II SA/Gl 1012/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lutego 2016 r. sprawy ze skargi E. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji w sprawie przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania nieruchomości oddala skargę. Wyrokiem z dnia 15 października 2012 r. sygn. akt II SA/Gl 364/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, rozpatrując skargę A. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...]r., w której nakazano E. i A. H., współwłaścicielom nieruchomości nr ewid. 1 obręb [...], przywrócić poprzednie zagospodarowanie nieruchomości położonej w C. przy ulicy [...], poprzez podjęcie działań naprawczych zdążających do usunięcia utwardzenia terenu wykorzystywanego dla działalności gospodarczej - skupu złomu, doprowadzając do pierwotnego wykorzystania terenu dla potrzeb zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i wyznaczając na wykonanie tej czynności termin na dzień 21 stycznia 2012r., stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta C. w częściach dotyczących określenia terminu wykonania obowiązku a w pozostałym zakresie oddalił skargę. W wyniku wniesionej skargi kasacyjnej przez A. H., sprawę rozpatrywał Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 4 września 2014 r. oddalił złożoną skargę kasacyjną, uznając jej zarzuty za niezasadne. Uwzględniając powyższe, wobec ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, Prezydent Miasta C. pismem z dnia [...]r. wystosował do E. H. upomnienie, wydane na podstawie art. 15 ustawy z dnia 17 czerwca 1066 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.), wzywające do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Prezydenta Miasta C. nr [...], czyli przywrócenia poprzedniego zagospodarowania terenu działki o nr ewid. 1 z obrębu [...] położonej w C. przy ulicy [...] nr [...], poprzez podjęcie działań naprawczych, tj. usunięcia utwardzenia terenu wykorzystywanego dla działalności gospodarczej - skupu złomu, doprowadzając do jego pierwotnego wykorzystania dla potrzeb zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W związku z powyższym, działająca przez pełnomocnika E. H. wystosowała do Prezydenta Miasta C. dwa pisma, tj. pismo z dnia 15 kwietnia 2015 r., w którym wniosła o umorzenie prowadzonego postępowania wobec faktu wydania decyzji nr [...] z dnia [...]r. w zakresie określenia terminu wykonania obowiązku bez podstawy prawnej, co stanowi naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego i skutkowało stwierdzeniem nieważności tej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 15 października 2012 r. oraz wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2014 r. co powoduje, że nieuprawnione jest twierdzenie, że decyzja ta funkcjonuje w obrocie prawnym i stanowi podstawę dla podjętych działań oraz drugie pismo z dnia 27 maja 2015 r., w którym oprócz wniosku o umorzenie prowadzonego postępowania złożono wniosek o wyjaśnienie w drodze postanowienia, na podstawie art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wątpliwości co do zakresu i sposobu wykonania postanowień i zapisów decyzji Prezydenta Miasta C. W uzasadnieniu tego drugiego pisma nawiązano do upomnienia z dnia [...]r. wzywającego do wykonania rzekomego nakazu wynikającego z decyzji nr [...], wskazując, że nie wynika z treści tego upomnienia, jakiego obszaru dotyczy obowiązek i na czym ma polegać przywrócenie do stanu pierwotnego. Podkreślono jednocześnie, że organ dokonał błędnej analizy wydanych w sprawie wyroków, gdyż w ocenie wnioskującej w obiegu prawnym nie funkcjonuje decyzja Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] r. Decyzja ta jako wydana z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego została unieważniona w części wyznaczenia terminu do wykonania czynności mających na celu przywrócenie poprzedniego zagospodarowania nieruchomości - co sprawia w ocenie skarżącej, że twierdzenie, iż decyzja ta pozostaje skutecznie w obrocie prawnym jest bezpodstawne. Jednocześnie dodano, że prowadząc postępowanie tak organy nadzoru budowlanego jak i organy administracji budowlanej ustaliły, że utwardzenie terenu miało miejsce przed wejściem w życie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Postanowieniem z [...] r. Prezydent Miasta C., działając na podstawie art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wyjaśnił, że funkcjonująca w obrocie prawnym decyzja nr [...] z dnia [...]r. dotycząca przywrócenia poprzedniego zagospodarowania nieruchomości położonej w C. przy ulicy [...] (obejmującej działkę o nr ewid. 1 z obrębu [...], wykorzystywaną dla działalności gospodarczej - skupu złomu) nakazuje doprowadzenie do jej pierwotnego wykorzystania - tj. dla potrzeb zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, poprzez usunięcie trwałej konstrukcji nawierzchni i wprowadzenie zieleni i innych elementów funkcjonalnie związanych z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. W uzasadnieniu organ odwołał się do wydanej w sprawie decyzji nr [...] przywołując obszerne fragmenty jej uzasadnienia i podkreślając, że wskazano tam do czego zobowiązano właścicieli działki. Podniesiono też, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku oddalającym skargę kasacyjną A. H. wniesioną na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 października 2012 r., stwierdził, iż "nie zasługiwał również na uwzględnienie podniesiony przez skarżącego zarzut, że organy administracji nie wskazały w jaki sposób miałoby dojść do przewrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania nieruchomości w sytuacji, gdy określono wyraźnie cel działań naprawczych, jakim przypadku przedmiotowej działki jest doprowadzenie do pierwotnego wykorzystania terenu dla potrzeb zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej". Nie godząc się z przedstawionym rozstrzygnięciem, reprezentowana przez pełnomocnika, E. H. wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. Domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia, a powołując się na dowód w postaci zdjęcia ortofotomapy z roku 2003 podkreśliła, że pozostaje ono w sprzeczności z innymi dowodami w sprawie i nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistości. W związku z powyższym zażądała uchylenia przedmiotowej decyzji (wskazano decyzji nr [...] w całości) i umorzenia postępowania w sprawie, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji dla rozpoznania i wyjaśnienia źródła wskazanego zdjęcia - stanowiącego dowód w sprawie. Dodatkowo wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie, w trybie art. 75 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, dowodu ze zdjęcia lotniczego z zasobów Centralnego Ośrodka Dokumentacji Kartograficznej Głównego Urzędu Kartografii na okoliczność wyglądu działki nr 1 obręb [...], będącej przedmiotem decyzji. Uzasadniając swój wniosek zakwestionowała ustalenia Prezydenta Miasta C., podnosząc, że załączona do decyzji ortofotomapa z 2003 r. zakłamuje stan faktyczny sprawy nie uwidaczniając znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości takich elementów jak waga samochodowa, wiata stalowa o wymiarach 4,70x3,15 i wiata o wymiarach 6,55x4,80 oraz składowisko - skup złomu istniejące przed 2003 r. Powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach sygn. akt II SA/Gl 138/05 podniosła, że ustalono w nim ponad wszelką wątpliwość nabycie, na podstawie aktu notarialnego, nieruchomości jako posesji z prowadzoną działalnością gospodarczą polegającą na sprzedaży samochodów i przetwórstwie tworzyw sztucznych. W świetle powyższego zasadnym staje się stwierdzenie, że przedłożona przez Prezydenta Miasta C. ortofotomapa z 2003 r. nie zasługuje na miano dokumentu wiarygodnego i zgodnego z rzeczywistym stanem sprawy w zakresie zagospodarowania, utwardzenia i wyglądu terenu działki nr 1 obręb [...] na terenie nieruchomości przy ulicy [...]. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w związku z art. 144 oraz art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Odwołało się do przebiegu postępowania zakończonego utrzymaniem w mocy, własną decyzją z dnia [...]r., decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r, nakazującą E. i A. H., współwłaścicielom nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1 położonej przy ulicy [...] w C. przywrócenie poprzedniego zagospodarowania nieruchomości poprzez podjęcie działań naprawczych zmierzających do usunięcia utwardzenia terenu wykorzystywanego dla działalności gospodarczej - skupu złomu, doprowadzając do pierwotnego wykorzystanie terenu dla potrzeb zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Podkreśliło, że wyrokiem z dnia 15 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (sygn. akt II SA/Gl 364/12) stwierdził nieważność wymienionych decyzji w części dotyczącej określenia terminu wykonania obowiązku, a w pozostałym zakresie skargę oddalił, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 września 2014 r. (sygn. akt II OSK 524/13) oddalając skargę kasacyjną A. H. Stąd też zasadnie organ pierwszej instancji wezwał do wykonania nałożonego obowiązku. Kolegium zauważyło, że podstawę wydanego w sprawie rozstrzygnięcia stanowił art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, w myśl którego organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia, na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. Stąd też celem powyższej instytucji jest usunięcie niejasności co do treści decyzji, w szczególności wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Nie może to jednak prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Nie może też pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji. Odwołując się do wskazanych orzeczeń sądów administracyjnych Kolegium podkreśliło, iż " w trybie art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie można zmienić decyzji ani jej uzupełniać, nie można też dokonywać nowej oceny stanu faktycznego sprawy." Odnosząc się do realiów rozpatrywanej sprawy Kolegium stwierdziło, iż organ pierwszej instancji w wydanym postanowieniu wyjaśnił na żądanie strony, iż funkcjonująca w obrocie prawnym decyzja nr [...] z dnia [...]r. nakazała doprowadzenie działki nr 1 z karty mapy nr [...] położonej w C. przy ulicy [...] do jej pierwotnego wykorzystania dla potrzeb zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej poprzez usunięcie trwałej konstrukcji nawierzchni i wprowadzenie zieleni i innych elementów funkcjonalnie związanych z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. W ocenie Kolegium kwestionowane postanowienie odpowiada dyspozycji powołanego art. 113 § 2 Kodeksu i brak jest podstaw prawnych do jego uchylenia bądź zmiany, a tym samym wniesione zażalenie nie może odnieść zamierzonego skutku. Kolegium podkreśliło, że żądanie zawarte w zażaleniu dotyczące orzeczenia w niniejszym postępowaniu co do istoty sprawy poprzez uchylenie decyzji nr [...] (powinno być decyzji nr [...]) w całości i umorzenie postępowania w tej sprawie, stanowi w istocie próbę zakwestionowania samej zasadności decyzji będącej przedmiotem wyjaśnienia, a jak stwierdzono powyżej wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Odnosząc się pozostałych żądań zażalenia - tj. m.in. wyjaśnienia źródła pochodzenia zdjęcia oraz wyjaśnienia, kto dokonał opisów na ortofotomapie z 2003 r., a także dopuszczenie i przeprowadzenie przez organ odwoławczy dowodu ze zdjęcia lotniczego z zasobów Centralnego Ośrodka Dokumentacji Kartograficznej Głównego Urzędu Kartografii na okoliczność wyglądu przedmiotowej działki w 1996 r. organ stwierdził, za przywołanym orzecznictwem sądów administracyjnych, iż w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ ma tylko obowiązek określić żądanie strony i dokonać jego konfrontacji z treścią wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, którego wyjaśnienia strona się domaga. Kolegium podkreśliło, iż wykładni w tym trybie nie wolno wykonywać w oparciu o nowe dowody i nowe ustalenia. W świetle powyższego zarzuty i żądania strony nie znajdują uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach E. H. zaskarżyła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do zakresu i treści decyzji nr [...] Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie sprawy, względnie o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji w celu wyjaśnienia źródła pochodzenia zdjęcia oraz wskazania kto i z jakich przyczyn dokonał opisów na ortofotomapie z 2003 r. umieszczając na niej opis, który jest sprzeczny z rzeczywistością. W uzasadnieniu skargi powtórzono co do zasady argumentację zaprezentowaną w zażaleniu, podkreślając, że w przyjętych ustaleniach nie uwzględniono rzeczywistego stanu faktycznego na działce nr 1. Wobec powyższego skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dołączonego zdjęcia na okoliczność udowodnienia, iż w chwili nabywania przedmiotowej nieruchomości była ona już praktycznie w całości utwardzona, w środkowej części ze stalową wiatą i bez żadnego "oczka wodnego". Dodała, że w świetle przytoczonych okoliczności i przywołanego stanu faktycznego sprawy przedłożona przez Prezydenta Miasta ortofotomapa z 2003 r. nie zasługuje na miano dokumentu wiarygodnego i zgodnego z rzeczywistym stanem rzeczy w zakresie zagospodarowania, utwardzenia i wyglądu działki nr 1 na terenie nieruchomości położonej w C. przy ulicy [...] w [...] r., a co za tym idzie nie może stanowić podstawy, ani być wykładnikiem działań, jakie należy podjąć w celu wykonania postanowień decyzji Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...]r., a nadto poddaje w wątpliwość okoliczność, na jakiej podstawie dowodowej i w oparciu o jakie dowody wskazana decyzja został wydana. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wnosząc o oddalenie skargi podtrzymało swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Podkreśliło, iż skarżąca w tym trybie zamierza wyeliminować z obrotu prawnego decyzję Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...]r., która utrzymana została w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. decyzją z dnia [...] r., a złożona na nią skarga została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 października 2012 r sygn. akt II SA/Gl 364/12 stwierdzając jedynie nieważność wymienionych decyzji w części dotyczącej określenia terminu wykonania obowiązku. Także skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2014 r. sygn. akt II OSK 524/1. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że w myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn . Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w treści ustawy. Kryterium kontroli wykonywanej przez te sądy określa art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647)., stanowiąc, że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola sądów polega na zbadaniu, czy kwestionowana decyzja czy postanowienie nie uchybia przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy badają również, czy organ administracji publicznej nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością decyzji (art. 145 § 1 cytowanej ustawy). W myśl art. 134 § 1 tej ustawy sądy te rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc związanymi zarzutami i wnioskami skargi, a zatem oceniają legalność decyzji również z urzędu. Kierując się tym zapisem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, iż zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające są zgodne z prawem. Zgodnie z art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia, na żądanie organu egzekucyjnego lub strony, wątpliwości co do treści decyzji. Biorąc pod uwagę cel instytucji uregulowanej w tym przepisie należy podkreślić, że ma ona prowadzić do usunięcia niejasności co do treści decyzji administracyjnej, w szczególności wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Wyjaśnienie treści decyzji administracyjnej nie może jednak służyć korygowaniu błędów popełnionych przez organy administracji publicznej, nie może też prowadzić ani do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Rozwiązanie przewidziane w wymienionym przepisie nie może bowiem zastępować przewidzianych przepisami prawa mechanizmów zmiany lub weryfikacji decyzji, a w szczególności służyć stronie postępowania administracyjnego, która skorzystała już z możliwości złożenia odwołania do organu drugiej instancji, do spowodowania ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1914/04). Dodatkowo należy podnieść, że wyjaśnienie treści decyzji w trybie art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji. Może być zgłoszone w każdym czasie, a przedmiotem wyjaśnienia może być decyzja administracyjna funkcjonującą w obrocie prawnym. Organ administracji publicznej działając w omawianym trybie nie może dokonać wyjaśnienia treści decyzji, która wcześniej została wyeliminowana, w całości lub w części dotyczącej wyjaśnienia, z obrotu prawnego (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1297/07). W tym miejscu, wobec bardzo niespójnego stanowiska prezentowanego przez stronę skarżącą, należy ustalić ponad wszelką wątpliwość, wyjaśnienia której decyzji domaga się strona, bowiem w jej pismach - zarówno we wniosku, jak również w zażaleniu i skardze pojawiają się dwie decyzje wydane przez Prezydenta Miasta C. w toku postępowania dotyczącego przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania nieruchomości położonej przy ulicy [...] w C., a to decyzja nr [...] z dnia [...]r. oraz decyzja nr [...] z dnia [...] r. Trzeba jednak podkreślić, że pierwszej z wymienionych decyzji nie ma obrocie prawnym, a to z uwagi na fakt, iż została ona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. uchylona, a sprawa przekazana została ponownie Prezydentowi Miasta C. do rozpatrzenia. Właśnie w wyniku tego postępowania wydana została druga z wymienionych decyzji - tj. decyzja nr [...] z dnia [...]r., która w wyniku złożenia odwołania rozpatrywana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymana została w mocy decyzją z dnia [...]r. Z kolei wskutek skargi A. H. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 15 października 2012 r. sygn. akt II SA/Gl 364/12 stwierdził nieważność wymienionych decyzji (tj. decyzji Prezydenta i decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego) w częściach dotyczących określenia terminu wykonania obowiązku, a w pozostałym zakresie skargę oddalił. Wyrok ten został utrzymany w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 4 września 2014 r. oddalił skargę kasacyjną A. H. Zatem w konsekwencji w obrocie prawnym pozostają decyzja Nr [...] Prezydenta Miasta C., którą nakazano E. H. i A. H., współwłaścicielom nieruchomości nr ewid. 1 obręb [...] przywrócić poprzednie zagospodarowanie nieruchomości położonej w C. przy ulicy [...] nr [...] "poprzez podjęcie działań naprawczych zmierzających do usunięcia utwardzenia terenu wykorzystywanego dla działalności gospodarczej - skupu złomu, doprowadzając do pierwotnego wykorzystania terenu dla potrzeb zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej" oraz utrzymującą ją w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. (nie określające terminu wykonania tego obowiązku). Z powyższego należy zatem wywieść, że złożony przez skarżącą wniosek o wyjaśnienie w trybie art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego mógł dotyczyć jedynie decyzji nr [...], a nie ja mylnie jest wskazywane w wielu pismach decyzji nr [...], która nie funkcjonuje w obrocie prawnym. Trzeba jednak przy tym podkreślić, że strona skarżąca w żaden sposób nie zakwestionowała faktu, iż organ wypowiedział się w kwestii decyzji nr [...]. Nie można przy tym podzielić twierdzenia strony skarżącej, iż wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 października 2012 r. sygn. akt II SA/Gl 364/12 stwierdzono nieważność tej decyzji i "nieuprawnionym jest twierdzenie, że decyzja ta funkcjonuje w obiegu prawnym i stanowi podstawę dla podjętych działań". Jak wskazano bowiem powyżej wymieniony wyrok Sądu stwierdzał nieważność decyzji nr [...] Prezydenta Miasta C. i utrzymującej ją w mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. tylko w zakresie określenia terminu wykonania nałożonego obowiązku, w pozostałym zaś zakresie oddalał skargę A. H., co oznacza, że w części nakładającej obowiązek przywrócenia poprzedniego zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości decyzja, wobec oddalonej skargi w tej części, decyzja ta jak najbardziej nadal pozostaje w obrocie prawnym i podlega wykonaniu. Nie ma zatem podstaw do umorzenie postępowania, o co wnioskuje strona skarżąca. Jednocześnie wobec wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do zakresu i sposobu wykonania postanowień tej decyzji, w trybie art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego prawidłowo organ pierwszej instancji - Prezydent Miasta C. postanowieniem z dnia [...] r. wyjaśnił stronie wnioskującej zgłaszane wątpliwości dotyczące sposobu wykonania wymienionej decyzji. Zasadnie powtórzono w tym celu, że przywrócenie poprzedniego zagospodarowania nieruchomości - doprowadzenie jej do pierwotnego wykorzystania dla potrzeb zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej ma nastąpić "poprzez usunięcie trwałej konstrukcji nawierzchni i wprowadzenie zieleni i innych elementów funkcjonalnie związanych z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym". Prawidłowo też organ drugiej instancji utrzymał to postanowienie w mocy, bowiem przedstawiona przez skarżącą w zażaleniu argumentacja nie mogła odnieść skutku. Jak wspomniano powyżej celem postępowania prowadzonego w trybie art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego jest wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji. Nie może natomiast stanowić instrumentu, który mógłby prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego bądź powodować zmianę merytoryczną rozstrzygnięcia. W tym celu Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje środki zaskarżenia, z których strona skorzystała wyczerpując tok instancji tak w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowoadministracyjnym. Dlatego też nie mogły w tym postępowaniu być uwzględnione zarzuty strony dotyczące przyjętej przez orzekający organ ortofomapy z 2003 r., jako punktu odniesienia dla określenia przywrócenia stanu poprzedniego zagospodarowania spornej nieruchomości. Nie mogło być też przeprowadzone nowe postępowanie dowodowe, w oparciu o nowe przywoływane tak w zażaleniu, jak w skardze nowe dowody, tj. zdjęcie lotnicze z zasobów Centralnego Ośrodka Dokumentacji Kartograficznej Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii. Wyjaśnienie treści decyzji nie może być bowiem wykorzystywane przez stronę w celu kwestionowania samej zasadności decyzji, a do tego sprowadzają się w niniejszej sprawie wszystkie zarzuty strony. Jak podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 1357/14 przedmiotem wyjaśnienia, o którym mowa w art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego są wątpliwości co do treści decyzji. Wyjaśnienie treści decyzji nie jest tożsame z oceną prawidłowości tej decyzji. Ma ona jedynie służyć jednoznacznemu określeniu woli organu wyrażonej w decyzji. Odrębną kwestią jest czy kwestionowana decyzja jest zgodna z prawem. W tym zakresie jednak, wobec zainicjowania przez stronę skarżącą postępowania przewidzianymi w procedurze administracyjnej środkami, wydane zostały prawomocne rozstrzygnięcia. W tych warunkach wyjaśnienie treści decyzji w trybie art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uznać należało za odpowiadające wymogom tego przepisu. Z tych powodów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przez sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.