II SA/Gl 1348/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Powiatowi [...] 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. W dniu 5 listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęło pismo procesowe Starosty [...] sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, którym zaskarżył on decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...], uchylającą decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] i umarzającą postępowania w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z uwagi na fakt, że wnoszącym skargę jest organ administracji publicznej wydający rozstrzygniecie w pierwszej instancji, który nie ma legitymacji procesowej do zaskarżenia aktu wydanego w toczącym się postępowaniu przez organ drugiej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodzić należy się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., że skarga Starosty [...] podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W myśl bowiem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwana dalej p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, a także organizacja społeczna - w przypadkach określonych w powołanym przepisie. Interes prawny należy rozumieć jako związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego wynikających z konkretnej norm prawa materialnego a kwestionowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracji. Organ wydający akt w postępowaniu administracyjnym, nawet w przypadku, kiedy jego rozstrzygnięcie zostało uchylone, nie może być jednocześnie stroną tego postępowania, reprezentującą w nim własne interesy. Jednocześnie nie ma on również prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję podjętą w tym postępowaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10; dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. złożył Starosta [...], który jako organ pierwszej instancji wydał decyzję z dnia [...] r., nr [...]. Tym samym Starosta [...] nie występował w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony, ale organu wyposażonego w kompetencje do władczego rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej, a to wyłącza go z kręgu podmiotów upoważnionych do zaskarżania do sądu administracyjnego aktu wydanego w toku instancyjnym przez organ odwoławczy. Bowiem dopuszczenie do złożenia skargi przez organ pierwszej instancji doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w sprawie, a mianowicie: skarżący (organ pierwszej instancji) i autor decyzji odwoławczej (organ drugiej instancji). Postępowanie sądowoadministracyjne może być natomiast uruchomione tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny (por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 2293/11, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając to na uwadze Sąd postanowił orzec jak w sentencji uznając skargę Starosty [...] za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.