I SA/Gl 428/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 listopada 2008 r. p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2008 r. Sąd odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Odpis tego postanowienia wraz z pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia doręczono stronie w dniu 5 grudnia 2008 r. W dniu 11 grudnia 2008 r. skarżący nadał bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie m. in. na to orzeczenie (w treści zażalenia błędnie określono jego datę na dzień 27 listopada 2008 r.). Dnia 16 grudnia 2008 r. (data nadania) Naczelny Sąd Administracyjny przekazał kopię zażalenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w którym – mimo omyłki w dacie skarżonego postanowienia – uznano, iż jest ono zażaleniem na postanowienie z dnia 24 listopada 2008 r. (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 grudnia 2008 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, przy czym – w myśl art. 177 § 1 P.p.s.a. odpowiednio stosowanego w postępowaniu zażaleniowym na podstawie odesłania przewidzianego w art. 197 § 2 P.p.s.a. – należy to uczynić za pośrednictwem Sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Z regulacji tej, o której treści pouczono zresztą skarżącego, wynika zatem, że wniesienie zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, czyli Sądu właściwego do rozpoznania zażalenia, jest wykluczone, skądinąd na zasadzie wyjątku w art. 195 § 1 P.p.s.a. dopuszczono możliwość wnoszenia wprost do Naczelnego Sądu Administracyjnego jedynie odpowiedzi na zażalenie. Odpowiednie stosowanie art. 177 § 1 P.p.s.a. w rozpatrywanej sprawie pociąga za sobą doniosłe konsekwencje, jeśli chodzi o dochowanie terminu do wniesienia zażalenia, określonego w przytoczonym art. 194 § 2 P.p.s.a. Nie ulega bowiem wątpliwości, że o dokonaniu tej czynności w terminie nie może być mowy w przypadku, gdy wnoszący zażalenie nie przestrzega ustanowionego prawem trybu, w jakim powinno to nastąpić. W konsekwencji wyrażona w art. 83 § 3 P.p.s.a. norma, w świetle której oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, nie znajduje zastosowania, jeżeli pismo to zadresowane zostało do niewłaściwego adresata, co dotyczy także niezachowania pośredniego trybu wnoszenia pism. Wówczas termin będzie zachowany tylko pod warunkiem, że przed jego upływem podmiot, do którego błędnie skierowano pismo, odda go w polskim urzędzie pocztowym, oczywiście o ile przesyłka będzie opatrzona prawidłowym adresem (por. analogiczne stanowisko w odniesieniu do niezachowania pośredniego trybu wnoszenia skargi kasacyjnej wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt II FSK 1718/06, LEX nr 281815 oraz w kwestii skargi wnoszonej z pominięciem organu odwoławczego wprost do wojewódzkiego sądu administracyjnego – np. postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Białymstoku z dnia 21 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 131/06, LEX nr 284737, w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 46/08, LEX nr 381707 oraz w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 788/08, LEX nr 440111). Obliczając termin wniesienia zażalenia w niniejszej sprawie, należy zatem przyjąć nie datę jego nadania przez skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj. dzień 11 grudnia 2008 r., lecz datę jego przekazania do wojewódzkiego sądu administracyjnego, za pośrednictwem którego zażalenie powinno być wniesione, czyli dzień 16 grudnia 2008 r. To ostatnie zdarzenie miało jednak miejsce po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a., co nastąpiło z dniem 12 grudnia 2008 r. (środa). W świetle wcześniejszych uwag rozpatrywane zażalenie musi być zatem uznane za wniesione po upływie terminu i jako takie, zgodnie z art. 178 P.p.s.a. stosowanym odpowiednio na podstawie odesłania zawartego w art. 197 § 2 P.p.s.a., podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na względzie, na mocy ostatnio przywołanych przepisów orzeczono jak w sentencji.