II SA/Gl 1227/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. i Z. P. na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/GL 637/07 w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego legalności budowy obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r., sprecyzowanym w dniu [...] r. K. i Z. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. wyroku Sądu z dnia 25 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Gl 637/07 w sprawie umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy obiektu budowlanego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 listopada 2010 r. skarżący zostali wezwani do wykazania, iż przed wniesieniem skargi zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z wezwaniem do wykonania przedmiotowego wyroku. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie [...] r. wskazali, że po wydaniu ww. wyroku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego J. decyzją z dnia [...] r. umorzył postępowanie, natomiast Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. po rozpatrzeniu odwołania skarżących z dnia [...] r. zlecił organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania. Dalej skarżący wskazywali, że w piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., wyrazili swoje niezadowolenie z działań podejmowanych przez pracownika organu I instancji. Skarżący podnieśli również, że w dniu [...] r. osobiście stawili się w organie I instancji i ustnie wezwali pracownika tego organu do wykonania zaleceń Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Treść tego przepisu wskazuje zatem, iż przed złożeniem skargi na niewykonanie wyroku strona zobowiązana jest do uprzedniego pisemnego wezwania organu, który w ocenie strony skarżącej, nie wykonuje tego orzeczenia, do jego wykonania lub załatwienia sprawy. Wezwanie to stanowi warunek dopuszczalności takiej skargi, co oznacza, iż w przypadku jego niespełnienia skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie dopełnili powyższego warunku, W ocenie Sądu nie można uznać za takie wezwanie odwołania skarżących od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] r. jak i adresowanego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. pisma skarżących z dnia [...] r. Zarówno bowiem treść ww. pism jak i ich adresaci przemawiają przeciwko uznaniu, iż są one wezwaniem w rozumieniu art. 154 § 1 ustawy. Skarżący nie zwracali się w nich bowiem do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o podjęcie stosownych kroków w zakresie wykonania orzeczenia, lecz w pierwszym piśmie składali odwołanie od decyzji, a w drugim wnosili skargę na działania pracownika organu pierwszej instancji. Wskazać należy również, że ustawa wymaga zachowania pisemnej formy wezwania, stąd też w świetle ww. przepisów nie można uznać ustnego wezwania skarżących skierowanego do pracownika Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. za skuteczne wezwanie. Podkreślenia wymaga cel wezwania z art. 154 § 1 ustawy, w ocenie Sądu wezwanie to ma służyć zdyscyplinowaniu organu, gdyż przewidziana w przywołanym przepisie skarga może nieść dla niego negatywne konsekwencje w postaci wymierzenia mu grzywny przez sąd. Z tego też powodu, wezwanie organu do wykonania wyroku powinno mieć charakter bezsporny. W świetle powyższego Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie należy zauważyć, iż ustawa nie ogranicza wniesienia skargi na niewykonanie wyroku żadnym terminem, należy w związku z tym przyjąć, iż może to nastąpić w każdym czasie, nie później jednak niż do wykonania wyroku albo wydania aktu lub podjęcia czynności (vide: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 351). Oznacza to zatem, że również z wezwaniem do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy strona może wystąpić w każdym czasie, a fakt odrzucenia skargi z powodu niedopełnienia tego warunku nie stoi na przeszkodzie ponownemu wystąpieniu ze skargą na niewykonanie wyroku przez organu administracji publicznej przez tą samą osobę, jeśli w późniejszym czasie warunek ten zostanie spełniony.