II SA/Gl 144/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg S.N. i J.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w kwestii wniosku skarżącej S.N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty [...] z dnia [...]r., nr [...]postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty [...] z dnia [...]r., nr [...]. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...], na podstawie której utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...]r., nr [...]o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie drogi wraz z infrastrukturą techniczną w postaci kanalizacji deszczowej, sieci oświetlenia oraz sieci teletechnicznych przy ulicach [...]w M.. Zgodnie z rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji w pkt I zatwierdzono projekt budowlany, w pkt II zezwolono na realizację inwestycji drogowej na działkach tam wymienionych, w pkt III zatwierdzono projekt podziału nieruchomości, a dalej nadano decyzji tej rygor natychmiastowej wykonalności (pkt IV). W skardze z dnia [...]r. skarżąca S.N. zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania inwestycji podnosząc, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mieszkańcom dzielnicy [...] znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków polegających między innymi na budowie drogi na nieruchomościach wywłaszczonych. Zdaniem wnioskodawczyni przywrócenie stanu nieruchomości do postaci sprzed daty, kiedy inwestycja zacznie być realizowana, będzie niełatwe z uwagi na zasadzenia drzew, a także roboty prowadzone przy pomocy ciężkich maszyn. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 lutego 2014 r. uczestnikom postępowania oraz skarżącemu J.W. doręczono między innymi odpis skargi S.N., jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się - w terminie pięciu dni - do wniosku tam zawartego o wstrzymanie wykonania aktu. W odpowiedzi uczestnicy postępowania A.N., B.W., K.W., D.W., C.W., B.M. poparli żądania skargi, natomiast pełnomocnik Gminy M. w piśmie z dnia [...]r. wniósł o oddalenie zarówno skarg S.N. i J.W., jak i wniosku o wstrzymanie wykonania aktu. W uzasadnieniu tego pisma pełnomocnik podniósł, że przebudowa ulicy [...] ma przede wszystkim na celu podniesienie bezpieczeństwa ruchu pieszego w kierunku centrum miasta oraz przystanków komunikacji miejskiej, który obecnie odbywa się poboczem drogi krajowej. Dalej wskazano, że dla realizacji inwestycji konieczne jest wykonanie odcinków łączących te dwie ulice, które przebiegałyby na działkach wydzielonych z nieruchomości skarżących, przy czym podkreślono, że działki te nie są zabudowane, niezbędne będzie jedynie wycięcie drzew owocowych i żywopłotu tam się znajdujących. Pełnomocnik podał również, że nie ma możliwości zmiany lokalizacji inwestycji z uwagi na zwartą zabudowę mieszkalną na tym terenie. Jego zdaniem nie istnieje również niebezpieczeństwo powstania rażącej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem inwestycja przebiega w większości w ciągu istniejących dróg publicznych oraz na terenach niezabudowanych. Powołując się na art. 11g ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 687 z późn. zm. – zwana dalej ustawą o realizacji inwestycji drogowych) pełnomocnik podniósł z kolei, że wniosek skarżącej jest niedopuszczalny, w istocie zmierza ona bowiem do zatrzymania inwestycji jedynie na działkach, których uprzednio była właścicielem. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 kwietnia 2014 r. zwrócono się do organu z zapytaniem, czy i ewentualnie kiedy została rozpoczęta rozbudowa drogi na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...]r., nr [...]. W odpowiedzi nadesłanej w dniu [...]r. Wojewoda [...] podał, że z informacji udzielonych przez Starostę [...] wynika, że inwestycja nie jest przez Gminę M. prowadzona, co potwierdziły oględziny w terenie, a także Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M., który poinformował z kolei, że nie otrzymał zawiadomienia o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nadto wskazany przepis zastrzega, że nie jest dopuszczalne wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, jeżeli ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Zastosowanie tej instytucji, jako wyjątek od zasady wykonalności aktu, powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami wskazującymi na istnienie realnego zagrożenia wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że Sąd uznał wniosek skarżącej S.N. "o wstrzymanie wykonania inwestycji" jako wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji oraz podjętej w granicach tej samej sprawy decyzji Starosty [...] z dnia [...]r., nr [...], której nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Natomiast Sąd nie podziela opinii pełnomocnika Gminy M., że skarżąca wniosek swój ograniczyła do części decyzji dotyczącej działek, których była właścicielem przed podziałem. Uzasadniając wniosek wyraźnie wskazała ona bowiem na "niebezpieczeństwo wyrządzenia mieszkańcom dzielnicy [...] znaczącej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków budowy drogi na nieruchomościach wywłaszczonych", trudno zatem uznać, że wnioskiem swym objęła ona tylko część decyzji odnoszącej się do jej nieruchomości. Przechodząc do merytorycznego rozpatrzenia wniosku Sąd doszedł do przekonania, że nie zasługuje on na uwzględnienia. Podkreślić w tym miejscu należy, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty, Sąd nie bada zatem zasadności samej skargi na tym etapie postępowania. Możliwość zastosowania instytucji wstrzymania przez sąd administracyjny nie oznacza, że jest on zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od sytuacji - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt II GSK 2060/11, z dnia 6 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OZ 219/11, z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 1936/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy argumentów za tym przemawiających (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1041/08, Lex nr 527673). W ocenie Sądu S.N. nie przedstawiła okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania powyższych aktów administracyjnych, ograniczyła się ona bowiem do wskazania, że jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki związane z budową drogi na nieruchomościach wywłaszczonych, nasadzeniem drzew czy rozgraniczeniem nieruchomości, a także znaczną szkodę, która powstanie po stronie mieszkańców dzielnicy [...]. Argumenty skarżącej są jednak zbyt ogólnikowe, aby można było stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować po jej stronie zagrożenia, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W szczególności nie wiadomo, jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki dotyczą bezpośrednio skarżącej i jakie szkody majątkowe bądź niemajątkowe w jej przypadku spowoduje wykonanie decyzji, powołała się ona bowiem na naruszenie interesów mieszkańców dzielnicy [...], w innym miejscu - właścicieli nieruchomości wywłaszczonych. Na marginesie wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, natomiast art. 11g ust. 2 ustawy o realizacji inwestycji drogowych stanowi między innymi, że skargę strony do sądu administracyjnego na decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rozpatruje się w terminie dwóch miesięcy. Jednocześnie Sąd zauważa, że w sprawie nie ma zastosowania przepis art. 31 ust. 2 ustawy o realizacji inwestycji drogowych, bowiem jak wynika z pisma Wojewody [...] z dnia [...]r. budowa nie została jeszcze rozpoczęta. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.