I SA/Gl 440/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Sędziowie WSA Dorota Kozłowska, Beata Machcińska (spr.), Protokolant Dominika Zabielska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2017 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest oznaczona w sentencji niniejszego postanowienia decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. (dalej: "organ odwoławczy") utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. (dalej również: "organ pierwszej instancji") z dnia [...] r. (nr [...] ), określającą A. Sp. z o.o. w S. (dalej również: "skarżąca") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. w kwocie [...] zł, to jest w wysokości wyższej od zadeklarowanej o [...] zł. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 13 lipca 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania sądowego do czasu uprawomocnienia się wyroku tut. Sądu z dnia 11 lipca 2017 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 368/17. Sąd ustalił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 11 lipca 2017 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 368/17, oddalił skargę skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. (nr [...]) utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r., którym organ ten nadał rygor natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. (nr [...], [...] ) określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. w kwocie [...] zł, to jest w wysokości wyższej od zadeklarowanej o [...] zł. Powyższy wyrok nie jest prawomocny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08). Zdaniem Sądu przedstawiony stan faktyczny przesądza o konieczności zastosowania wskazanego wyżej przepisu. Należy bowiem mieć na względzie, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt I FPS 8/13, uchylenie postanowienia o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności i w konsekwencji umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i art. 60 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.) powoduje unicestwienie materialnoprawnych skutków zastosowania środka egzekucyjnego w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U z 2017 r., poz. 201 ze zm.). Nie ulega zatem wątpliwości, że dla oceny zgodności z prawem decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie ma znaczenie to, czy w obrocie prawnym ostanie się postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. Stąd też za wskazane uznać należy powstrzymanie się z oceną zasadności skargi wniesionej w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 368/17. Bezspornie przemawia za tym także wzgląd na stabilność orzeczenia sądu i ekonomika procesowa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.