I SA/Gl 622/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych wskutek wniosku H. N. z dnia [...] 2010 r. o przyznanie prawa pomocy postanawia pozostawić wniosek bez rozpoznania. Pismem z dnia [...] 2010 r. skarżąca wniosła "o ustanowienie pomocy prawnej poprzez wyznaczenie pełnomocnika do sporządzenia kasacji", wskazując, iż jej "sytuacja materialna nie pozwala na ustanowienie pełnomocnika z wyboru". Nadto skarżąca oświadczyła, iż nie posiada majątku, który mogłaby spieniężyć. Wniosek ów został złożony w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 16 września 2010 r., którym oddalono wskazaną w sentencji niniejszego postępowania skargę. Ustosunkowując się następnie do otrzymanego w dniu [...] 2010 r. wezwania referendarza sądowego do złożenia w terminie siedmiu dni powyższego wniosku na urzędowym formularzu pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, w piśmie z dnia [...] 2010 r. skarżąca oświadczyła, iż jej sytuacja materialna nie uległa zmianie od czasu, kiedy złożyła poprzedni wniosek o przyznanie prawa pomocy i w związku z tym kwestionuje konieczność "wypełniania po raz kolejny formularza PPF". Równocześnie złożyła kserokopię wniosku o przyznanie prawa pomocy, który wniosła na urzędowym formularzu poprzednio. Kserokopia ta została opatrzona adnotacją "potwierdzam za zgodność z oryginałem" i podpisem strony. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż ów uprzednio złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanowieniem Sądu z dnia 19 kwietnia 2010 r. został oddalony w części dotyczącej ustanowienia radcy prawnego i umorzony w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych, a zażalenie na to orzeczenie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. akt II FZ 278/10. Dodać należy, iż skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych postanowieniem Sądu z dnia 2 listopada 2009 r., którym jednocześnie odmówiono jej przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, a zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 grudnia 2009 r., sygn. akt II FZ 551/09. W dniu 25 listopada 2010 r. doręczono skarżącej odpis zarządzenia referendarza sądowego z dnia 16 listopada 2010 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z dnia 18 października 2010 r. na skutek niezłożenia go na urzędowym formularzu. We wniesionym w dniu 2 grudnia 2010 r. sprzeciwie od tego zarządzenia skarżąca wskazała: "(...) dokonałam uzupełnienia braków formalnych do których wzywał mnie Sad. W szczególności założone oświadczenie o stanie majątkowym daje pełną podstawę do uwzględnienia wniosku". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Jako że taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie w dalszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Konsekwencją uchybienia wskazanej formie jest zaś pozostawienie go bez rozpoznania, o czym stanowi art. 257 p.p.s.a. Odnosząc tę regulację do niniejszej sprawy, należy stwierdzić, iż termin do złożenia powyższego wniosku na urzędowym formularzu upłynął bezskutecznie z dniem [...] 2010 r. ([...] ), czyli z upływem siódmego dnia od dnia [...] 2010 r., w którym doręczono skarżącej wezwanie referendarza sądowego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, i dlatego, na podstawie ostatnio powołanego przepisu, orzeczono jak w sentencji.