I SA/Gl 88/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w kwestii zażalenia skarżącego z dnia 1 lipca 2015 r. na postanowienie z dnia 15 czerwca 2015 r. postanawia odrzucić zażalenie. W dniu 15 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 24 stycznia 2015 r. o przyznanie prawa pomocy. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 25 czerwca 2015 r. Orzeczenie to skarżący zaskarżył zażaleniem z dnia 1 lipca 2015 r., które przesłał za pośrednictwem faksu w dniu 2 lipca 2015 r. W dniu 3 lipca 2015 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez podpisanie zażalenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżącemu wskazano, że wezwanie to może wykonać poprzez własnoręczne podpisanie zażalenia w siedzibie Sądu lub nadesłanie egzemplarza zażalenia opatrzonego własnoręcznym podpisem. Zarazem wyjaśniono, że wymóg własnoręcznego podpisania pisma nie zostaje spełniony w przypadku pisma przesłanego za pośrednictwem faksu lub poczty elektronicznej. Doręczenie powyższego wezwania miało następujący przebieg: przesyłkę tę pozostawiono w dniu 9 lipca 2015 r. w placówce pocztowej wobec niezastania skarżącego przy próbie jej doręczenia. Równocześnie w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego umieszczono zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki. Powtórnie uczyniono to w dniu 17 lipca 2015 r. Natomiast w dniu 24 lipca 2015 r. przesyłkę tę zwrócono nadawcy ze wskazaniem, że nie została podjęta w terminie. Własnoręcznie podpisane zażalenie jak dotąd nie zostało złożone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu wskutek niewykonania wezwania do uzupełnienia jego braku formalnego. Należy bowiem mieć na względzie, że w myśl art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Tymczasem art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że pismo strony (a więc także zażalenie) powinno zawierać podpis jej albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Mowa tu o podpisie własnoręcznym, a nie mechanicznie odtworzonym (zob. m. in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2006 r., sygn. akt II FSK 1144/05 i postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 649/11, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., jednakże jeżeli pismem tym jest zażalenie, to w myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. odpowiednie zastosowanie ma art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ono odrzuceniu przez sąd. Zdarzeniem inicjującym bieg terminu do wykonania wezwania do uzupełnienia braku formalnego zażalenia jest doręczenie tego wezwania stronie. W rozpatrywanym przypadku uznać należało, że doręczenie to nastąpiło w dniu 23 lipca 2015 r., a podstawę tej kwalifikacji stanowi art. 73 p.p.s.a. Przepis ten ma bowiem zastosowanie wówczas, gdy zaistnieje niemożność dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu pisma oraz informację o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że ostatnim dniem terminu do wykonania wezwania do uzupełnienia braku formalnego zażalenia złożonego w niniejszej sprawie był wtorek 30 lipca 2015 r. Jako że termin ten upłynął bezskutecznie, zażalenie należało odrzucić, co uczyniono na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.