I SA/Gl 526/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwestii zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy swą decyzję z dnia [...]., nr [...] o stwierdzeniu z urzędu nieważności decyzji Burmistrza P. z dnia [...]., nr [...], którą umorzono skarżącemu K. G. zaległość obejmującą drugą ratę podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwocie [...]zł wraz z odsetkami w wysokości [...]zł. Sformułowany w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącego oparł na art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., dodając, że w przypadku nieuwzględnienia tego żądania przez organ, kieruje je do sądu stosownie do § 3 tego artykułu. W uzasadnieniu zaakcentował, że zaskarżona decyzja kreuje obowiązek zapłaty zaległości podatkowej, a uzyskanie w oparciu o nią tytułu wykonawczego sprawi, iż możliwe będzie prowadzenie postępowania egzekucyjnego i dokonanie nieodwracalnych czynności egzekucyjnych skierowanych do majątku skarżącego. Dodał równocześnie, że spełnienie świadczenia pozbawi skarżącego możności skorzystania z ulgi podatkowej w dotychczasowym zakresie, gdyż jedną z przesłanek umorzenia zaległości podatkowej jest fakt jej istnienia. Mając zatem na względzie wysokość zaległości podatkowej, jak również to, że wskutek uiszczenia tej należności wygaśnie zobowiązanie podatkowe skarżącego, wyraził przekonanie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi prowadzić będzie do wyrządzenia mu znacznej szkody i spowoduje niemożliwe do odwrócenia skutki. W piśmie z dnia 2 czerwca 2014 r. organ odwoławczy oznajmił, że nie orzekał w przedmiocie tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przedstawienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od odnotowania, że stosownie do art. 61 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (§ 1), niemniej jednak strona może wystąpić z takim wnioskiem do organu, który decyzję tę wydał (§ 2), lub do sądu, który - po przekazaniu mu skargi na tę decyzję - może żądanie to uwzględnić nawet wtedy, gdyby organ uprzednio wydał rozstrzygnięcie odmowne (§ 3). Powołany przepis uzależnia jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd od spełnienia przynajmniej jednej z wymienionych w nim przesłanek, a mianowicie od niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie poglądem to w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących jej sytuację, ponieważ brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania [por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 373/11, LEX nr 783884; z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 74/11, LEX nr 741996; z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09, LEX nr 569795; z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1312/08, LEX nr 573178; z dnia 30 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 754/09, LEX nr 552410; z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt II GSK 466/09, LEX nr 563508; z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, LEX nr 564208; z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09, LEX nr 575347]. Odnosząc te spostrzeżenia do rozpatrywanego przypadku, stwierdzić trzeba, że wnioskodawca nie przedstawił jakichkolwiek argumentów, które mogłyby przemawiać za uwzględnieniem żądania. Bez wątpienia bowiem powodem takim nie jest ani sugerowana wadliwość decyzji, ani ewentualność uwzględnienia skargi na nią wniesionej, ponieważ kwestia zgodności z prawem zaskarżonego aktu stanowi przedmiot oceny dopiero na etapie badania zasadności skargi. Podobnie możliwość wyegzekwowania należności nie może przemawiać za wstrzymaniem wykonania decyzji, gdyż egzekucja stanowi naturalne następstwo braku dobrowolnego spełnienia świadczenia. Jeżeli natomiast wnioskodawca upatruje zagrożenia w wysokości zaległości, która ma być spełniona, to słuszność tych obaw powinien wykazać poprzez zaprezentowanie sytuacji, w jakiej skarżący się znajduje, a zwłaszcza jego zdolności płatniczej, co wszak nie nastąpiło. Reasumując, takie ograniczenie uzasadnienia rozpatrywanego żądania nie pozwala na uznanie, by w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a ponieważ do takiego samego wniosku, zdaniem Sądu, prowadzi analiza całego zebranego w sprawie materiału, wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.