I SA/Gl 619/08

PostanowienieWSA w Gliwicach2008-07-21

Skład orzekający: Sędzia NSA Ewa Madej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo Dyrektora Izby Skarbowej będące odpowiedzią na skargę w przedmiocie naruszenia przepisów prawa administracyjnego i postępowania egzekucyjnego, wniesioną na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na pisma będące odpowiedzią na skargę wniesioną na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ takie pisma nie są decyzjami administracyjnymi ani innymi aktami lub czynnościami podlegającymi kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. W związku z tym, skarga wniesiona na takie pismo podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
T. D. złożył skargę na odpowiedź Dyrektora Izby Skarbowej w K. na jego wcześniejszą skargę dotyczącą naruszenia przepisów prawa administracyjnego i postępowania egzekucyjnego w trakcie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi, argumentując jej niedopuszczalność, ponieważ sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę i postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Madej po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lipca 2008 r. sprawy ze skargi T. D. na odpowiedź na skargę Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając na podstawie art. 2 w zw. z art. 3 § 1 pkt 2, art. 227, art. 229 pkt 7, art. 234 pkt 1 oraz art. 239 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) udzielił odpowiedzi na skargę z dnia 29 listopada 2007 r. wniesioną przez T. D. w przedmiocie naruszenia przepisów prawa administracyjnego i postępowania egzekucyjnego w trakcie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych wynikających z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...]. Na powyższe pismo T. D. złożył skargę, wnosząc jednocześnie o unieważnienie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K. zawartego w zaskarżonym piśmie z dnia [...], uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania egzekucyjnego lub uchylenie i przekazanie sprawy do organu pierwszej instancji podatkowej, przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł m. in. o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność. Wskazał, iż w jej uzasadnieniu skarżący powtórzył argumenty zawarte w skardze z dnia 29 listopada 2007 r., wniesionej w trybie art. 227 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Organ podniósł, iż zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych "sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII kpa". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Oznacza to, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. Rozważyć zatem należało w pierwszej kolejności, czy skarga wniesiona przez T. D. mieści się w którejkolwiek z kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca. Tymczasem w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na pismo z dnia [...] nr [...], którym Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając m. in. na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, udzielił odpowiedzi na zarzuty i wnioski podnoszone przez T. D. skardze z dnia 29 listopada 2007 r. i jednocześnie zawiadomił o sposobie załatwienia niniejszej skargi, uznając, iż jest ona bezzasadna. Zauważyć trzeba, iż zaskarżone pismo Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], będące zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi, nie jest decyzją administracyjną. Nie jest to bowiem władczy i jednostronny przejaw woli organu administracji publicznej, który wywiera skutki prawne w sferze stosunku materialnoprawnego, tzn. powoduje powstanie, zmianę lub wygaśnięcie stosunku administracyjnoprawnego, co z punktu widzenia skarżącego znalazłoby wyraz w przyznaniu mu uprawnień lub nałożeniu obowiązków bądź też stwierdzeniu istnienia określonego uprawnienia lub obowiązku. Z tych samych względów należy uznać, iż zawiadomienie takie nie jest innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Nie wynikają z niego bowiem dla skarżącego żadne uprawnienia ani obowiązki z mocy przepisów prawa. Powyższe pismo nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, bądź rozstrzygającym sprawę co do istoty, ani też żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4a-7 P.p.s.a (por. G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom II. Komentarz do art. 104-269, LEX, 2007, wyd. II). Warto również w tym miejscu wskazać na pogląd zawarty w orzecznictwie, według którego w sprawach dotyczących działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie są bowiem aktami lub czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. (zob. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1271/04, LEX nr 191974, z dnia 7 grudnia 2004 r., sygn. akt III SAB/Wa 193/04, LEX nr 165916 oraz z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wa 80/05, LEX nr 205439, a także por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2004 r., sygn. akt OSK 642/04, LEX nr 160611 oraz z dnia 21 listopada 2000 r., sygn. akt III SAB 108/99, LEX nr 48017). Skargą do sądu administracyjnego nie jest objęte postępowanie uregulowane w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż w postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi. Wobec powyższego pismo z dnia 31 marca 2008 r., będące jedynie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi T. D. w przedmiocie naruszenia przepisów prawa administracyjnego i postępowania egzekucyjnego w trakcie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych wynikających z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Słusznie więc zwrócił uwagę w odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. – iż skarga jest niedopuszczalna. Mając zatem na względzie podniesione okoliczności sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz w oparciu o art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło