień pełnomocnika, zgodnie z którymi brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania należy postrzegać w przekierowaniu przez program pocztowy decyzji organu I instancji do skrzynki zawierającej niechcianą pocztę pod nazwą "Powiadomienia" zamiast umieszczenie jej w skrzynce "Przychodzące". Podkreśliło, iż stopień należytej staranności jest podwyższony w przypadku profesjonalnych pełnomocników. Należy bowiem przyjąć, że profesjonalny pełnomocnik w stopniu większym niż sama strona zdaje sobie sprawę z konsekwencji naruszenia terminów procesowych, zwłaszcza ustawowych terminów dotyczących zaskarżenia orzeczeń sądów, a to oznacza, że zachowaniu tych terminów powinien poświęcić szczególną uwagę. W doktrynie przyjmuje się, że warunkiem uwzględnienia takiego wniosku jest wykazanie przez stronę, że mimo całej swej staranności nie mogła czynności dokonać w terminie, a więc że zachodziła niezależna od innej przeszkoda. Przeszkoda taka zachodzi wówczas, gdy dokonanie czynności w sensie obiektywnym było wykluczone, jak również gdy w określonych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, aby zachowała termin procesowy. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż potencjalne przekierowanie przez program pocztowy decyzji organu I instancji do skrzynki zawierającej niechcianą pocztę pod nazwą "Powiadomienia" nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia odwołania od decyzji, bowiem Pełnomocnik, by zachować najwyższą zawodową staranność, jest zmuszony śledzić wszystkie sprawy widniejące w programie pocztowym, a umieszczenie przez program pocztowy decyzji w innej skrzynce nie stanowi przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia. Analogicznie Sąd ocenił podnoszoną przez Skarżącego okoliczność, że uchybienie terminowi wniesienia odwołania zostało spowodowane narodzinami syna. Należy zaznaczyć, iż syn pełnomocnika urodził się 18 listopada 2023 r., natomiast pełnomocnik zalogował się do swojego programu pocztowego 14 grudnia 2023 r., a więc 26 dni po urodzeniu się syna. Braku zatem jakiegokolwiek związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy narodzinami syna a nieodebraniem przedmiotowej decyzji. Ponadto zgodnie z wyjaśnieniami pełnomocnika to doręczenie przedmiotowej decyzji do skrzynki zawierającej niechcianą pocztę pod nazwą "Powiadomienia" a nie narodziny syna były bezpośrednim czynnikiem uniemożliwiającym wniesienie odwołania od decyzji organ I instancji w ustawowym terminie. Powołane wyroki sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl. 3.8. Mając na uwadze powyższe, Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił, uznając ją za bezzasadną.