I SA/Gl 879/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Stuła-Marcela (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.N. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 kwietnia 2025 r. nr 0111-KDIB3-2.4012.682.2024.3.EJU UNP: 2596261 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego orzeczenia utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia 7 marca 2025 r. znak 111-KDIB3-2.4012.682.2024.2.KK UNP: 2544848 odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług. Rozstrzygnięcie zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 24 kwietnia 2025 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, nadesłanych w formie elektronicznej. Pismem z dnia 30 maja 2025 r. strona skarżąca wniosła na powyższe postanowienie skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynności lub przewlekłe postepowanie jest przedmiotem skargi. Z przywołanych przepisów ustawy procesowej jednoznacznie wynika, w jakim terminie należy wnieść skargę do sądu administracyjnego. Każdorazowo badanie dochowania terminu do dokonania tej czynności procesowej wymaga poczynienia, przede wszystkim, ustaleń w zakresie daty doręczenia zaskarżonego aktu, która wywołuje rozpoczęcie biegu terminu do złożenia skargi (por. postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2024 r., I OZ 767/24; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). W związku z tym, że omawiany powyżej termin jest terminem ustawowym, nie może być on skracany ani przedłużany przez sąd ani przez organ odwoławczy. Innymi słowy, sąd administracyjny nie jest uprawniony do modyfikacji długości terminu ustawowego. Jest to również termin prekluzyjny, co oznacza, że sąd administracyjny uwzględnia jego upływ z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę, jako spóźnioną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Termin ten ma charakter procesowy, a w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie skarżącemu (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2013 r., II GSK 1765/13). Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżąca otrzymała rozstrzygnięcie organu II instancji w dniu 24 kwietnia 2025 r., zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia następnego po dniu, w którym nastąpiło doręczenie, upływał w dniu 26 maja 2025 r., gdyż dzień 24 maja 2025 r. przypadał w sobotę. Z kolei dzień 25 maja 2025 r. (niedziela), zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 296) – był dniem wolnym od pracy, toteż uważa się, że ostatni dzień terminu przypadał, zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., na następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarżąca w dniu 9 czerwca 2025 r. złożyła skargę do tut. Sądu, za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, a zatem uczyniła to po terminie, w jakim powinna była złożyć skargę. Skarga w niniejszej sprawie była zatem wniesiona z uchybieniem terminu. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.