I SA/Gl 441/09

PostanowienieWSA w Gliwicach2010-01-13

Skład orzekający: Ewa Madej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga administracyjna powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, pomimo złożenia przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy, który został prawomocnie oddalony?
Ratio decidendi
Skarga administracyjna podlega odrzuceniu, jeżeli strona pomimo wezwania nie uiściła należnego wpisu sądowego. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym oddaleniu poprzedniego wniosku nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu i nie uchyla skutków prawnych prawomocnego rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Po oddaleniu jego zażalenia na zarządzenie o wezwaniu, skarżący ponownie wezwano do uiszczenia wpisu. W odpowiedzi złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, który został prawomocnie oddalony. Następnie skarżący został kolejny raz wezwany do uiszczenia wpisu, jednak wpis nie został uiszczony, a skarżący jedynie oświadczył, że nie stać go na jego uiszczenie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Madej po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia z dnia 1 czerwca 2009 r. skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie, lecz zostało one oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 241/09. W konsekwencji stronę ponownie wezwano do uiszczenia wpisu od skargi, pouczając, iż środek zaskarżenia już nie przysługuje. W terminie wyznaczonym w wezwaniu, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, który został oddalony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 listopada 2009 r. Wobec niezaskarżenia wspomnianego postanowienia skarżącego kolejny raz wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono w dniu 30 grudnia 2009 r. W dniu 6 stycznia 2010 r. (data nadania) skarżący złożył pismo z dnia 5 stycznia 2010 r., w którym stwierdził, iż "wiadome jest Sądowi, że [jest on] inwalidą żyjącym z niskiej renty inwalidzkiej i nie stać [go] na uiszczenie wymaganego wpisu sądowego". Wpis od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 przywołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż wyznaczony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 6 stycznia 2010 r. (środa) i dlatego na podstawie ostatnio przywołanego przepisu orzeczono jak w sentencji. Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, że skarżący we wskazanym dniu złożył pismo, w którym stwierdził, iż nie jest w stanie wykonać wezwania w rozpatrywanym zakresie, nawet jeśli konstatację tę uznać za kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Skarżący składał bowiem taki wniosek w terminie wyznaczonym wcześniejszym wezwaniem do uiszczenia wpisu, a wniosek ten został prawomocnie oddalony postanowieniem z dnia 3 listopada 2009 r., wobec czego wniosek ponowny nie mógłby już uchylić skutków prawomocności tego rozstrzygnięcia, nie wywierając tym samym wpływu na bieg terminu zakreślonego następnym wezwaniem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 1208-1209/04, z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 588/06 i z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt I FZ 653/06, które nawiązują do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego – zob. postanowienia z dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. akt I CKN 1461/98, OSNC 1999, nr 11, poz. 196, z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. akt I CKN 1064/97, OSNC 1999, nr 9, poz. 153, oraz z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02, Wokanda 2003, nr 11, s. 29).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło