I SA/Gl 7/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi H. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej z dnia 17 listopada 2014 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 7 sierpnia 2014 r. postanawia przywrócić termin. W piśmie z dnia 14 sierpnia 2014 r. skarżąca H. N. sformułowała: a) wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 sierpnia 2014 r., którym oddalono jej skargę, a także b) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 9 września 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach ustanowił dla skarżącej radcę prawnego. Odpisy powyższych orzeczeń, to jest postanowienia i wyroku, z uzasadnieniami i pouczeniami o dopuszczalności, terminie i sposobie ich zaskarżenia zostały doręczone skarżącej w dniu 17 września 2014 r. W piśmie datowanym na 29 października 2014 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. poinformowała o wyznaczeniu pełnomocnika skarżącej. W dniu 7 listopada 2014 r. pełnomocnik ten przeglądał akta sprawy. Następnie w piśmie z dnia 13 listopada 2014 r. zawarł wniosek o doręczenie kopii postanowienia z dnia 20 marca 2014 r. o zwolnieniu skarżącej od kosztów sądowych. Natomiast w dniu 17 listopada 2014 r. wniósł m. in. skargę kasacyjną i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, w którym zaakcentował, że wniesienie skargi kasacyjnej w trzydziestodniowym okresie liczonym od dnia doręczenia skarżącej odpisu skarżonego wyroku wraz z uzasadnieniem było z przyczyn obiektywnych niemożliwe, gdyż zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącej otrzymał w dniu 4 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi jego przywrócenie na podstawie art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 87 §§ 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z takim wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie dokonać czynności, której nie dokonano w tym terminie. Odniesienie powyższego do rozpatrywanego przypadku wymaga stwierdzenia, że ostatnia z wyżej wymienionych przesłanek została spełniona skoro skarga kasacyjna została wniesiona wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienie. Nie ulega również wątpliwości, że żądanie to zostało zgłoszone w terminie. Jak bowiem podkreśla się w orzecznictwie sądowym w przypadku przyznania stronie prawa pomocy poprzez ustanowienie dla niej pełnomocnika ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej następuje w dniu, w którym pełnomocnik ów miał rzeczywistą możność wniesienia tego środka zaskarżenia po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednakże nie później niż w ostatnim dniu trzydziestodniowego okresu liczonego od dnia zawiadomienia go o tym, że został wyznaczony pełnomocnikiem strony (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, LEX nr 936163, z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt II FZ 125/09, LEX nr 564223; z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt I OZ 426/12, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, LEX nr 1225743). Bezspornie zaś warunek ten został spełniony w niniejszej sprawie. Wreszcie należy uznać, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika skarżącej nie zostało przezeń zawinione skoro o tym, że został wyznaczony pełnomocnikiem skarżącej dowiedział się już po upływie tego terminu; nie miał zatem możności jego zachowania. Wobec powyższego badany wniosek jest zasadny i dlatego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowiono go uwzględnić.