II SA/Gl 1065/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi J. R. na niewykonanie przez Wojewodę [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1519/09 w sprawie zaświadczenia dotyczącego linii rozgraniczających pas drogowy autostrady oddala skargę. Wskutek skargi J. R., wyrokiem z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1519/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Ministra I. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Wojewody S. z dnia (...)r. nr (...). Powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu 18 lutego 2010 r. Pismem z daty (...) r., które wpłynęło do S. Urzędu Wojewódzkiego w K.w dniu (...) r. J. R. wezwał Wojewodę S. do załatwienia spraw, których dotyczy m. in. prawomocny wyrok w sprawie IV SA/Wa 1519/09 – w terminie do dnia (...) r. W odpowiedzi Kierownik Oddziału Administracji Architektoniczno-Budowlanej S. UW poinformował R. i J. R. o wszczęciu postępowania wyjaśniającego w wykonaniu tego wyroku (pismo z daty (...) r.) oraz wystąpił do Ministerstwa I. o przesłanie kopii odpisu m. in. prawomocnego wyroku WSA w Warszawie sygn. akt IV SA/Wa 1519/09 oraz akt przedmiotowej sprawy, o czym powiadomił wnioskodawców. Z kolei J. R. pismem z daty (...) r., które wpłynęło do organu administracji w dniu (...) r. ponownie wezwał Wojewodę S. do wykonania powyższego wyroku w terminie 7 dni. W odpowiedzi na wezwanie Kierownik Oddziału Administracji Architektoniczno-Budowlanej S. UW pismem z daty (...) r., doręczonym w dniu (...) r. powtórnie poinformował J. R., że wystąpił do Ministerstwa I. o przesłanie kopii wyroku i akt sprawy, zaś postępowanie wyjaśniające jest w toku. Z kolei Ministerstwo I. w odpowiedzi na pismo z dnia (...) r. przesłało akta sprawy, zakończonej postanowieniem Wojewody S. z dnia (...) r. znak: (...) wraz z kopią odpisu wyroku w sprawie IV SA/Wa 1519/09. Pismo z daty (...) r. nr (...) wraz z załącznikami wpłynęło do S.Urzędu Wojewódzkiego w dniu (...) r. W tym stanie rzeczy J. R. działając w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniósł za pośrednictwem organu skargę na niezałatwienie sprawy objętej prawomocnym wyrokiem w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1519/09, domagając się wymierzenia grzywny Wojewodzie S. i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Po zrelacjonowaniu przebiegu postępowania skarżący podniósł, że zgodnie z art. 217 § 3 kpa, wniosek o wydanie zaświadczenia podlega załatwieniu w przeciągu 7 dni. Tymczasem mimo dwukrotnego wezwania do załatwienia sprawy, jego wniosek o wydanie zaświadczenia z dnia (...) r. nadal nie został rozpatrzony, co zdaniem skarżącego świadczy o bezczynności organu i permanentnym lekceważeniu wnoszonych przez niego spraw i uzasadnia wymierzenie grzywny. Skarga z daty (...) r. została nadana za pośrednictwem poczty w dniu (...) r. i wpłynęła do S.. UW w dniu (...) r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że akta przedmiotowej sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku wpłynęły w dniu (...) r., zaś po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Wojewoda S. wydał w dniu (...) r. postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wymierzenie Wojewodzie S. grzywny z powodu bezczynności tego organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1519/09, nie jest uzasadniona. Wskazać przyjdzie, że stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zakończonym powyższym wyrokiem, który uprawomocnił się w dniu 18 lutego 2010 r., był Minister I. jako organ II instancji. Jednakże wskutek uchylenia postanowień organów obydwu instancji, do prowadzenia dalszego postępowania administracyjnego o wydanie zaświadczenia, właściwy był Wojewoda S. , będący w tej sprawie organem administracji architektoniczno-budowlanej I instancji. Tymczasem po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu, akta administracyjne wraz z odpisem orzeczenia ze stwierdzeniem prawomocności, zwraca się temu organowi administracji, który był stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Taki tryb wynika bowiem z treści art. 286 § 1, art. 32 i art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Nadto, z mocy § 2 art. 286, termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd, liczy się od dnia doręczenia (zwrotu) akt organowi. Stąd też w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie po uprawomocnieniu się wyroku w sprawie IV SA/Wa 1519/09, akta sprawy administracyjnej zwrócono zgodnie z procedurą sądową Ministrowi I., który zwlekał z przesłaniem akt Wojewodzie S. i uczynił to dopiero na pismo tego organu z dnia (...) r., będące reakcją na wezwanie skarżącego do wykonania wyroku, zaś akta sprawy z odpisem prawomocnego wyroku doręczono Wojewodzie dopiero w dniu (...) r., co potwierdza prezentata z datownikiem na piśmie Ministerstwa I. z dnia (...) r., nie sposób zarzucić temu organowi bezczynności w załatwieniu sprawy. Nie dysponując aktami administracyjnymi i odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności, Wojewoda S. nie mógł załatwić sprawy o wydanie zaświadczenia w terminach wyznaczonych w art. 217 § 3 kpa. Do dnia (...) r. zachodziła więc obiektywna przeszkoda, uniemożliwiająca załatwienie wniosku skarżącego, która nie podlegała zaliczeniu do terminu (art. 35 § 5 kpa), o czym Wojewoda powiadomił skarżącego, podejmując działania w celu załatwienia sprawy poprzez monitowanie o zwrot akt administracyjnych. Stąd też dopiero od dnia (...) r. jako daty doręczenia akt z odpisem prawomocnego wyroku, rozpoczął bieg termin do ponownego załatwienia spawy. Oczywiste jest, że nie mogło dojść do niezwłocznego wydania zaświadczenia o żądanej przez skarżącego treści, bowiem organ administracji zobligowany był wpierw do zapoznania się z uzasadnieniem wyroku Sądu. Co więcej, z jego treści nie wynika przesądzenie kwestii zasadności wniosku skarżącego i świadczy o skomplikowanym charakterze sprawy. Zatem po myśli art. 217 § 3 kpa, należy przyjąć, że sprawa winna być załatwiona w terminie 7 dni. Termin ten upłynął jednak w dniu (...) r., podczas gdy skarga na bezczynność organu została wniesiona jeszcze przed upływem tego terminu. Z przedstawionych akt wynika, że skarga została nadana za pośrednictwem poczty w dniu (...) r. ( dowód – koperta z datownikiem poczty k. 8 akt sądowych). W tej zaś dacie Wojewoda S. nie pozostawał w bezczynności, bowiem nie upłynął jeszcze 7-dniowy termin załatwienia sprawy. Zdaniem składu orzekającego, zasadność skargi o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy zaś oceniać wg stanu na dzień wniesienia skargi, a nie – na dzień orzekania przez sąd administracyjny. Przez wniesienie skargi należy zaś rozumieć jej nadanie w urzędzie pocztowym. Wniosek taki należy wyprowadzić a contrario z treści § 3 tego przepisu, który stanowi, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Zatem o ile w dacie wniesienia skargi nie upłynął jeszcze termin załatwienia sprawy administracyjnej, brak podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Taki zaś stan rzeczy wystąpił w niniejszej sprawie. Załatwienie wniosku skarżącego po wyroku Sądu w sprawie IV SA/Wa 1519/09, nastąpiło dopiero w dniu (...) r., a więc po wniesieniu skargi, lecz biorąc pod rozwagę, że w dacie jej wniesienia Wojewoda Śląski nie pozostawał w bezczynności, skarga nie mogła odnieść skutku. Analogicznie, zasadność skargi na bezczynność wniesionej w trybie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy, podlega badaniu na dzień jej wniesienia. Aczkolwiek zrozumiałe jest działanie skarżącego, to jednak uznać przyjdzie, że zwłoka w załatwieniu niniejszej sprawy wynikła z przyczyn niezależnych od Wojewody S. Taki też pogląd zajęto w wyroku tut. Sądu w sprawie II SA/GL 1009/10, wydanym w analogicznej sprawie. Z tych też względów skarga nie mogła odnieść skutku i podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 powołanej ustawy. su.