I SA/Gl 445/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych – umorzenie zaległości podatkowej wraz z odsetkami p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] r., nr [...] , Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. (dalej "organ" lub "Naczelnik") umorzył Z. C. (dalej "strona" lub "skarżący") zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, zadeklarowanego na PIT-37 za 2013 r., w kwocie [...] zł wraz z odsetkami w kwocie [...] zł. Jednocześnie Naczelnik pouczył, że od decyzji tej przysługuje prawo wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w K. za pośrednictwem Naczelnika w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. W dniu 8 lutego 2016 r. (data nadania) strona wniosła pismo z tego samego dnia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w treści którego zwróciła się "o rozstrzygnięcie sprawy podatkowej z lat 2010-2013". Strona zakwestionowała rozstrzygnięcie podjęte w decyzji, o której mowa powyżej, a w szczególności umorzenie tylko kwoty [...] zł. Decyzja ta została załączona do pisma. Powyższe pismo, wniesione bezpośrednio do Sądu, przekazano według właściwości Naczelnikowi jako skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] . Naczelnik w odpowiedzi na skargę wskazał, że od decyzji z dnia [...] r., nr [...] strona nie złożyła odwołania ani też żadnego innego pisma, które mogłoby zostać rozpatrzone jako odwołanie. Wobec powyższego organ wniósł "o stwierdzenie niedopuszczalności skargi z uwagi na brak wyczerpania w przedmiotowej sprawie trybu odwoławczego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Rozpoznając skargę wniesioną w niniejszej sprawie w pierwszej kolejności odnotować należy, że zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Jednakże zakres tej kontroli został przez prawodawcę ograniczony treścią art. 52 § 1 ppsa, zgodnie z którym skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Konsekwencją powołanych wyżej przepisów jest zatem ograniczenie możliwości zaskarżania decyzji administracyjnych do tych decyzji, które jako ostateczne kończą postępowanie w sprawie, od których stronie nie przysługuje żaden środek ich zaskarżenia. Innymi słowy, zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega ostateczne rozstrzygnięcie organu wydane na skutek rozpoznania środka odwoławczego. Ponadto należy zwrócić w tym miejscu uwagę, że niewyczerpanie przez stronę – przed wniesieniem skargi – środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym skutkuje niedopuszczalnością skargi (por. postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2005 r., sygn. akt I SAB/Wa 176/04, publ. LEX nr 165023, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 233/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 269/09, publ. LEX 542877). Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie wyczerpał przed wniesieniem skargi środka zaskarżenia, jaki służył mu w postępowaniu administracyjnym. W postępowaniu tym służyło mu bowiem odwołanie, które w myśl art. 223 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) winien wnieść do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Skarżący jednakże nie wniósł odwołania od decyzji Naczelnika, pomimo iż takie pouczenie zostało zawarte w samej decyzji. Reasumując, od decyzji organu pierwszej instancji (w niniejszej sprawie – Naczelnika) skarga nie przysługuje, ponieważ decyzja ta może być zaskarżona odwołaniem do organu drugiej instancji, jakim jest w tej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w K.. W tym przypadku skarga złożona do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję organu administracji, wydaną w pierwszej instancji jest niedopuszczalna, a taka skarga podlega odrzuceniu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa oraz art. 52 § 1 i § 2 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.