I SA/Gl 515/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lipca 2009 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 7 lipca 2009 r. A. P. cofnęła skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2007 r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu wskazała, że cofa skargę po zapoznaniu się z treścią wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach o sygn. akt II FSK 884/08, II FSK 883/08 i II FSK 1663/07 i w związku z zaprezentowaną w nich linią orzecznictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jednocześnie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Natomiast zgodnie z art. 161 § 2 P.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie skarżąca oświadczyła, że cofnięcie skargi pozostaje w związku z tym, iż poznała linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach o sygn. akt II FSK 884/08, II FSK 883/08 i II FSK 1663/07. Nie ulega zatem wątpliwości, że nie wystąpiła żadna z przesłanek uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Wobec powyższego - na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a w związku z art. 60 P.p.s.a. – postępowanie sądowe należało umorzyć.