II SA/Gl 1257/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Protokolant Izabela Maj- Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych wpisu sądowego. Ostateczną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta R. określił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa instalacji do wytrawiania stali o łącznej pojemności wanien procesowych do 30 m3 na terenie należącym do [A] Sp. z o.o., w K. na działce nr 1 w obrębie dzielnicy [...] przy ul. [...] w K.". O wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej wymienioną powyżej decyzją ostateczną wystąpił pismem z dnia 29 października 2009 r. pełnomocnik [B] z siedzibą w K., podając we wniosku jako przyczynę wznowienia przesłankę wskazaną w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. bez własnej winy brak udziału w postępowaniu. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta R. wznowił postępowanie zakończone wymienioną decyzją ostateczną z dnia [...]r., a po przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia [...]r. organ pierwszej instancji odmówił uchylenia wydanej przez siebie decyzji ostatecznej z dnia [...]r. określającej środowiskowe uwarunkowania. Zdaniem organu Spółce [B] nie przysługiwał bowiem status strony w postępowaniu zakończonym wydaniem przedmiotowej decyzji. W wyniku wniesionego przez Spółkę odwołania, sprawę rozpatrywało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., które decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wniesiona na powyższą decyzję przez [A] Sp. z o.o. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, została oddalona wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 1149/10. W uzasadnieniu Sąd stwierdził m.in., iż decyzja Prezydenta Miasta R. odmawiająca w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylenia ostatecznej decyzji tego organu nie spełnia wynikających z przepisów prawa wymogów zarówno procesowych jak i materialnych. Wniesiona od tego wyroku skarga kasacyjna [A] Sp. z o.o została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 2109/11, w którym podzielono przekonanie, iż niezbędne jest przeprowadzenie ponownego postępowania wyjaśniającego, gdyż obecne nie umożliwia wydania rozstrzygnięcia merytorycznego, które miałoby oparcie w stanie faktycznym i w obowiązujących przepisach prawa. Prowadząc dalej postępowanie Prezydent Miasta R. decyzją nr [...] z dnia [...] r. ponownie odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej określającej środowiskowe uwarunkowania dla wnioskowanej inwestycji. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż Spółka [B], nie posiadając praw rzeczowych do terenów, na które oddziaływuje planowane przedsięwzięcie, nie ma legitymacji do bycia stroną w postępowaniu w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowej inwestycji. W konsekwencji, zdaniem organu pierwszej instancji, nie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] r. – gdyż wnioskująca spółka nie była stroną zakończonego wskazaną decyzją postępowania. Organ wyjaśnił, że przedsięwzięcie planowane przez [A] Sp. z o.o., zlokalizowane na działce nr 1 nie graniczy z działkami podanymi przez Spółkę [B], na których planuje się (według informacji zawartych we wniosku o wznowienie postępowania) budowę obiektów handlowo-biurowych. Tylko działki o nr 2, 3, 4 bezpośrednio sąsiadują od północy z terenem należącym [A] Sp. z o.o., ale nie jest to sąsiedztwo bezpośrednie, gdyż są od działki przeznaczonej pod inwestycję oddalone szeregiem innych nieruchomości. Faktem jest, że [B] jest nadto współużytkownikiem wieczystym działki o nr 5, która bezpośrednio sąsiaduje z działką pod planowane przez [A] Sp. z o.o. przedsięwzięcie tj. z działką nr 1, a działki o nr 6 oraz 7, mają po wspólnym punkcie granicznym z działką nr 1. Wszystkie te działki zgodnie z wyrysem z mapy ewidencyjnej, oznaczone są jednak jako drogi. Droga nie jest zaś obiektem o funkcji chronionej, nie jest terenem zabudowy mieszkaniowej, jak również terenem zabudowy związanej ze stałym lub wielogodzinnym pobytem ludzi, nie jest terenem produkcji i przechowywania produktów, na których jakość mogłyby negatywnie wpływać złe warunki środowiskowe. Rozpatrując kwestię zasięgu oddziaływania inwestycji na środowisko organ pierwszej instancji stwierdził też, że w przedłożonym przez inwestora raporcie o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia zostały uwzględnione wszelkie inne planowane przedsięwzięcia przez [A] Sp. z o.o., a także przewidywane oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujące m.in. kwestię kumulacji oddziaływań na środowisko. Na skutek wniesionego odwołania SKO w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu Kolegium podkreśliło, że w wznowionym przez organ pierwszej instancji postępowaniu należało zbadać czy [B] przysługiwał status strony w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji ostatecznej z dnia [...] r., to znaczy ustalić czy wystąpiła przesłanka do wznowienia postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przeprowadzone przez organ pierwszej instancji postępowanie nie doprowadziło do jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. W ocenie Kolegium twierdzenie organu pierwszej instancji, że [B] z siedzibą w K., nie posiadając praw rzeczowych do terenów, na które oddziaływuje planowane przedsięwzięcie, nie ma legitymacji do bycia stroną w postępowaniu w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla wymienionej inwestycji (czyli w przypadku wnioskodawcy nie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] r.) nie znajduje oparcia w zebranym materiale dowodowym. Skargę na powyższą decyzję wniosła [A] Sp. z o.o. w K.. Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 756/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę [A] Sp. z o.o. w K.. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że poddana kontroli decyzja w pełni odpowiada prawu. Sąd podkreślił, iż wydana ona została w postępowaniu wznowieniowym z powołaniem się na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, stąd pierwszoplanowym obowiązkiem organu było jednoznaczne, precyzyjne i nie pozostawiające pola do wątpliwości zbadanie czy istotnie podmiotowi wnoszącemu podanie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu pierwotnym, zakończonym decyzją ostateczną i czy istotnie bez swojej winy strona w postępowaniu tym nie uczestniczyła. Zdaniem Sądu stanowisko Kolegium, iż organ pierwszej instancji nie poczynił w tej mierze wszechstronnych i pełnych ustaleń jest zasadne. Pomimo, iż już poprzednia decyzja Prezydenta R. uchylona została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z powodu m.in. uchybień dotyczących oparcia ustaleń dotyczących statusu Spółki [B] wyłącznie na danych zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz informacjach przekazanych przez inwestora, co potwierdził Sąd w zacytowanym powyżej pierwszym wyroku z dnia 15 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 1149/10, organ pierwszej instancji powtórnie nie uniknął uchybień, które były wskazane poprzednio. W ocenie Sądu zasadne jest twierdzenie organu odwoławczego, iż organ pierwszej instancji dokonując oceny, czy działki Spółki [B] znajdują się w obrębie oddziaływania planowanej inwestycji, oparł się ponownie wyłącznie na raporcie oddziaływania na środowisko i innych oświadczeniach składanych przez inwestora. Nie wynika natomiast z materiału sprawy, by Prezydent Miasta R. poczynił w tej mierze jakiekolwiek własne ustalenia, co było jego obowiązkiem. Jeszcze przed wydaniem powyższego wyroku sprawę ponownie rozpatrywał Prezydent Miasta R., który decyzją z dnia [...] r. kolejny raz odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] r. dotyczącej określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa instalacji do wytrawiania stali o łącznej pojemności wanien procesowych do 30 m3 na terenie należącym do [A] Sp. z o.o., w K. na działce nr 1 w obrębie dzielnicy [...] przy ul. [...] w K.". Ustalono, że: działka nr 1 o powierzchni 0,7110 ha, na której planowane jest przedsięwzięcie, znajduje się na terenach przemysłowych b. Huty [C] -właścicielem jest Skarb Państwa, a wieczystym użytkownikiem – [A] Sp. z. o. o. W bezpośrednim sąsiedztwie tej działki znajdują się: od strony zachodniej - działka nr 8 w użytkowaniu wieczystym [C] Sp. z. o. o, od strony północnej - działka nr 9 w użytkowaniu wieczystym inwestora, od strony wschodniej – działka nr 10 – także w użytkowaniu wieczystym inwestora – [A] Sp. z o.o., od strony Południowo wschodniej - działka nr 6 we współużytkowanie wieczystym [C] Sp. z o. o. oraz przedsiębiorstwa [D] sp. z o.o. – obecnie [B], a od strony południowej – działka nr 5 - także we współużytkowaniu wieczystym wymienionych spółek (czyli [C] Sp. z o. o. oraz przedsiębiorstwa "[D]" sp. z o.o. obecnie [B] ), podobnie jak od strony południowo- zachodniej – działka nr 7.) Zgodnie z powyższym, przedsięwzięcie projektowane na działce 11, nie graniczy bezpośrednio z działkami należącymi do [B] sp. z .o.o. na których planuje się (wg informacji zawartej we wniosku z dnia 29 października 2009 r. o wznowienie postępowania) budowę obiektów handlowo-biurowych (t.j. działki o nr nr 2, 3, 4, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18). Tylko działki nr 2, 3 i 4 graniczą od północy z terenem [A] sp. z o.o., ale nie bezpośrednio z działką przeznaczoną pod planowaną inwestycję. Są oddzielone innymi nieruchomościami. Spółka [B] jest natomiast współużytkownikiem działki nr 5. Jest to działka drogowa i bezpośrednio graniczy z działką nr 1 oraz działek nr 6 i nr 7, które mają wspólny punkt graniczny z działką nr 1. Dokonując analizy złożonego przez [B] wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia planowanego przez [A] Sp. z o.o. w K. organ odniósł się najpierw do treści art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdzając, że ustalając strony postępowania środowiskowego organ wziął pod uwagę następujące materiały dowodowe: - raport oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji sporządzony przez A. Z. i J. T., Przedsiębiorstwo Ocen i Inżynierii Środowiska [E] sp. z o.o., - aktualizacja tego raportu, - uchwałę Nr [...] Rady Miasta K. z dnia [...]r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta K. dla terenu położonego w obszarze dzielnicy Osiedle [...] w rejonie ulic [...] (w zakresie wprowadzenia funkcji handlu, usług, administracji i sportu oraz istniejącej funkcji przemysłowej), - wypis z rejestru gruntów – wypis Prezydenta K. na dzień 30 czerwca 209 r., - kopię wyrysu mapy ewidencyjnej obejmującej obszar planowanego przedsięwzięcia oraz obszar oddziaływania przedsięwzięcia zaznaczony przez wnioskodawcę, - pismo pełnomocnika wnioskodawcy z dnia 18 grudnia 2009 r, dotyczące kwestii powiązania technologicznego planowanego przedsięwzięcia oraz możliwości kumulacji oddziaływań, - pismo pełnomocnika wnioskodawcy z dnia 5 stycznia 2010 r.- dodatkowo wyjaśniające kwestię powiązania technologicznego planowanego przedsięwzięcia, - pismo Naczelnika Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta M. z dnia 10 grudnia 2009 r. informujące, że [D] Sp. z o. o. jest stroną postępowania dot. "rozbudowy instalacji do obróbki cieplnej i wykańczania wyrobów stalowych w rozbudowanej części hali obróbki cieplnej na terenie należącym do [A] Sp. z o.o. w K. na działkach ew. nr 19,20 w obrębie dz. [...]przy ulicy [...], - pismo Kierownika Referatu Ochrony Środowiska i Rolnictwa Wydziału Infrastruktury Komunalnej i Inwestycji Urzędu Miasta Z. z dnia 12 grudnia 2009 r. informujące, że [D] Sp. z o. o. jest stroną postępowania dot. "odbudowy instalacji wytrawiania stali, gdzie całkowita pojemność wanien procesowych przekracza 30 m³, w istniejącym obiekcie wytrawialni b. [C] na działce nr 1 w obrębie dz. [...]przy ulicy [...], - kopię decyzji Wojewody [...] z dnia 8 lipca 2010 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu [A] Sp. z o.o. pozwolenie na przebudowę istniejącej Hali Wytrawialni, - decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. z dnia [...] r. o umorzeniu postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie istniejącej Hali Wytrawialni, - pismo pełnomocnika wnioskodawcy z dnia 14 grudnia 2011 r. dotyczące terminu uruchomienia instalacji do wytrawiania stali, - pismo Naczelnika Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miasta M. z dnia 2 stycznia 2012 r. informujące o przedsięwzięciu polegającym na rozbudowie instalacji do obróbki cieplnej i wykańczania wyrobów stalowych w rozbudowanej części hali obróbki cieplnej na terenie należącym do [A] Sp. z o.o., - kopię rysunku A-04 rzut – technologia – załącznika do projektu budowlanego do przebudowy Hali Wytrawialni – (dla zabudowy instalacji do wytrawiania stali o łącznej pojemności wanien procesowych do 30 m³), - opinię biegłego P. M. w zakresie analizy raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia sporządzoną w listopadzie 2011 r. W oparciu o analizę powyższych dokumentów ustalono, że: działka nr 1 o powierzchni 0,7110 ha, na której planowane jest przedsięwzięcie, znajduje się na terenach przemysłowych b. [C] (właścicielem jest Skarb Państwa, a wieczystym użytkownikiem – [A] Sp. z. o. o.. W bezpośrednim sąsiedztwie tej działki znajdują się: od strony zachodniej - działka nr 8 w użytkowaniu wieczystym [C] Sp. z. o. o, od strony północnej - działka nr 9 w użytkowaniu wieczystym inwestora, od strony wschodniej – działka nr 10 – także w użytkowaniu wieczystym inwestora – [A] Sp. z o.o., od strony Południowo wschodniej - działka nr 6 we współużytkowanie wieczystym [C] Sp. z o. o. oraz przedsiębiorstwa "[D]" sp. z o.o. – obecnie [B], a od strony południowej – działka nr 5 - także we współużytkowaniu wieczystym wymienionych spółek (czyli [C] Sp. z o. o. oraz przedsiębiorstwa "[D]" sp. z o.o. obecnie [B]), podobnie jak od strony południowo- zachodniej – działka nr 7.) Zgodnie z powyższym, przedsięwzięcie projektowane na działce 7, nie graniczy bezpośrednio z działkami należącymi do [B] sp. z .o.o. (była spółka [D]), na których planuje się (wg informacji zawartej we wniosku z dnia 29 października 2009 r. o wznowienie postępowania) budowę obiektów handlowo-biurowych (t.j. działki o nr nr 2, 3, 4, 12, 13, 14, 15, 165, 17, 18). Tylko działki nr 2, 3 i 4 graniczą od północy z terenem [A] sp. z o.o., ale nie bezpośrednio z działką przeznaczoną pod planowaną inwestycję. Są oddzielone innymi nieruchomościami. Spółka [B] jest natomiast współużytkownikiem działki nr 5. Jest to działka drogowa i bezpośrednio graniczy z działką nr 1 oraz działek nr 6 i nr 7, które mają wspólny punkt graniczny z działka nr 1. Po dokładnej i szczegółowej analizie organ podtrzymał swoje stanowisko odnośnie wariantu analizowanego w postępowaniu o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia. Nie zmienia się więc – miejsce lokalizacji inwestycji, ani technologia wytrawiania, nie zachodzą w związku z tym żadne zmiany w stosunku do stanu jaki był analizowany w toku postępowania określającego środowiskowe uwarunkowania. Organ nie uznał zasadności realizacji inwestycji w wariancie innym niż zaproponowany przez wnioskodawcę w raporcie i jego aktualizacji. Dodatkowo podejmując czynności z urzędu organ zwrócił się do biegłego dysponującego wiadomościami specjalnymi z zakresu planowanego przedsięwzięcia o opinię w zakresie analizy raportu we wszystkich komponentach środowiska, ze szczególnym uwzględnieniem analizy poprawności przyjęcia danych wejściowych i wyjściowych przyjętych do obliczeń dotyczących oddziaływania na środowisko. Z analizy opinii biegłego P. M. (powołanego postanowieniem z dnia [...]r.) ustalono, że w zakresie zanieczyszczeń do powietrza atmosferycznego – wielkość emisji dla poszczególnych emitorów – wyznaczona została w raporcie prawidłowo, zgodnie z dostępnymi wskaźnikami i wzorami. Prawidłowo stwierdzono, że żadne z zanieczyszczeń nie będzie powodować ponadnormatywnego oddziaływania na powietrze atmosferyczne (stężenia poniżej wartości odniesienia). Ustalenia w odniesieniu do gospodarki wodno-ściekowej nie budzą wątpliwości – w raporcie dokonano prawidłowej kwalifikacji odpadów, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W aspekcie hałasu, biegły zgłosił drobne zastrzeżenia z uwagi na brak uwzględnienia izolacyjności akustycznej budynku. Mimo wprowadzenia poprawek uzyskane wyniki pozwoliły na stwierdzenie, że projektowana instalacja nie będzie obiektem uciążliwym dla terenów chronionych wokół zakładu. W ocenie biegłego projektowany obszar oddziaływania należy rozszerzyć w kierunku wschodnim i północnym, tym niemniej nadal skorygowany obszar oddziaływania nie będzie obejmował swym zasięgiem terenów będących w użytkowaniu wieczystym Spółki [B], gdyż obszar ten po korekcie rozszerza się na działki o numerach 14, 15 i 16 stanowiące teren Zakładu [A] S.A. Z wymienionych działek tylko działka nr 16 nie została wcześniej objęta obszarem oddziaływania. Odnosząc się do argumentu uznania przedsiębiorstwa [D] – obecnie [B] za stronę innych postępowań – m.in. instalacji dotyczącej obróbki cieplnej – w M. , czy instalacji wytrawiania w wannach powyżej 30 m³ - w Z., organ orzekający uznał, że są to inne postępowania dotyczące innych inwestycji i oddziaływanie inwestycji jest inne, ustalane odrębnie dla każdej z tych inwestycji . W świetle powyższego organ uznał, że obszar oddziaływania planowego przedsięwzięcia obejmuje działki o numerach 13, 14, 10, 9, 15 i 17 będące w użytkowaniu wieczystym [A] SA oraz działkę nr 8 w użytkowaniu wieczystym [C] Sp. z o.o. Ta ostanie działka objęta została obszarem oddziaływania planowanego przedsięwzięcia z uwagi na usytuowanie projektowanego emitora wanien procesowych i płuczących planowanego przedsięwzięcia, oznaczonego jako E11 w bardzo bliskim (ok. 4m) sąsiedztwie tej działki. Z tego względu, pomimo, iż jest to działka drogowa uznano, że jest objęta obszarem oddziaływania. Zebrane w spawie materiały dowodowe wskazują, że oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia nie ogranicza sposobu dotychczasowego zagospodarowania nieruchomości będących we współużytkowaniu wieczystym Spółki [B] - tj. działek o numerach 5, 7 oraz 6, ani nie godzi w prawa, wynikające z obowiązującego dla wymienionych działek planu zagospodarowania przestrzennego miasta K.. Szczegółowa analiza zebranego materiału pozwoliła stwierdzić, że Spółka [B] nie posiada przymiotu strony w postępowaniu w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań dla wskazanego powyżej przedsięwzięcia. Odnosi się to do wszystkich działek należących do Spółki a wymienionych we wniosku o wznowienie postępowania. Dokonując analizy oddziaływania planowego przedsięwzięcia, organ stwierdził, że nie pogarsza ono istniejącego stanu środowiska, a co za tym idzie nie ogranicza sposobu użytkowania innych nieruchomości. Zatem [B] nie posiadając praw rzeczowych do terenów, na które oddziaływuje planowane przedsięwzięcie, według oceny organu nie ma legitymacji do bycia stroną w tym postępowaniu. Odwołanie od powyższej decyzji złożył pełnomocnik [B] wnosząc o uchylenie tej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. nr [...] ponownie uchyliło decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu Kolegium obszernie omówiło zasady prowadzenia postępowania wznowionego przytaczając odpowiednie przepisy, a następnie stwierdziło, iż decyzja Prezydenta Miasta R. nie może ostać się w obrocie prawnym. Kolegium potwierdziło, iż w postępowaniu wznowionym z uwagi na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, już po wydaniu postanowienia o wznowieniu, w tzw. postępowaniu wstępnym, oprócz terminowości złożenia wniosku, następuje zbadanie występowania podanej przesłanki, czyli ustalenie przymiotu strony podmiotu wnioskującego o wznowienia postępowania, tj. ustalenie czy [B] przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną z dnia [...] r. o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji. Kolegium stwierdziło, że dokonując tego badania organ pierwszej instancji nie ustrzegł się błędów, które z uwagi na doniosłość dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie mogły być konwalidowane w postępowaniu odwoławczym. Po przedstawieniu charakteru decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach planowanego przedsięwzięcia Kolegium, po zacytowaniu stosownych przepisów Kolegium stwierdziło, iż z ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko nie wynika wprost legitymacja do bycia stroną tego postępowania, stąd należy odwołać się do treści art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z kolei w myśl art. 74 ust. 1 pkt 3 cytowanej powyżej ustawy do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć, poświadczoną przez właściwy organ, kopię mapy ewidencyjnej obejmującej teren planowanego przedsięwzięcia oraz obszar, na który przedsięwzięcie to będzie oddziaływać. Przesłanki badania legitymacji procesowej podlegają zawsze indywidualnym ocenom w kontekście konkretnych oddziaływań właściwych dla danego przedsięwzięcia. W ocenie organu przymiot strony oprócz wnioskodawcy posiadać będą podmioty posiadające tytuł prawnorzeczowy do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia, a także podmioty, które posiadają taki tytuł do nieruchomości znajdujących się w zasięgu oddziaływania tego przedsięwzięcia. W ocenie organu odwoławczego bez znaczenia jest dla interesu prawnego kwestia ograniczeń w zagospodarowaniu terenu sąsiedniego, a w konsekwencji przeznaczenie tego terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Sposób użytkowania gruntów sąsiednich nie daje podstaw do przyjęcia, aby wynik sprawy o wydanie decyzji środowiskowej nie dotyczył interesu prawnego właścicieli tych nieruchomości. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że planowane przedsięwzięcie jest źródłem emisji do środowiska – chlorowodoru, pyłu, dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenku węgla. Organ pierwszej instancji dokonał weryfikacji zasięgu oddziaływania wskazanego przez inwestora na kopii mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie przeprowadzając dowód z opinii biegłego. W ocenie Kolegium dowód ten, pomimo odmiennego wskazania, nie został zbadany w całokształcie zgromadzonego materiału dowodowego. Organowi pierwszej instancji umknęło, iż w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko- zakres oddziaływania zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza wykracza poza zakres działki nr 1. Organ nie zweryfikował tych dokumentów, powtarzając, że przy ustalaniu zasięgu oddziaływania należy mieć na uwadze, iż nie chodzi o przekroczenie standardów emisji dopuszczalnych prawem, lecz także oddziaływanie na środowisko nie przekraczające dopuszczalnych norm. Samorządowe Kolegium podkreśliło, iż ponownego zbadania wymagać będzie kwestia zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, co w konsekwencji wpłynie na ustalenie kręgu stron postępowania, a za tym idzie legitymacji Spółki w przedmiotowym postępowaniu. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła [A] Sp. z o.o. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 18 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/GL 1490/13 uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł, że nie podlega ona wykonaniu. Sąd w uzasadnieniu wyroku stwierdził, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. przekroczyło w przedmiotowej sprawie zakres kompetencji wynikających z art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wskazano, że decyzja taka jest wyjątkiem i dopuszczona jest tylko w okolicznościach, o który mówi ten przepis. Zatem organ korzystający z tej możliwości winien uzasadnić dopuszczalność zastosowania tego rozstrzygnięcia w sprawie, tj. w sposób jednoznaczny wykazać, że oceniana decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania oraz wykazać, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygniecie. Jednocześnie organ odwoławczy winien wskazać jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W ocenie Sądu Kolegium nie wykazało zasadności skorzystania z przewidzianego w tym przepisie rozstrzygnięcia sprawy. Nawet jeśli przyjąć, że organ odwoławczy uznał, iż decyzja organu pierwszej instancji narusza art. 7 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, to zgodzić się przyjdzie, że nie sprecyzował na czym to naruszenie polega. Trudno bowiem uznać, że organ nie zgromadził w sprawie wymaganego i pełnego materiału dowodowego. Organ pierwszej instancji szeroko wymienia wszystkie dokumenty, które zostały zebrane i przeanalizowane w sprawie. Zważono też, że organ odwoławczy w zasadzie zarzuca organowi pierwszej instancji, że nie przeprowadził oceny jednego z dowodów w sprawie, a mianowicie - dowodu z opinii biegłego P. M.. Trudno w takich okolicznościach uznać, mając przy tym na uwadze, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. już dwukrotnie uchylało poprzednie decyzje organu pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, by naruszenie to było na tyle istotnym naruszeniem, by uzasadniało kolejne wydanie decyzji kasacyjnej. Działanie organu pierwszej instancji miało charakter ocenny, a skoro ocena ta była dla organu odwoławczego zbyt lakoniczna, winno samodzielnie takiej oceny dokonać, posiadając do dyspozycji cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Wszak w oparciu o ten sam materiał dowodowy, zatem prawidłowo zebrany w tej sprawie, oceny takiej miał, zdaniem organu odwoławczego, dokonać kolejny raz organ pierwszej instancji. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, nic nie stało na przeszkodzie by organ, wykorzystując art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego, sam dokonał takiej oceny. Sąd stanął na stanowisku, że organ pierwszej instancji uzupełnił materiał dowodowy we wskazanym zarówno w poprzedniej (z dnia 4 sierpnia 2012 r.) decyzji uchylającej Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak również w tym wyroku z dnia [...]r. sygn. akt II SA/Gl 756/13 kierunku. Przede wszystkim organ dołączył do akt sprawy opinię P. M., a także wyraźnie i jednoznacznie odniósł się do zarzutów, iż nie zajął stanowiska wobec prowadzonych postępowań środowiskowych przed organami w Z. i M.. W ocenie Sądu wyjaśnienia podane w tym zakresie przez organ pierwszej instancji są jasne, precyzyjne i przekonujące. Trzeba zgodzić się ze stanowiskiem Prezydenta Miasta R., że każde postępowanie środowiskowe, prowadzone w tym przypadku przez różne organy – Prezydenta M. czy Prezydenta Z. - w stosunku do innych, odrębnych planowanych przez Spółkę [A] inwestycji. Muszą więc być także oceniane odrębnie, na podstawie złożonych w każdej ze spraw dokumentów. Dlatego też zaznaczono, że uznanie danego podmiotu za stronę w jednym z tych postępowań nie może rzutować automatycznie na uznanie tego podmiotu za stronę w innym z prowadzonych postępowań. Istotny bowiem w każdym przypadku jest ustalony obszar oddziaływania planowanej inwestycji na otoczenie. Nie można też mówić o różnym, nierównym traktowaniu podmiotów legitymujących się prawem rzeczowym do działek drogowych, gdyż w przypadku działki nr 8 będącej w użytkowaniu wieczystym spółki [C] - istotne jest jej położenie w bezpośrednim sąsiedztwie usytuowanego i projektowanego emitora wanien procesowych i płuczących, podczas gdy w przypadku pozostałych działek drogowych, w tym także należących do Spółki [B] – działek o numerach 17 i nr 18 takiej sytuacji nie ma. Zresztą jak wynika z załączonej mapy ewidencyjnej działka drogowa Spółki [C] – objęta została obszarem oddziaływania projektowanego przedsięwzięcia. Mając na uwadze powyższe w ocenie Sądu przy ponownym rozpoznaniu odwołania Kolegium winno wszechstronnie samodzielnie zbadać sprawę i dokonać oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, czego, jego zdaniem, nie uczynił organ pierwszej instancji. Tym samym organ odwoławczy winien uzupełnić brakująca ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i na tej podstawie rozstrzygnąć kwestię pierwszoplanową, czy [B] przysługuje przymiot strony w postępowaniu w sprawie środowiskowych uwarunkowań planowanej przez [A] Sp. z o.o. inwestycji, czyli czy została spełniona podniesiona przez nią przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Dopiero w przypadku pozytywnego uznania, że [B] przysługuje w toczącym się postępowaniu przymiot strony postępowania środowiskowego, Kolegium zmuszone będzie skorzystać z możliwości wskazanych w wymienianym już art. 138 § 2 K.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...], po ponownym rozpoznaniu sprawy uchyliło decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...]r. nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi. Kolegium po opisaniu przebiegu postępowania oraz przytoczenia przepisów regulujących kwestię wznowienia postępowania oraz oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdziło, że zgodnie z zaleceniami Sądu zawartymi w wyroku z dnia 18 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 1490/13 zbadało legitymację prawną wnioskującej Spółki [B] i uznało, iż służy jej status strony w prowadzonym postępowaniu. Wskazano, że na mocy art. 28 K.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Pojęcie "interes prawny" nie zostało zdefiniowane w przepisach k.p.a., w doktrynie i orzecznictwie przyjęto, że mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym oznacza to samo co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami podmiotu. Organ zaznaczył, że skoro interes prawny powinien być skonkretyzowany w normach prawa materialnego, to w przedmiotowej sprawie odwołać się należy do aktualnie obowiązującego art. 74 ust. 1 pkt 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 1999, poz. 1227 ze zm.), który stanowi, że do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. SKO przedstawiło "ukształtowany" pogląd, że przymiot strony posiadają podmioty mające tytuł prawnorzeczowy do nieruchomości: 1/ położonych w bezpośrednim sąsiedztwie planowanego przedsięwzięcia, 2/ na których ma być realizowana planowana inwestycja, 3/ a także inne podmioty, o ile posiadają tytuł prawnorzeczowy do nieruchomości znajdujących się w zasięgu oddziaływania tego przedsięwzięcia. Te bowiem nieruchomości mogą zostać narażone na oddziaływanie planowanej inwestycji. W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, że [B] w K. służy status strony w przedmiotowym postępowaniu, gdyż posiada ona prawa rzeczowe (jest współużytkownikiem wieczystym) do nieruchomości nr 7, 5 i 6, które bezpośrednio graniczą z nieruchomością nr 1 – miejscem przedsięwzięcia. Są one wobec tego narażone na oddziaływanie tego przedsięwzięcia ze względu na bezpośrednie sąsiedztwo. Okoliczność ta przesądza o konieczności uchylenia decyzji z dnia [...] r. [A] Sp. z o. o. w K. złożyło skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach domagając się jej uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania. Rozstrzygnięciu organu odwoławczego zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a to: - art. 7, 77 § 1, art. 80 K.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i zasady praworządności, zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie koniecznym do załatwienia sprawy, zaniechanie zebrania i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego; - art. 28 K.p.a. poprzez jego błędną interpretację zastosowanie w sytuacji, gdy nie istniały przesłanki do przyznania [B] Sp. z o.o. w K. przymiotu strony. Skarżący stwierdził, że ocena dowodów, szczegółowa analiza parametrów oddziaływania oraz rodzajów oddziaływania w trakcie realizacji i użytkowania projektowanej instalacji, nie pozwala na przyjęcie, iż [B] Sp. z o. o. w K. jako użytkownik wieczysty działek znajdujących się w sąsiedztwie, ale poza wyznaczonym obszarem oddziaływania, jest stroną postępowania o wydanie decyzji środowiskowej dla planowanego przedsięwzięcia, na gruncie art. 28 K.p.a. Kolegium zaniechało oceny dowodów, powołało się wyłącznie na treść przepisu art. 28 K.p.a. i stwierdziło, że nieruchomości spółki [B] są narażone na oddziaływanie przedsięwzięcia, nie wskazało natomiast dlaczego są narażone i w jakim zakresie. Nie można natomiast przyjąć, że w każdym postępowaniu dotyczącym ustalenia środowiskowych uwarunkowań stronami będą podmioty mające tytuł prawnorzeczowy do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia. Tylko analiza zebranego materiału dowodowego pozwala na ustalenie obszaru oddziaływania przedsięwzięcia. Skarżący powołał się w tym zakresie na opinię P. M. wydaną w toku postępowania, który wykluczył powodowanie oddziaływania przedsięwzięcia na działki spółki [B]. Analogiczne wnioski płyną z raportu oddziaływania na środowisko sporządzonego przez A. Z. i J. T. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w całości powieliło uzasadnienie zaskarżonej decyzji, bez odniesienia się do zarzutów skargi. Pismem procesowym z dnia 12 grudnia 2014 r. strona skarżąca cofnęła skargę w związku z tym, iż z obrotu prawnego została wyeliminowana decyzja organu I instancji z dnia [...]r., Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca cofnęła skargę. W opinii Sadu nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, zmierzające do obejścia prawa albo też powodujące utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono po myśli art. 232 § 1 P.p.s.a.