II SA/Gl 1209/16
PostanowienieWSA w Gliwicach2016-12-21
Skład orzekający: Łucja Franiczek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wniesione po prawomocnym odrzuceniu skargi na uchwałę organu gminy z powodu uchybienia terminu, otwiera nowy termin do wniesienia kolejnej skargi?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, uznając, że kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wniesione po prawomocnym odrzuceniu poprzedniej skargi z powodu uchybienia terminu, nie otwiera nowego terminu do wniesienia kolejnej skargi. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością jednokrotną, a późniejsze pisma w tej samej sprawie nie mogą być traktowane jako nowe wezwania, lecz jako uzupełnienie już wniesionego.Stan faktyczny
B. J. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Bojszowy dotyczącą sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych. Po prawomocnym odrzuceniu pierwszej skargi z powodu uchybienia terminu, skarżący dwukrotnie wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa i złożył kolejną skargę. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na uchwałę Rady Gminy Bojszowy z dnia 12 sierpnia 2015 r. nr X/55/2015 w przedmiocie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
W dniu 12 sierpnia 2015 r. Rada Gminy Bojszowy podjęła uchwałę
nr X/55/2015 w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług
w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie gminy Bojszowy i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę.
Pismem z dnia 3 kwietnia 2016 r., które w tym samym dniu wpłynęło do organu, B. J. wezwał Radę Gminy Bojszowy do usunięcia naruszenia prawa w uchwale z dnia 12 sierpnia 2015 r. nr X/55/2015.
W dniu 20 czerwca 2016 r. Rada Gminy Bojszowy podjęła uchwałę nr XVIII/107/2016 w sprawie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa we własnej uchwale z dnia 12 sierpnia 2015 r. nr X/55/2015.
Pismem z dnia 27 czerwca 2016 r. ( złożonym osobiście w organie w dniu 28 czerwca 2016 r.) B. J. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Bojszowy z dnia 12 sierpnia 2015 r. nr XI/55/2015, która postanowieniem tut. Sądu z dnia 12 września 2016 r. sygn. akt II SA/GL 763/16 została odrzucona z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.
Pismem z dnia 30 września 2016 r., które wpłynęło do organu w tym samym dniu, B. J. kolejny raz wezwał Radę Gminy Bojszowy do usunięcia naruszenia prawa w uchwale z dnia 12 sierpnia 2015 r. nr X/55/2015.
Rada Gminy Bojszowy nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie.
Pismem z dnia 4 listopada 2016 r., które w tym samym dniu wpłynęło do organu, B. J. złożył kolejną skargę na uchwałę Rady Gminy Bojszowy z dnia 12 sierpnia 2015 r. nr XI/55/2015.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Wniesienie skargi na uchwałę organu gminy przez osobę, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą jest dopuszczalne po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia - art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2015r., poz. 1515 ze zm.). O bezskuteczności wezwania można mówić zarówno wtedy, gdy organ nie uwzględnił wezwania (odmówił jego uwzględnienia), jak i wówczas, gdy organ nie zajął żadnego stanowiska w kwestii wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (milczenie organu). Ustawa o samorządzie gminnym nie określa terminu do wniesienia skargi na uchwałę rady gminy. Termin do wniesienia skargi został określony w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a.
Przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi: pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga.
W ocenie Sądu termin do wniesienia skargi powinien być liczony od daty pierwszego wezwania – pismo z dnia 3 kwietnia 2016 r., a nie od dnia 30 września 2016 r., z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynika bowiem, że koniecznym warunkiem formalnym do skutecznego wniesienia skargi na podstawie tego przepisu jest uprzednie wezwanie organu gminy, który wydał zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, dokonanego poprzez wydanie zaskarżonego aktu. Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu wydanym w składzie siedmiu sędziów tego Sądu z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/02 (ONSA 2003, nr 1, poz. 2), że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie, a następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu. Identyczne stanowisko dominuje w najnowszym orzecznictwie sądów administracyjnych (np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2016 r., sygn. akt II OZ 867/16). Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wszczyna zatem postępowanie, które ma kolejne etapy obwarowane terminami i innymi warunkami procesowymi. Tak więc jeżeli strona uruchomi takie postępowanie, a waloru wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie można odmówić pismu z dnia 3 kwietnia 2016 r., to późniejsze pisma tego podmiotu nie mogą być już traktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jedynie jako uzupełnienie wniesionego już wezwania. Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma niewątpliwie prawomocne postanowienie tut. Sądu odrzucające skargę B. J. na uchwałę Rady Gminy Bojszowy z dnia 12 sierpnia 2015 r. nr XI/55/2015. Kolejne wnoszone przez stronę wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie otwierają nowego terminu do wniesienia skargi.
W związku z powyższym, działając na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło