I SA/Gl 698/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania egzekucyjnego w kwestii sformułowanego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...], nr [...] postanawia odmówić wstrzymania wykonania wskazanych postanowień. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...], nr [...] o obciążeniu skarżącego Burmistrza Miasta K. jako wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego przeprowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...], nr [...] w kwocie [...] zł. W skardze skarżący sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania powyższych postanowień. Wskazał, że nieuwzględnienie jego żądania wyrządzi Gminie znaczną szkodę, gdyż poniesienie kosztów postępowania egzekucyjnego ograniczy możliwość realizacji przez nią zadań publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przedstawienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od odnotowania, że stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (§ 1), niemniej jednak strona może wystąpić z takim wnioskiem do organu, który decyzję tę wydał (§ 2), lub do sądu, który - po przekazaniu mu skargi na tę decyzję - może żądanie to uwzględnić nawet wtedy, gdy organ uprzednio wydał rozstrzygnięcie odmowne (§ 3). Powołany przepis uzależnia jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd od spełnienia przynajmniej jednej z wymienionych w nim przesłanek, a mianowicie od niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie poglądem to w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących jej sytuację, ponieważ brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania [por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego (wszystkie dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl): z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 373/11, z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 74/11, z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09, z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1312/08, z dnia 30 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 754/09, z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt II GSK 466/09, z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, a także z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09]. Odnosząc te spostrzeżenia do rozpatrywanego przypadku, stwierdzić trzeba, że wnioskodawca nie przedstawił jakichkolwiek argumentów, które mogłyby przemawiać za uwzględnieniem żądania, w szczególności nie zaprezentował sytuacji, w jakiej Gmina aktualnie się znajduje, a zwłaszcza jej zdolności płatniczej. Uniemożliwił tym samym zweryfikowanie, czy konieczność zapłaty kosztów postępowania egzekucyjnego rzeczywiście utrudni jej wykonywanie zadań publicznych, a jeśli tak, to czy dolegliwość ta wiązać się będzie z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego nie ulega więc wątpliwości, że uzasadnienie badanego wniosku jest niewystarczające do uznania, by w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, a ponieważ do takiej samej konkluzji, zdaniem Sądu, prowadzi analiza całego zebranego w sprawie materiału, wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.