I SA/Gl 445/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, prowadzonego wobec S. M. na podstawie tytułów wykonawczych, obejmujących zaległości składkowe przypisane zobowiązanemu w ramach odpowiedzialności za nieuiszczone składki przez płatnika – Spółkę Akcyjną A. W dniu 21 marca 2014 r. (data nadania) Zakład Ubezpieczeń Społecznych, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, złożył skargę na wyżej wymienione postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 kwietnia 2014 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi na postanowienie oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia przez: nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem dla doręczenia uczestnikowi postępowania oraz złożenie dokumentu wykazującego, że Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych został upoważniony przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych do udzielenia pełnomocnictwa występującemu w sprawie radcy prawnemu. Dodano przy tym, że wbrew informacji zawartej w skardze, dokumentu tego do skargi nie załączono. Wskazano, że braki formalne należy usunąć w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona z dnia 8 maja 2014 r. skierowana do pełnomocnika strony skarżącej i zawierająca m.in. powyższe wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została doręczona w dniu 13 maja 2014 r. Do chwili obecnej nie zostały usunięte braki formalne skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwaną dalej "ppsa") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl więc tego przepisu skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 ppsa wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 ppsa. Stosownie zatem do art. 46 § 1 pkt 4 ppsa pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w tym ostatnim przypadku ustalenie, czy skarga nie jest dotknięta brakiem formalnym, możliwe jest jedynie wtedy, gdy przedstawione zostało pełnomocnictwo, które w myśl art. 37 § 1 ppsa, pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej. Brak pełnomocnictwa należy traktować jako brak formalny skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1377/10, publ. Lex nr 663257). Nadto pełnomocnik strony musi wykazać, że osoba, która podpisała pełnomocnictwo jest umocowana do reprezentowania strony. Jeżeli natomiast pełnomocnik, mimo stosownego wezwania sądu, nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby, że osoba, która podpisała pełnomocnictwo jest umocowana do reprezentowania strony, to są pełne podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt I FSK 531/12, publ. Lex nr 1336001). W myśl art. 58 § 1 pkt 3 posa Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto należy zauważyć, że stosownie do treści art. 47 § 1 ppsa do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, co – w świetle zrównującego status procesowy strony i uczestnika postępowania art. 12 ppsa – oznacza, że należy dołączyć również stosowne odpisy przeznaczone dla uczestników postępowania. Niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 ppsa jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 ppsa uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, publ. Lex nr 1404016). Wskazać w tym miejscu należy, że na podstawie przywołanego wyżej art. 49 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd do jej odrzucenia na podstawie wskazanego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, ponieważ pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wskazać należy, że z pełnomocnictwa, które przedstawił przy skardze nie wynika umocowanie do występowania w sprawie, ponieważ nie wykonano wezwania do złożenia dokumentu wykazującego, że osoba, która udzieliła pełnomocnictwa została do tego upoważniona. Uznać tym samym należy, że skarga została podpisana przez osobę, która nie wykazała, iż jest uprawniona do działania w imieniu strony skarżącej i brak ten nie został usunięty w zakreślonym terminie. Nadto pełnomocnik strony skarżącej nie dołączył odpisu skargi oraz również nie usunął tego braku formalnego w terminie wskazanym w wezwaniu. Termin zaś do wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 20 maja 2014 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że treść wezwania nie budzi żadnych wątpliwości. Reasumując, skarga dotknięta jest brakami formalnymi, a więc należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.