I SA/Gl 635/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lutego 2013 r. sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych w następstwie wniosku skarżącego z dnia 4 stycznia 2013 r. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 19 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ogłosił wyrok oddalający wskazaną wyżej skargę K. C.. W dniu 4 stycznia 2013 r. skarżący wniósł datowane na ten dzień pismo. Oznajmił w nim, że zwrócił się do swojego brata z prośbą o wysłanie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyroku, co ten uczynił w dniu 27 grudnia 2012 r., nadając, jak się okazało, list zwykły. Dalej skarżący wyraził przekonanie, że dochował terminu przepisanego do zgłoszenia wspomnianego żądania. W zawiadomieniu o terminie rozprawy został bowiem pouczony o brzmieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., który za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu uznaje oddanie tego pisma w polskim urzędzie pocztowym i nie różnicuje przesyłek zwykłych od poleconych. Tym niemniej z ostrożności, gdyby Sąd przyjął odmienne stanowisko, skarżący oświadczył, że wnosi o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Podkreślił przy tym, że wobec braku pouczenia go o konieczności nadania przesyłki poleconej, nie można zarzucić mu braku winy co do okoliczności, które spowodowały ewentualne uchybienie terminu. Do powyższego pisma został załączony wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, opatrzony datą 27 grudnia 2012 r. Dotychczas nie odnotowano wpływu do Sądu wniosku, który brat skarżącego miał nadać listem zwykłym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi jego przywrócenie na podstawie art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 87 §§ 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z takim wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie dokonać czynności, której nie dokonano w tym terminie. Odniesienie powyższego do niniejszej sprawy wymaga stwierdzenia, że ostatni z powyższych warunków został spełniony: wszak wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący załączył do wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia. Ustalenie natomiast, czy zgłoszenie rozpatrywanego żądania nastąpiło w terminie jest niemożliwe ze względu na to, że jako przyczynę uchybienia terminowi skarżący podał przeszkodę nieistniejącą, o której jednakże mógł nie mieć świadomości. Zaznaczył przecież, że wniosek ów składa z ostrożności, na wypadek, gdyby Sąd uznał, że nadanie przesyłki listowej nierejestrowanej nie jest równoznaczne z jej wniesieniem. W takim przypadku, należało przyjąć najbardziej korzystną dla strony interpretację i uznać, że dochowała ona terminu do wystąpienia z analizowanym żądaniem (por. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 403/10, LEX nr 673915; z dnia 17 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 728/09, LEX nr 552400; z dnia 11 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 228/08, LEX nr 479141). Rozpatrywany wniosek nie zasługuje jednak na uwzględnienie, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Jak już wyżej wspomniano ewentualne uchybienie terminowi upatrywał on w możności interpretowania przez Sąd art. 83 § 3 p.p.s.a. w sposób zakładający nieskuteczność wniesienia pisma, które zostało nadane przesyłką listową nierejestrowaną. Oczywiście było to przeświadczenie błędne, albowiem przepis ten nie wymaga oddania przesyłki poleconej. Strona, jak słusznie zauważył skarżący, ma więc możność wyboru rodzaju przesyłki. Co jednakże wymaga szczególnego podkreślenia: to na ona ponosi również konsekwencje takiego wyboru (np. ciężar wykazania oddania pisma). Skądinąd tak samo należy ocenić sytuację, kiedy wyręcza się ona inną osobą, ponieważ wybór tejże także uzależniony jest od jej woli. W tym kontekście podkreślenia wymaga, że nie odnotowano wpływu do Sądu przesyłki, którą brat skarżącego miał wysłać. Sam skarżący nie uprawdopodobnił natomiast, iż okoliczność ta zaistniała: samo oświadczenie przezeń złożone w tym zakresie jest bowiem niewystarczające. Zarazem nie powołał żadnych innych okoliczności, które miałyby wskazywać na brak jego winy w uchybieniu terminowi. Dlatego na podstawie art. 86 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.