I SA/Gl 690/11
PostanowienieWSA w Gliwicach2012-01-11
Skład orzekający: Ewa Madej, Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Krzysztof Winiarski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek stron o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej od innego wyroku WSA jest zasadny?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. W sytuacji, gdy kluczowa kwestia prawna dotycząca kwalifikacji działalności gospodarczej jako obrotu nieruchomościami jest przedmiotem sporu w dwóch powiązanych sprawach, a jedna z nich jest przedmiotem skargi kasacyjnej do NSA, zgodny wniosek stron o zawieszenie postępowania jest uzasadniony ze względu na zasady ekonomiki procesowej i potrzebę rozstrzygnięcia fundamentalnego zagadnienia prawnego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczy skargi K. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. Kluczowym zagadnieniem jest kwalifikacja działalności skarżącego jako obrotu nieruchomościami, co organy podatkowe przyjęły, podczas gdy skarżący twierdzi, że była to forma lokowania kapitału. Postępowanie zostało zainicjowane skargą na decyzję uchylającą decyzję organu I instancji i określającą zobowiązanie podatkowe.Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędziowie WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), Krzysztof Winiarski, Protokolant Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012r. sprawy ze skargi K. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. w oparciu o ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r., nr 14, poz.176 ze zm.) oraz na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r., nr Nr 8, poz. 60 ze zm.) uchylił w całości decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]r. nr [...] określającą wobec K. J. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. w kwocie [...]zł i orzekając co do istoty sprawy określił to zobowiązanie w kwocie [...]zł.
Na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 sierpnia 2010 r. (sygn. akt I SA/Gl 269/10). Do wniosku tego przychylił się pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w K..
Wspomnianym wyrokiem oddalono skargę K. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]r. nr [...] określającą podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie [...] zł (w miejsce wykazanej przez podatnika straty w wysokości [...] zł). Strata ta została uwzględniona przez stronę w zeznaniu dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. Podstawą rozstrzygnięcia kontrolowanego przez Sąd w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 269/10 była dokonana przez organy podatkowe weryfikacja przychodów, kosztów i dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej przez K. J., w tym ustalenie, że skarżący zaniżył przychód z tej działalności o kwotę [...]zł stanowiącą ½ części kwoty [...]zł, należną z tytułu sprzedaży (w dniu 16 grudnia 2003 r.) udziału wynoszącego ½ części w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w M.. Określając zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. (a także za 2004 r.) organy podatkowe przyjęły bowiem (wbrew stanowisku podatnika), że prowadził on działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami. Kwestia ta stanowi zasadniczy przedmiot sporu w niniejszej sprawie, gdyż skarżący neguje przyjętą przez organy podatkowe kwalifikację jego aktywności związanej z nabywaniem oraz zbywaniem nieruchomości i konsekwentnie twierdzi, że stanowiła ona wyłącznie sposób lokowania kapitału prywatnego (niezaangażowanego w działalność gospodarczą).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
Wobec wskazanych powyżej zasadniczych aspektów sprawy dotyczącej wymiaru podatku od osób fizycznych za 2003 r. oraz sprawy zainicjowanej skargą na decyzję wymiarową dotyczącą 2004 r., w tym także ze względu na konsekwencje związane z uprawnieniem do rozliczania w kolejnych latach podatkowych straty za rok 2003 r. Sąd uznał zgodny wniosek stron o zawieszenie postępowania za zasadny. W tym stanie rzeczy, mając także na uwadze zasady ekonomiki procesowej, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło