I SA/Gl 990/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak (spr.), Sędzia NSA Małgorzata Wolf - Mendecka, Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, Protokolant Anna Florek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2008 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę Na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), na mocy uprawnień określonych wart. 5 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267 z późn. zm.), oraz w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) - po rozpatrzeniu odwołania A Sp. z o.o. z siedzibą w B., od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] Znak: [...] określającej wysokość odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu zaniżenia miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2001r. w łącznej wysokości [...] zł Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu przedstawiono stan faktyczny sprawy i przebieg dotychczasowego postępowania i w tych ramach stwierdzono, że wnioskiem z dnia 28 października 2004r. Spółka z o.o. A w B. zwróciła się do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego. w B. o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2000-2002. Do wniosku dołączono korekty zeznań podatkowych CIT-8 za poszczególne lata podatkowe w tym za 2001r.Przedmiotowy wniosek o stwierdzenie nadpłaty został złożony w związku z opublikowaniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002r. sygn. akt K 45/01, który orzekł o niezgodności przepisów art. 2 pkt 2 w związku z art. 4 ustawy z dnia 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 95, poz. 1101) z zasadą ochrony praw nabytych i zasadą ochrony interesów w toku, wyrażonymi w Konstytucji, w zakresie w jakim pomija on regulacje przejściowe niezbędne do zapewnienia ochrony interesów prowadzących zakłady pracy chronionej, którzy w zaufaniu do dotychczasowych przepisów rozpoczęli realizację długookresowych przedsięwzięć na rzecz osób niepełnosprawnych zatrudnionych w ich zakładach. W związku z tym wnioskiem dokonano kontroli u podatnika w zakresie ustaleń dotyczących realizacji długookresowych przedsięwzięć na rzecz osób niepełnosprawnych zatrudnionych w spółce m.in. w 2001r. oraz w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych za ten rok. W wyniku stwierdzonych nieprawidłowości - szczegółowo omówionych w uzasadnieniu decyzji wymiarowej - Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. wydał decyzję z dnia [...] Nr [...] w której określił wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001r. w kwocie [...] zł oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku. Ustalenia dokonane decyzją spowodowały zwiększenie należnych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2001r. w stosunku do zaliczek deklarowanych przez Spółkę, których wartość określono decyzją organu pierwszej instancji z dnia [...] Nr [...]. Podkreślono, że w sytuacji, gdy stwierdzone nieprawidłowości stanowiły podstawę do wydania przez organ pierwszej instancji decyzji zarówno wymiarowej, jak i określającej odsetki za zwłokę, a organ odwoławczy orzeknie, iż rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie należnego podatku wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części, to organ ten zobowiązany jest do wydania takiego samego orzeczenia odnośnie decyzji określającej odsetki. Z taką sytuacją mieliśmy do czynienia w przedmiotowej sprawie. gdyż organ odwoławczy - w związku z prawomocnymi wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 października 2006r. sygn. akt I SA/Gl 516/06 oraz sygn. akt I SA/ Gl 517/06 - decyzjami z dnia [...] znak: [...] oraz znak: [...] wydanymi w oparciu o art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej uchylił w całości decyzje Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B.: - z dnia [...] Nr [...], Nr [...] określającą wysokość zobowiązania tytułem podatku dochodowego od osób prawnych za 2001r. w kwocie [...] zł i odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w tym podatku za ten rok, - z dnia [...] Nr [...] określającą odsetki za zwłokę z tytułu zaniżenia miesięcznych zaliczek na podatek za ten rok i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Następnie decyzją z dnia [...] Nr [...] organ podatkowy I instancji określił Spółce wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001r. w kwocie [...] zł oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty w tym podatku za ten rok. Ponieważ bezprzedmiotowość orzekania o zaliczkach na podatek dochodowy z dniem, w którym powstaje zobowiązanie w tym podatku, nie przekreśla możliwości rozstrzygnięcia w przedmiocie odsetek od nieuiszczonych w terminie zaliczek na podatek dochodowy, wobec tego decyzją z dnia [...] Nr [...] organ podatkowy I instancji określił Spółce odsetki za zwłokę od zaległości z tytułu zaniżenia miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2001r. w łącznej wysokości: [...] zł. W odwołaniu od tej opisanych decyzji Spółka wniosła odwołanie łączne od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...].: Nr [...] oraz Nr [...] żądając uchylenia zaskarżonych decyzji i stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001r. ewentualnie o uchylenie zaskarżonych decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zaskarżonym decyzjom pełnomocnicy Strony zarzucili naruszenie przepisów art. 187 i 191 Ordynacji podatkowej poprzez błędną ocenę zebranego materiału dowodowego i przyjęcie, że inwestycje dokonywane przez podatnika w roku 2001 nie miały charakteru kontynuacji długookresowych inwestycji rozpoczętych w roku 1999. Ponadto w uzasadnieniu dodali, że gdyby załączone do odwołania opracowanie dotyczące procesów inwestycyjnych w latach 1999- 2002 w Spółce budziło jakiekolwiek wątpliwości to wnoszą o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego w tym zakresie. W odwołaniu natomiast nie sformułowano żadnych zarzutów ani co do wysokości odsetek za zwłokę ani też co do sposobu ich wyliczenia. Wskazano jedynie, iż cyt. "zaskarżenie decyzji "odsetkowej" jest konsekwencją zaskarżenia decyzji "głównej", stwierdzone bowiem wadliwości tej ostatniej decyzji i uznanie, że w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2001 wystąpiła nadpłata czyni koniecznym uchylenie decyzji odsetkowej". Ponieważ nie znaleziono podstaw do zajęcia odmiennego stanowiska w kwestii wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych i odmowy stwierdzenia nadpłaty w tym podatku od zaprezentowanego w zaskarżonej w trybie odwoławczym decyzji organu pierwszej instancji, to skutkuje to brakiem przesłanek do uchylenia decyzji z tego samego dnia Nr [...] określającej wysokość odsetek za zwłokę z tytułu zaniżenia miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2001 r. w łącznej wysokości [...] zł. Dzieje się też tak dlatego, że organ I instancji prawidłowo określił kwoty należnych odsetek z tytułu zaniżenia wpłat zaliczek na ten podatek za ten sam rok. Nawiązano dalej do treści art. 25 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podkreślając, że nie wpłacona w terminie zaliczka staje się zaległością podatkową, od której pobiera się odsetki za zwłokę (art. 53 § 1 w związku z art. 51 § 2 Ordynacji podatkowej). Zgodnie z przepisem art. 53a Ordynacji podatkowej, jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie zapłacił zaliczek na podatek w całości lub w części, nie złożył deklaracji albo wysokość zaliczek jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek, jeżeli ich wysokość jest inna niż wykazana w deklaracji, a także w razie braku deklaracji. Podkreślono, że w postępowaniu podatkowym wykazano, że w poszczególnych okresach rozliczeniowych w 2001r. Spółka zaniżyła podstawę opodatkowania. W tej sytuacji organ podatkowy pierwszej instancji zobligowany był na mocy powołanych wyżej przepisów do wydania decyzji określającej odsetki za zwłokę od nieuiszczonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, przyjmując ich prawidłową wysokość. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik Spółki w istocie nie podniósł jakichkolwiek zarzutów pod adresem decyzji dotyczącej odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu zaniżenia miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2001r.Wszystkie zarzuty "skargi łącznej" dotyczą wyłącznie decyzji wymiarowej i odmawiającej stwierdzenia nadpłaty. Wyraźnie podkreślono ścisły proceduralny i merytoryczny związek miedzy tymi decyzjami. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko ze szczególnym podkreśleniem wspomnianego związku między zaskarżonymi decyzjami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :skarga nie jest zasadna. W punkcie wyjścia rozważań nad zgodnością z prawem objętej skargą decyzji wskazać trzeba na podkreślany już wcześniej przez strony postępowania sadowego ścisły związek merytoryczno-proceduralny pomiędzy decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych i ( w tym przypadku) decyzją odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w tym podatku a decyzją określająca wysokość odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu zaniżenia miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy .Ten ścisły związek prowadzi w konsekwencji do tego, że zawsze, z wyjątkiem o którym będzie mowa dalej, decyzja tzw. "odsetkowa" dzieli los decyzji dotyczącej wymiaru podatku. Zasygnalizowany wyjątek, występuje w sytuacji gdy strona skarżąca wykaże istotne uchybienia w procesie wyliczania należnych odsetek za zwłokę. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca. Wyrazem owego ścisłego związku między opisywanymi rozstrzygnięciami było to, że pełnomocnicy Spółki zarówno na etapie podatkowego postępowania instancyjnego, jak i na etapie skargi nie podnosili samoistnych zarzutów w odniesieniu do decyzji "odsetkowej" będącej przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie, Nie kwestionowali w szczególności podstawy prawnej orzekania w przedmiocie odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu zaniżenia zaliczek jak i ustalonego w tym zakresie stanu faktycznego .Było dla strony skarżącej bowiem oczywiste, że decyzja ta "podzieli los" decyzji wymiarowej. W tym stanie rzeczy, skoro wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 19 lutego 2008r. w sprawie o sygn. akt - I S.A./GL 989/07 została oddalona skarga Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...]w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2001 , to wobec nie wystąpienia uchybień w zakresie określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaniżonych zaliczek na ten podatek, nie było podstaw do uwzględnienia skargi w rozpoznawanej sprawie. Dlatego, działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz .U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) skargę należało oddalić.