I SA/Gl 800/25

PostanowienieWSA w Gliwicach2025-09-15

Skład orzekający: Katarzyna Stuła-Marcela

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia decyzji organu drugiej instancji powinna zostać odrzucona jako spóźniona?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia decyzji organu drugiej instancji, który rozpoczął bieg od dnia następnego po doręczeniu, powinna zostać odrzucona jako spóźniona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Termin ten jest terminem prekluzyjnym i sąd uwzględnia jego upływ z urzędu.
Stan faktyczny
Strona skarżąca T.S., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Ministra Przemysłu z dnia 2 kwietnia 2025 r., która utrzymała w mocy decyzję Prezesa Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej za zaległości z tytułu opłaty zapasowej. Decyzja organu drugiej instancji została doręczona stronie skarżącej w dniu 2 kwietnia 2025 r. Skarga została wniesiona w dniu 16 maja 2025 r.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Stuła-Marcela (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S. na decyzję Ministra Przemysłu z dnia 2 kwietnia 2025 r. nr WRRP.0271.4.2025.MN w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej za zaległości z tytułu opłaty zapasowej za kwiecień 2019 r. z odsetkami za zwłokę postanawia: odrzucić skargę. Minister Przemysłu decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia utrzymał w mocy decyzję Prezesa Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych z dnia 16 grudnia 2024 r. o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej za zaległości z tytułu opłaty zapasowej za kwiecień 2019 r. z odsetkami za zwłokę. Rozstrzygnięcie zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 2 kwietnia 2025 r., co wynika z potwierdzenia otrzymania znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Pismem z dnia 15 maja 2025 r. T.S. (dalej "strona skarżąca"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł na powyższe postanowienie skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynności lub przewlekłe postepowanie jest przedmiotem skargi. Z przywołanych przepisów ustawy procesowej jednoznacznie wynika, w jakim terminie należy wnieść skargę do sądu administracyjnego. Każdorazowo badanie dochowania terminu do dokonania tej czynności procesowej wymaga poczynienia, przede wszystkim, ustaleń w zakresie daty doręczenia zaskarżonego aktu, która wywołuje rozpoczęcie biegu terminu do złożenia skargi (por. postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2024 r., I OZ 767/24; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). W związku z tym, że omawiany powyżej termin jest terminem ustawowym, nie może być on skracany ani przedłużany przez sąd ani przez organ odwoławczy. Innymi słowy, sąd administracyjny nie jest uprawniony do modyfikacji długości terminu ustawowego. Jest to również termin prekluzyjny, co oznacza, że sąd administracyjny uwzględnia jego upływ z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę, jako spóźnioną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Termin ten ma charakter procesowy, a w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie skarżącemu (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2013 r., II GSK 1765/13). Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że pełnomocnik strony skarżącej otrzymał rozstrzygnięcie organu II instancji w dniu 2 kwietnia 2025 r., zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia następnego po dniu, w którym nastąpiło doręczenie, upływał w dniu 2 maja 2025 r. Pełnomocnik strony skarżącej w dniu 16 maja 2025 r. złożył skargę do tut. Sądu, za pośrednictwem organu, a zatem uczynił to po terminie, w jakim powinien był złożyć skargę. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło