II SA/Gl 1306/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi l. O. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę. Prezydent Miasta C. (dalej: "organ", "Prezydent Miasta") decyzją nr [...] z dnia [...] r., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 oraz art. 71 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. z 2020 r., poz. 1333) w związku z art. 26 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471) oraz art. 104 z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") udzielił E. C. i S. C. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania istniejącego budynku oznaczonego jako "i-inny niemieszkalny" na budynek mieszkalny jednorodzinny oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z w/w zmianą sposobu użytkowania, rozbudową i nadbudową przedmiotowego budynku oraz na budowę instalacji gazu na działce w C. przy ul. [...], o nr ewid. 1obręb [...] W. jednostka ewidencyjna C. Dane charakterystyczne w/w budynku mieszkalnego jednorodzinnego po wykonaniu inwestycji: powierzchnia zabudowy 135,89 m2, powierzchnia użytkowa 173,38 m2, powierzchnia całkowita 271,78 m2, kubatura 872,41 m3. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja pozostaje zgodna z wnioskiem inwestorów z dnia 25 września 2020 r. (sprostowanym w dniu 12 października 2020 r.), ustawą Prawo budowlane i przepisami wydanymi na jej podstawie, a także wymaganiami decyzji Prezydenta Miasta C. o warunkach zabudowy Nr [...] z dnia [...] r. znak sprawy [...]. Następnie organ poddał, że strony postępowania zostały ustalone zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane i zawiadomione pismem z dnia 14 października 2020 r. W dalszej części przedstawił kolejne etapy postępowania: w dniu 22 października 2020 r. L. O. wniosła zastrzeżenie, że nie wyraża zgody na przedmiotową inwestycję oraz poinformowała, że w odległości około 3m od projektowanego budynku przebiega przez działkę inwestorów jej instalacja gazowa, postanowieniem z dnia [...] r. w oparciu o art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane organ nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym w terminie do dnia 12 stycznia 2021 r., w dniu [...] r. do organu wpłynął poprawiony projekt budowlany, pismem z dnia [...] r. organ powiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z poprawionym projektem budowlanym do dnia 28 grudnia 2020 r., w dniu 29 grudnia 2020 r. ponownie wpłynęło zastrzeżenie L. O. odnośnie przedmiotowej inwestycji. Po przenalizowaniu całości akt sprawy, w tym poprawionego projektu budowlanego, organ stwierdził zgodność inwestycji z obowiązującymi przepisami. W ocenie organu lokalizacja projektowanej nadbudowy budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednimi działkami o numerach ewidencji gruntów 3, 4 obręb [...] W. jest zgodna z § 12 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 z późn. zm.), a przedłożony projekt budowalny został wykonany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, także wymagane przepisami ustawy Prawo Budowlane zaświadczenia aktualne są na dzień sporządzenia projektu. W odniesieniu do zastrzeżeń L. O. organ wyjaśnił, że rozbudowa budynku polega na wykonaniu schodów wejściowych do budynku i nie wpływa na przebiegającą przez działkę inwestorów instalację gazową L. O. W rezultacie organ stwierdził, w powołaniu na treść art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, że w związku ze spełnieniem przez inwestorów wszystkich warunków wynikających z art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 tej ustawy, organ nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Z rozstrzygnięciem nie zgodziła się L. O. wnosząc odwołanie do Wojewody Śląskiego, wskazując, że budynek objęty decyzją organu I instancji sąsiaduje bezpośrednio z posesją Skarżącej, służył jako budynek [...], przez część działki inwestora przebiegają instalacje wodno-kanalizacyjne oraz gazowe prowadzące do działki 4, Skarżąca codziennie przechodzi przez przedmiotową działkę, nadto wjazd na działkę nie jest uregulowany. W związku z tym nie wyraża zgody na rozbudowę i nadbudowę w/w budynku. Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda Śląski decyzją z dnia [...] r. nr [...], w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane w związku z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy przedstawił czynności podjęte dotychczas w sprawie, wskazał również, iż po dokonaniu wstępnej analizy akt pismem z dnia [...] r. [...] wezwał pełnomocnika inwestorów do przedłożenia nowych egzemplarzy projektu budowlanego uwzględniającego zmiany wprowadzone dla przedmiotowej inwestycji w związku z postanowieniem Prezydenta Miasta z dnia [...] r. [...], w odpowiedzi na wymienione wezwanie pismem z dnia 6 lipca 2021 r. pełnomocnik inwestorów wyjaśnił, że projekt budowlany zatwierdzony zaskarżoną decyzją uwzględnia wszystkie zamiany wprowadzone w dokumentacji projektowej w związku z wskazanym wyżej postanowieniem Prezydenta Miasta. Następnie organ przywołał podstawę normatywną rozstrzygnięcia, tj. art. 35 ust. 1, art. 35 ust. 4 i art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. W odniesieniu do podnoszonej przez Skarżącą okoliczności, że Skarżąca "codziennie przechodzi" przez działkę nr ewid. 1a kwestia wjazdu nie została jeszcze uregulowana, organ wyjaśnił, że dokonał analizy ksiąg wieczystych nr [...] oraz [...] oraz ustalił brak obciążenia działki nr 1służebnością przejścia lub przejazdy ustanowioną na rzecz właścicieli działki nr 4, ponadto uznał, że nawet rozpoczęcie ewentualnych czynności zmierzających do uzyskania takiej służebności nie może stanowić podstawy do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Co do drugiej kwestii podniesionej w odwołaniu, przebiegających przez działkę mediów, organ wyjaśnił, że jak wynika z projektu zagospodarowania terenu planowane zamierzenie inwestycyjne w zakresie robót budowlanych nie będzie kolidowało z przebiegiem żadnej sieci podziemnej, a planowane utwardzenie terenu z kostki brukowej w miejscu przebiegu gazociągu nie wyklucza możliwości jego usunięcia w przypadku awarii. Organ zauważył także, że wykonanie utwardzenia terenu nie podlega obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia. Ustosunkowując się natomiast do braku zgody Skarżącej na realizację przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego wyjaśnił, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, realizacja inwestycji na działce budowlanej, nawet bezpośrednio przy granicy działki, nie jest uzależniona od zgody właściciela nieruchomości sąsiedniej. Organ stwierdził również, że planowane zamierzenie budowlane jest zgodne z ustaleniami zawartymi w decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. Nr [...] znak [...] o warunkach zabudowy, utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] (art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane), a projekt zagospodarowania terenu sporządzony dla przedmiotowej inwestycji spełnia wymogi zawarte w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ponadto przedłożony projekt spełnia wymogi zawarte w art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy Prawo budowlane, bowiem został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia, oraz dołączono do niego wymagane prawem dokumenty: oświadczenie projektantów o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, ekspertyzę techniczną przedmiotowego budynku, charakterystykę energetyczną budynku oraz pisma stanowiące uzgodnienia przedmiotowej inwestycji z Miejskim Zarządem Dróg i Transportu w C. z dnia [...] r. [...] i z dnia [...] r. [...], ponadto inwestor złożył pod rygorem odpowiedzialności karnej prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane oraz załączył informację do planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Przy tak poczynionych ustaleniach organ odwoławczy podkreślił, że w myśl art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane w razie spełnienia wymogów określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, a taka właśnie sytuacja zaistniałą w niniejszej sprawie. Organ stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, wobec czego konieczne stało się jej utrzymanie w mocy. Skarżąca nie podzieliła argumentacji Wojewody wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarżąca sformułowała zarzuty: naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 35 ust. 1, art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane - uznanie, że zostały spełnione przesłanki udzielenia pozwolenia na budowę i wydania pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania istniejącego budynku i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych z tym związanych, a także naruszenia przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji administracyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu Skarżąca podała, że budynek objęty zaskarżoną decyzją przez wiele lat był niezagospodarowany, znajduje się w całkowitej dewastacji, jego stan grozi zawaleniem, stanowi realne zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego i powinien być przeznaczony do rozbiórki. Ponadto Skarżąca wskazała, że decyzja obejmuje pozwolenie na budynek mieszkalny jednorodzinny natomiast budynek ten ma być budynkiem mieszkalnym z funkcją usługowo-handlową z zagospodarowaniem terenu na parking dla przyszłych klientów, co zmienia całkowicie okoliczną infrastrukturę i oddziałuje bezpośrednio na nieruchomość Skarżącej powodując odcięcie jej od drogi publicznej i tym samym brak dojazdu oraz wywołując immisje w postaci hałasu i spalin samochodowych. Zdaniem Skarżącej prace budowlane, dotyczące budynku w opisanym wyżej stanie technicznym, stwarzają bezpośrednie niebezpieczeństwo dla Skarżącej, dla nasadzeń i zabudowań znajdujących się na nieruchomości Skarżącej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Śląski wniósł o jej oddalenie. Organ odwoławczy podtrzymał dotychczasowe stanowisko prezentowane w sprawie, wskazując ponadto w odniesieniu do zarzutów skargi, że w przedmiotowym projekcie architektoniczno-budowlanym znajduje się "Ekspertyza techniczna stanu technicznego budynku istniejącego" sporządzona przez mgr inż. D. C. posiadającego stosowne uprawienia budowlane, z której wynika, iż wskazany budynek nadaje się do nadbudowy i przebudowy, ponieważ posiada dobrze wykonane fundamenty i ściany nośne, za wyjątkiem ściany zachodniej przewidzianej do rozbiórki, a grunt na którym został posadowiony jest odpowiednio wytrzymały, zatem obawy Skarżącej w tym zakresie nie znajdują odzwierciedlenia w dokumentacji projektowej. Wskazał ponadto, że na etapie rozpatrywania wniosku o pozwolenie na budowę organ nie może oceniać do jakich celów w przyszłości będzie wykorzystywany przedmiotowy budynek, natomiast ewentualne rozbieżności pomiędzy wskazanym we wniosku o pozwolenie na budowę a rzeczywistym sposobem użytkowania, w sytuacji braku dopełnienia przez inwestora formalności dotyczących zmiany sposobu użytkowania ujętych w art. 71 ustawy Prawo budowlane, stanowić będzie w myśl art. 71a w/w ustawy samowolę budowlaną, inwestor nie może bowiem dokonywać dowolnej zmiany raz określonej funkcji wybudowanego budynku bez zastosowania przepisów Prawa budowlanego. Co do kwestii "odcięcia" działki Skarżącej od drogi publicznej organ odwoławczy przywołał stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać na regulację art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którą sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a. Ponadto zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, zatem uwzględnia w granicach danej sprawy wszelkie naruszenia prawa a także przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie niezależnie od zarzutów i wniosków podniesionych w treści skargi. Uwzględniając tak zakreśloną kognicję sądów administracyjnych oraz przyczyny wzruszenia decyzji organów administracji publicznej Sąd uznał, że decyzje organów I i II instancji odpowiadają prawu. Zarzuty skargi okazały się niezasadne. Zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i przepisami wykonawczymi do ustawy, a także przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu zawarte w zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcie jest prawidłowe, a jego uzasadnienie spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a., obejmując uzasadnienie faktyczne oraz prawne decyzji. Przedmiotem oceny Sądu w przedmiotowej sprawie uczyniona została decyzja Wojewody z dnia [...] r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta C.nr [...] z dnia [...] r. o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania istniejącego budynku oznaczonego jako "i-inny niemieszkalny" na budynek mieszkalny jednorodzinny oraz którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z w/w zmianą sposobu użytkowania, rozbudową i nadbudową przedmiotowego budynku oraz na budowę instalacji gazu na działce w C. przy ul. [...], o nr ewid. 1obręb [...] W. jednostka ewidencyjna C. W przedmiotowej sprawie nie jest sporne, że Skarżąca jest stroną postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, ponieważ działka Skarżącej o numerze ewid. 4 znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Skarżąca jako strona postępowania została zawiadomiona o wszczęciu postępowania w sprawie z wniosku Inwestorów z dnia 25 września 2020 r. (sprostowanego w dniu 12 grudnia 2020 r.) o pozwolenie na rozbudowę i nadbudowę istniejącego budynku, zmianę sposobu jego użytkowania oraz budowę instalacji gazu, oraz poinformowana o prawie do zapoznania się z aktami sprawy, uzyskania wyjaśnień w sprawie, złożenia wniosków oraz zastrzeżeń w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia (zawiadomienie z dnia [...] r., karta nr 15 akt administracyjnych, potwierdzenie doręczenia dnia 16 października 2020 r., karta nr 15-3), następnie do wiadomości Skarżącej przesłano: postanowienie organu z dnia [...] r. w przedmiocie nałożenia na Inwestorów obowiązku usunięcia wskazanych w postanowieniu nieprawidłowości (karta nr 19 akt administracyjnych, doręczono dnia 13 listopada 2020 r., karta nr 19-1), pismem z dnia [...] r. zawiadomiono Skarżącą o przedłożeniu przez Inwestorów poprawionej dokumentacji projektowej wraz z informacją o prawie do uzyskania wyjaśnień w sprawie, składania wniosków i zastrzeżeń do dnia 28 grudnia 2020 r. (karta nr 24 akt administracyjnych, doręczono dnia 18 grudnia 2020 r., karta nr 24-3), a także na etapie postępowania odwoławczego do wiadomości Skarżącej przesłano wezwanie z dnia [...] r. w przedmiocie przedłożenia projektu uwzględniającego zmiany wprowadzone dla inwestycji w związku z postanowieniem z dnia [...] r. (doręczono dnia 17 czerwca 2021, karta nr 2 akt postępowania odwoławczego), akta sprawy potwierdzają, że Skarżąca brała przy tym czynny udział w postępowaniu składając zastrzeżenia (pismo Skarżącej z dnia 21 października 2020 r. karta nr 16, pismo z dnia 29 grudnia 2020 r. karta nr 25), uczestniczyła również w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy (karta nr 12 akt administracyjnych). Sąd nie dopatrzył się zaniedbań po stronie organów w powyższym zakresie. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, 1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, jeżeli są one wymagane, 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Natomiast w myśl art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatem okoliczność uznania za stronę w postępowaniu nie oznacza możliwości zgłoszenia wiążącego dla organu sprzeciwu (na który wskazuje Skarżąca w odwołaniu, karta nr 27 akt administracyjnych). Pozwolenie na budowę ma zatem precyzyjnie wyznaczone granice faktyczne i prawne, zaś sama decyzja wydawana w tej sprawie nosi znamiona aktu związanego, organ obowiązany jest ją wydać, ilekroć stwierdzi spełnienie określonych wymagań (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 kwietnia 2013 r. II SA/Rz 77/13, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lipca 2021 r. II SA/Kr 191/21, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2018 r. VIII SA/Wa 139/18). Analiza akt sprawy doprowadziła do wniosku, że wskazane wymagania zostały w przedmiotowej sprawie prawidłowo zidentyfikowane przez organy administracji publicznej i zweryfikowane w postępowaniu wyjaśniającym. Zarzuty i zastrzeżenia zgłaszane przez Skarżącą podlegały w toku postępowania administracyjnego ocenie organów, ostatecznie zostały uznane za niezasadne, a stanowisko organów w tym zakresie zostało również szczegółowo uzasadnione. Sąd dokonując kontroli przeprowadzonej przez organ odwoławczy oceny zgodności wydanej decyzji z warunkami przewidzianymi w obowiązujących przepisach oraz oceny pod kątem argumentacji Skarżącej, nie znalazł podstaw do uznania jej za wadliwą. W ocenie Sądu, Wojewoda trafnie stwierdził, jak tego wymaga art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, zgodność projektu budowalnego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy Nr [...] Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. [...] (utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...]). Analiza zgodności projektu z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy prowadzi do następujących wniosków. Warunki i szczególne zasady zagospodarowania terenu oraz zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, w zakresie: a) warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, tj. w zakresie sposobu zagospodarowania terenu: nieprzekraczalna linia zabudowy min. 10m od krawędzi jezdni – pkt 6 lit. d Projektu zagospodarowania terenu, dalej "PZT", wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu maks. 50% - pkt 8 PZT, tj. 42,74%, wielkość powierzchni biologicznie czynnej min. 25% - pkt 8 PZT, tj. 29,82%, spełnienie warunków rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych - pkt 8 lit. a PZT, możliwość realizacji wnioskowanej inwestycji bezpośrednio przy granicy działek sąsiednich "spełnia wymóg kontynuacji" - str. 3 decyzji o warunkach zabudowy, oraz w zakresie kształtowania zabudowy: szerokość elewacji frontowej po rozbudowie do 11m - pkt 8 PZT 10,2m, wysokość górnej krawędzi kalenicy do 8m - pkt 8 PZT 7,64m, geometria dachu - dopuszcza się realizację dachu płaskiego maks. wysokość budynku 8m - pkt 8 PZT dach płaski o kącie nachylenia 5o, b) obsługi w/z infrastruktury technicznej i komunikacji: zaopatrzenie w energię elektryczną, wodę, gaz, odprowadzenie ścieków bytowych na bazie istniejących przyłączy, instalacji i urządzeń - pkt 2 PZT, odprowadzenie wód opadowych i roztopowych - pkt 5 i 6 lit. e PZT, gospodarowanie odpadami stałymi - pkt 3 PZT, określenie dostępu do drogi publiczne istniejącym zjazdem z drogi krajowej ul. [...] - pkt 5 PZT, wymagania dotyczące ilości miejsc parkingowych - pkt 3 PZT, c) ochrony środowiska i zdrowia ludzi: pkt 5 i 6 PZT, w części nie dotyczy, d) ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej - nie określa się, e) wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich: inwestycja nie może powodować pozbawienia dostępu do drogi publicznej oraz możliwości korzystania z urządzeń infrastruktury technicznej – pkt 3 PZT "dla sąsiedniej działki 4 zapewniona została możliwość przejazdu i przechodu zgodnie z projektem zagospodarowania terenu, dodatkowo poprawi się jakość użytkowania przejazdu i przechodu poprzez uporządkowanie i poprawienie nawierzchni", inwestycja nie może powodować pozbawienia dostępu do światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi – pkt 6 lit. a PZT (nie wpływa na zacienienie sąsiedniego budynku zlokalizowanego na działce nr 3, gdyż w ścianie zachodniej nie ma okien, nie wpływa również na zacienienie budynku mieszkalnego na działce 4 ponieważ okno znajdujące się w ścianie między budynkami usytuowane jest od strony północnej a słońce operuje od wschodu do zachodu, ponadto przed budynkiem przesłanianym zlokalizowane jest drzewo), także nie może powodować uciążliwości powodujących hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowanie - pkt 6 lit. b i f PZT, nie może zanieczyszczać powietrza, wody i gleby - pkt b i f PZT, f) ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych, położenia w granicy obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi oraz narażonych na osuwanie się mas ziemi - nie określa się, określone w decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] r. sporządzonej dla inwestycji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej zostały prawidłowo zweryfikowane przez organ w toku podjętych czynności. Sąd dostrzegł, że w decyzji o warunkach zabudowy, jak wskazano powyżej, w zakresie wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich określono, iż projektowana inwestycja nie może powodować naruszenia interesów osób trzecich w tym pozbawienia dostępu do drogi publicznej oraz możliwości korzystania z urządzeń infrastruktury technicznej (str. 2, pkt 2 lit. e decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...]r., karta nr 13 akt administracyjnych). Analiza dokumentacji projektowej prowadzi do wniosku, że zmiana sposobu użytkowania istniejącego budynku oraz udzielenie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z rozbudową polegającą na wykonaniu schodów wejściowych do budynku oraz nadbudową budynku o jedną kondygnację nie narusza faktycznie realizowanego przez Skarżącą uprawnienia do przechodu, decyzja nie wywołuje bowiem skutku w postaci ograniczenia dostępu Skarżącej do drogi publicznej. Nie sposób zatem podzielić argumentacji Skarżącej podnoszonej w tym zakresie jeszcze na etapie złożonego odwołania od decyzji organu I instancji (karta nr 27 akt administracyjnych). Realizacja zamierzenia inwestycyjnego nie będzie także miała wpływu na przebieg instalacji wodno-kanalizacyjnej oraz gazociągu, na który zwróciła uwagę Skarżąca w treści odwołania (karta nr 27 akt administracyjnych). W ocenie Sądu, brak również podstaw do zakwestionowania zgodności projektu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane), przy czym głównym punktem odniesienia są w tym zakresie regulacje Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a w szczególności § 12 ust. 4 pkt 2 tego rozporządzenia, zgodnie z którym w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się nadbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy tej działki budowlanej, o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy, nie może być okien i drzwi, zatem jak słusznie ustaliły powyższe organy administracji publicznej projekt pozostaje zgodny z w/w wymogami (w tym § 13 i § 60 wysokość przesłaniania: pkt 6 lit. a PZT, § 271-273 ochrona przeciwpożarowa: pkt 6 lit. a PZT). Oceniając kompletność przedłożonego projektu (art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane), Sąd uznaje że zawiera on wszystkie elementy określone w przepisach, mianowicie zawiera: wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia, sprawdzenia, (m.in. pismo Miejskiego Zarządu Dróg i Transportu w C. z dnia [...] r. karta nr 21 akt administracyjnych), informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, (str. 32-34 projektu), kopie zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego (str. 38 projektu). Do projektu przedłożono ponadto potwierdzenie posiadania przez projektanta odpowiednich uprawnień budowlanych (str. 38 projektu, art. 35 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane), oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie zobowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (str. 2-3 projektu) oraz stwierdzono aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Jak wynika z akt wniosek Inwestora został złożony w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy (art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane). Do projektu przedłożono oświadczenie inwestora złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (karta nr 4 i 5 akt administracyjnych, art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane). Zdaniem Sądu przedmiotowy projekt (w wersji skorygowanej i zatwierdzonej przez organ) ma walor kompletności, zawiera wszystkie elementy wskazane w w/w przepisach, brak podstaw do zakwestionowania jego zgodności z przepisami, w tym z przepisami techniczno-budowlanymi. Skoro zatem przedmiotowa inwestycja spełnia warunki określone w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane brak było podstaw do odmowy wydania decyzji przez organ I instancji. Powyższe nie pozwala na podzielenie zarzutu Skarżącej, co do naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. W ocenie Sądu, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, organ odwoławczy prawidłowo rozpoznał sprawę, przeanalizował dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, ustalił stan faktyczny, ponadto w ramach analizy wstępnej sprawy zwrócił się z do pełnomocnika inwestora podejmując tym kroki do wyjaśnienia ewentualnych wątpliwości (pismo z dnia [...] r.), oraz dokonał swobodnej oceny dowodów. Ponadto organ odwoławczy odniósł się szczegółowo zarówno do każdego zarzutu przedstawionego w treści odwołania, jak również do analizy prawidłowości wydanej decyzji pod kątem spełnienia wymagań do udzielenia pozwolenia na budowę (ocenił wypełnienie przesłanek, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1-4 ustawy Prawo budowlane), wyczerpująco uzasadniając swoje stanowisko zgodne z art. 107 § 3 k.p.a. Organy zasadnie zwróciły również uwagę na treść art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane z którego wynika, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie sposób zatem czynić wskazanego w skardze zarzutu naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy, polegającego na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. Sąd zważył również, że zgłaszane w uzasadnieniu skargi zastrzeżenia co do stanu technicznego budynku nie znalazły odzwierciedlenia w materiale dowodowym. Co do stanu technicznego wypowiedział się w "Ekspertyzie technicznej stanu technicznego budynku istniejącego" mgr inż. D. C. (str. 11 projektu "budynek posiada dobrze wykonane fundamenty i ściany nośne z wyjątkiem ściany zachodniej, grunt na którym został posadowiony jest odpowiednio wytrzymały, podczas oględzin nie stwierdzono pęknięć i rys na murach budynku z wyjątkiem ściany zachodniej", "zachowując powyższe warunki można nadbudować i rozbudować istniejący budynek polepszać jego formę architektoniczną oraz całą funkcję budynku zgodnie z przeznaczeniem"), która nie była kwestionowana przez Stronę ani w toku postępowania, ani też w ramach skargi bądź stanowiska ustnego przedstawionego podczas rozprawy. Słuszna pozostaje w tym zakresie argumentacja organu odwoławczego przedstawiona w odpowiedzi na skargę z dnia 5 października 2021 r. (str. 2). Na aktualnym etapie postępowania nieuzasadnione są również obawy Skarżącej, że przedmiotowy budynek ma być budynkiem mieszkalnym z funkcją usługowo-handlową z zagospodarowaniem terenu na parking dla przyszłych klientów (uzasadnienie skargi). Ewentualne zrealizowanie przez inwestora obiektu w sposób odbiegający od zatwierdzonego projektu, skutkować będzie poniesieniem przez inwestora określonych skutków prawnych przewidzianych przez przepisy Prawa budowlanego. Zmiany sposobu użytkowania wymaga przeprowadzenia procedury w tym zakresie, na co również słusznie zwrócił uwagę organ odwoławczy (str. 2 odpowiedzi na skargę, art. 71 ustawy Prawo budowlane), a Skarżącej będą również przysługiwać uprawnienia przedstawienia stanowiska, czy ewentualnych zastrzeżeń. Jak słusznie podnosi się w orzecznictwie, dla uznania, że ochrona interesów osób trzecich nie została należycie zabezpieczona nie wystarcza subiektywne poczucie stron zgłaszających naruszenie. Musi ono mieć oparcie w okolicznościach obiektywnych znajdujących potwierdzenie w przepisach obowiązującego prawa, w szczególności w przepisach techniczno-budowlanych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 sierpnia 2020 r., II SA/Gl 1533/19). W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, brak podstaw do uznania, aby poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania planowanego zamierzenia inwestycyjnego, uzasadnionych interesów osób trzecich, nie zostało zachowane. W orzecznictwie Sądów administracyjnych słusznie przyjmuje się, że nie można dopuścić do sytuacji, w której uprawnienia właściciela nieruchomości sąsiedniej całkowicie ograniczałyby uprawnienia inwestora, jeśli planowane przez niego zamierzenie budowalne jest zgodne z przepisami. Poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego nie może sięgać tak daleko, by uniemożliwić inwestorowi realizację takiego zamierzenia. W przeciwnym razie prowadziłoby to wprost do uchybienia regulacjom z art. 4 i art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, a przez to naruszenia konstytucyjnej zasady ochrony własności tyle, że inwestora (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2011 r. II OSK 451/10, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2013 r. II OSK 2607/11). W ocenie Sądu organy dokonały prawidłowej wykładni obowiązujących przepisów prawa, w szczególności art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane oraz prawidłowego zastosowania przepisów postępowania określających zasady związane z zebraniem dowodów, ich oceną oraz uzasadnieniem decyzji. Wszystkie istotne dla sprawy okoliczności faktyczne zostały należycie wyjaśnione, wnioski przedstawione przez organy korespondują z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, zachowując charakter wniosków logicznych i poprawnych, wobec tego w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi, dokonując kontroli w granicach danej sprawy, ale poza granicami zarzutów, także nie dopatrzył się przyczyn mogących stanowić podstawę do zastosowania kompetencji kasacyjnych. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji – oddalił skargę. Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.