I SA/Gl 461/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a skargę odrzucić Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Przesyłka zawierająca ww. decyzję skierowana do G. B. (dalej jako "skarżąca") na adres wskazywany przez skarżącą, tj. ul. [...],[...] M. po uprzedniej podwójnej awizacji (pierwsza awizacja w dniu 25 stycznia 2016 r., druga awizacja w dniu 2 lutego 2016 r.) została wydana w dniu 9 lutego 2016 r. Pismem z dnia 10 marca 2016 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej także: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż sposoby doręczania pism osobom fizycznym w postępowaniu podatkowym określają przepisy art. 148 - 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., powoływanej w skrócie: O. p.). Art. 150 tej ustawy ustanawia szczególny tryb doręczeń, który polega na uznaniu fikcji dokonania doręczenia pisma, w wypadku niemożności doręczenia go osobiście adresatowi przesyłki albo w tzw. sposób zastępczy (art. 148 - 149 O. p.) i przechowywania pisma przez okres czternastu dni w placówce pocztowej, o czym zawiadamia się adresata przesyłki. Wraz z upływem ostatniego dnia tego okresu i niepodjęcia pisma w placówce pocztowej, pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Powyższa regulacja przesądza zatem, że doręczenie zastępcze, będące odstępstwem od zasady wynikającej z art. 148 § 1 O.p., następuje z upływem 14 dnia od dnia pierwszej awizacji. Z akt sprawy oraz z pisma A S.A. Centrum Usług Biznesowych z dnia 24 maja 2016 r., będącego odpowiedzią na reklamację, wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została odebrana przez skarżącą w dniu 9 lutego 2016 r. Jednakże z treść pisma A S.A. wynika również, że przesyłka ta z powodu nieobecności adresata była uprzednio dwukrotnie awizowana, tj. w dniu 25 stycznia 2016 r., a następnie w dniu 2 lutego 2016 r. Powyższe oznacza, że przesyłka została wydana skarżącej po upływie 14 dniowego terminu wynikającego z art. 150 § 4 O.p., który upływał w dniu 8 lutego 2016 r. W ocenie Sądu okoliczność, że skarżąca odebrała przesyłkę po upływie 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 150 O.p. nie oznacza, że termin ten uległ przedłużeniu bądź podlega obliczeniu według innych zasad, niż wynika to z przywołanych przepisów prawa. Należy również podkreślić, że wprowadzona przez ustawodawcę fikcja doręczenia jest w tej sytuacji prawnie skuteczna, to znaczy pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, w tym także skutek w postaci rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi. Okoliczność, że w przedmiotowej sprawie placówka pocztowa faktycznie wydała przesyłkę adresatowi w dniu 9 lutego 2016 r. nie może w żadnym razie przesądzać o skutku doręczenia decyzji w rozumieniu przepisów O.p., ten bowiem z mocy przepisu art. 150 § 4 O.p. następuje z mocy prawa z upływem ostatniego, 14 dniowego terminu liczonego od daty pierwszego awizowania przesyłki. W tej kwestii Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony m.in. w postanowieniu z dnia 12 stycznia 2010r., sygn. akt II FSK 1908/09 oraz w wyroku z dnia 11 grudnia 2009r., sygn. akt II FSK 1075/08, że dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął czternastodniowy termin odbioru decyzji prawidłowo złożonej w placówce pocztowej (§ 2 zd. 2 art. 150 O.p.), a nie dzień późniejszego, faktycznego wydania jej w tej placówce adresatowi. Takie nieprawidłowe działanie poczty mogłoby zostać rozważone jedynie w kontekście przywrócenia terminu do wniesienia skargi, jednakże takiego wniosku skarżąca nie złożyła. Powyższe oznacza, że od dnia 9 lutego 2016 r. zaczął biec skarżącej termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który upłynął w dniu 9 marca 2016 r. Tym samym skarga wniesiona w dniu 10 marca 2016 r. jako wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu, przewidzianego na wniesienie skargi, podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia