II SA/Gl 1485/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędziowie Sędzia WSA Edyta Kędzierska, Sędzia WSA Krzysztof Nowak (spr.), Protokolant starszy referent Weronika Siedlaczek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2026 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 25 września 2025 r. nr WINB-WOA.7721.149.2025.DS w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Decyzją z dnia 25 września 2025 r., znak: WINB-WOA.7721.149.2025.DS, Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach (dalej "ŚWINB" lub "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.) - dalej: "k.p.a.", art. 80 ust. 2, art. 81, art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.) - dalej: "P.b.", po rozpatrzeniu odwołania P. B. (dalej "strona" lub "skarżący") od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. ( dalej "PINB" lub "organ I instancji") nr [...] z dnia 31 marca 2025 roku, znak: [...], którą nakazano stronie - właścicielowi budynku przy ul. [...] w Z. na działce nr [...] rozbiórkę ww. budynku, utrzymał ją w mocy. Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 14 kwietnia 2021 r. do PINB wpłynęła skarga powszechna, w której podniesiono kwestię samowolnej budowy budynku przeznaczonego do hodowli gołębi przy ul. [...] w Z.. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez PINB w dniu 1 czerwca 2021 r. na nieruchomości – działce nr [...] - odbyły się czynności kontrolne budynku w wyniku których ustalono, że we wschodniej części ww. działki jest parterowy budynek o konstrukcji drewnianej wybudowany w zbliżeniu do granic z sąsiednimi działkami. Obiekt budowlany zlokalizowany jest ok. 0,7 m od granicy działki nr [...] i [...] oraz w odległości 1,5 m od granicy z działką nr [...]. Budynek ma wymiary 3,0 m x 12,0 m, posadowiony jest na fundamentach z 19 betonowych pali częściowo zagłębionych w gruncie i ma funkcję gołębnika. Postanowieniem nr [...] z dnia 17 czerwca 2021 r. PINB wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z budową budynku inwentarskiego (gołębnika) o powierzchni zabudowy wynoszącej 36 m2 zlokalizowanego przy ul. [...] w Z. na działce nr [...] oraz poinformował stronę o możliwości złożenia wniosku o legalizację i konieczności wniesienia związanej z tym opłaty legalizacyjnej. W dniu 26 lipca 2020 r. strona skierowała do PINB pismo, w którym wniosła o prolongatę terminu do złożenia wniosku o legalizację budynku z uwagi na podwyższoną temperaturę i pogorszone samopoczucie. Do pisma dołączono wniosek o legalizację ww. budynku. Decyzją nr [...] z dnia 22 października 2021 r. PINB nakazał stronie rozbiórkę budynku przy ul. [...] w Z. z uwagi na niezłożenie wniosku o legalizację w wyznaczonym terminie. W wyniku rozpatrzenia odwołania strony od ww. decyzji ŚWINB wydał w dniu 7 stycznia 2022 r., znak: [...] decyzję, którą utrzymał w mocy w całości zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. Strona złożyła skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który wyrokiem z dnia 12 września 2022 r., sygn. akt II SA/GI 391/22 uchylił decyzje obu organów. W treści uzasadnienia wskazano, że "nałożenie na Skarżącego tego obowiązku z powołaniem się na wskazany powyżej przepis P.b. było przedwczesne, gdyż nie uwzględniono instytucji przywrócenia terminu prawa materialnego przewidzianej w art. 15 zzzzzn2 § 1 pkt 2 ustawy C0VID-19". W dniu 23 kwietnia 2024 r. PINB wyznaczył stronie 30-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. W dniu 23 maja 2024 r. strona działając przez pełnomocnika złożyła wniosek o przywrócenie terminu powołując się na problemy zdrowotne związane z infekcją wirusa COV1D-19. Postanowieniem nr [...] z dnia 14 czerwca 2024 r. organ I instancji przywrócił termin do złożenia wniosku o legalizację budynku inwentarskiego przy ul. [...] w Z. oraz nałożył na stronę obowiązek przedstawienia w terminie do 31 października 2024 r. dokumentów legalizacyjnych. W dniu 18 czerwca 2024 r. pełnomocnik strony złożył wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie budowy budynku inwentarskiego na działce nr [...] w Z. z uwagi na złożony wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczących ww. budynku. Postanowieniem nr [...] z dnia 3 lipca 2024 r. PINB odmówił zawieszenia postępowania w sprawie budowy budynku inwentarskiego na działce nr [...] w Z.. W wyniku rozpoznania zażalenia strony ŚWINB wydał w dniu 17 września 2024 r. postanowienie, znak: [...], którym stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie PINB nr [...] Strona zaskarżyła to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W dniu 17 października 2024 r. pełnomocnik strony złożył wniosek o zmianę postanowienia PINB nr [...] w zakresie terminu wyznaczonego na przedłożenie dokumentów legalizacyjnych o kolejne 12 miesięcy. W dniu 22 października 2024 r. organ I instancji zwrócił się do Urzędu Miejskiego w Z. z prośbą o udzielenie informacji czy toczące się postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budowy budynku inwentarskiego przy ul. [...] w Z. dotyczy obiektu będącego przedmiotem postępowania legalizacyjnego toczącego się aktualnie przed PINB. W odpowiedzi na powyższe pismo Prezydent Miasta Z. wskazał, że "postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn. budowa budynku inwentarskiego – gołębnika na gołębie wystawowe zlokalizowanego przy ul. [...] w Z., działka nr [...] [...] dotyczy budowy parterowego budynku inwentarskiego w miejscu obok istniejącego budynku gołębnika zgodnie z deklaracją wnioskodawcy przeznaczonego do wyburzenia". W dniu 20 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wydał postanowienie, sygn. akt II SA/GI 1493/24, którym odrzucił skargę na postanowienie ŚWINB z dnia 17 września 2024 r., znak: [...]. Strona złożyła zażalenie na to postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Decyzją nr [...] z dnia 31 marca 2025 r. PINB nakazał stronie rozbiórkę parterowego budynku inwentarskiego, przeznaczonego do hodowli gołębi, o powierzchni zabudowy 36 m2 zlokalizowanego przy ul. [...] w Z., na działce nr [...] z uwagi na nieprzedłożenie w terminie dokumentów legalizacyjnych. Odwołanie od ww. decyzji złożyła w dniu 28 kwietnia 2025 r. strona podnosząc, że aktualnie przez Prezydenta Miasta Z. procedowany jest wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla budynku inwentarskiego o powierzchni zabudowy wynoszącej 36 m2 przy ul. [...] w Z., co przesądza o zasadność zawieszenia postępowania legalizacyjnego. Strona podkreśliła, że jak tylko zostanie wydana powyższa decyzja ma zamiar kontynuować postępowanie legalizacyjne. Postanowieniem z dnia 13 maja 2025 r., sygn. akt II OZ 628/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/GI 1493/24. Decyzją opisaną na wstępie organ odwoławczy utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W motywach rozstrzygnięcia ŚWINB przedstawił dotychczasowy przebieg postepowania, ustalony stan faktyczny sprawy i przepisy prawa mające w niej zastosowanie. Organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo zakwalifikował przedmiot postępowania albowiem ustalił, iż roboty budowlane wykonane przez stronę należy zakwalifikować jako budowa budynku inwentarskiego. W jego ocenie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na czynienie wiążących ustaleń w tym zakresie i organ I instancji prawidłowo ustalił, iż strona, wybudowała budynek gołębnika bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy stwierdził, że w wyznaczonym przez organ I instancji terminie strona nie przedłożyła wymaganej dokumentacji legalizacyjnej. W jego ocenie prawidłowo organ I instancji na podstawie art. 49e pkt 3 P.b. orzekł nakaz rozbiórki budynku inwentarskiego należącego do strony. Podkreślił, że przywołane przepisy, w wypadku ziszczenia się opisanego w nich stanu faktycznego, zobowiązują organ do wydania orzeczenia o rozbiórce obiektu budowlanego. Decyzja wydana na podstawie art. 49e P.b. ma charakter związany, a organ nie ma możliwości odstąpienia od wydania orzeczenia o rozbiórce obiektu budowlanego. ŚWINB podkreślił, że legalizacja samowoli budowlanej nie jest obowiązkiem, a uprawnieniem inwestora. Odnosząc się do argumentów podniesionych przez stronę w odwołaniu ŚWINB zwrócił uwagę, że w sprawie brak było podstaw do zawieszenia postępowania w związku z prowadzeniem przez Prezydenta Miasta Z. postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy dla budynku inwentarskiego, gdyż przedmiot tego postępowania dotyczy innego obiektu. Organ odwoławczy zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji rozpatrującego wniosek strony o kolejną prolongatę terminu na przedłożenie terminu dostarczenia dokumentów legalizacyjnych, który wskazał, że "podjęte przez zobowiązanego działania de facto nie zmierzają do legalizacji obiektu będącego przedmiotem postępowania. Z powyższego punktu widzenia bezcelowe było ubieganie się o zmianę (w zakresie terminu dostarczenia dokumentów legalizacyjnych) postanowienia nr [...] z dnia 14.06.2024 r.". Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wywiódł skarżący, niezadowolony z jej treści. Wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji, 2. zasądzenia kosztów postępowania, 3. dopuszczenia dowodu z dowodu rejestracyjnego przyczepy ciężarowej - gołębnika na okoliczność wykazania, iż gołębnik nie jest obiektem budowlanym. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że pismem z dnia 13 czerwca 2024 r. skierował do Prezydenta Miasta Z. wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla budynku inwentarskiego (z przeznaczeniem na hodowlę gołębi wystawowych) o pow. zabudowy wynoszącej 36 m2 przy ul. [...] w Z. na działce o nr [...]. W jego ocenie rozstrzygnięcie tej kwestii stanowi zagadnienie wstępne, uzasadniające zawieszenie postępowania administracyjnego w przedmiocie ww. legalizacji. Stwierdził, że pomimo złożenia przez niego wniosku z dnia 13 czerwca 2024 r. o ustalenie warunków zabudowy dla gołębnika, aby wywiązać się z obowiązków nałożonych na niego przez PINB do dzisiaj musi oczekiwać na rozstrzygnięcie tej sprawy. Skarżący stwierdził, że w jego ocenie decyzji organów nadzoru budowlanego są przedwczesne a ponadto gołębnik nie jest obiektem budowlanym a pojazdem. W odpowiedzi na skargę ŚWINB wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie była decyzja ŚWINB z dnia 25 września 2025 r., znak: WINB-WOA.7721.149.2025.DS, utrzymująca w mocy decyzję PINB nr [...] z dnia 31 marca 2025 roku, znak: [...], którą nakazano skarżącemu - właścicielowi budynku przy ul. [...] w Z. na działce nr [...] rozbiórkę ww. budynku. Materialnoprawną podstawą zaskarżonych decyzji stanowił art. 49e pkt 3 P.b., zgodnie z którym, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części w przypadku nieprzedłożenia, w wyznaczonym terminie, dokumentów legalizacyjnych. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazania wymaga, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest obiekt, którego kwalifikacja prawnobudowlana stanowi przedmiot argumentacji skargi. W wyniku czynności kontrolnych PINB ustalił, że Skarżący wybudował bez pozwolenia na budowę budynek inwentarski (gołębnik) o konstrukcji drewnianej. Budynek zlokalizowany jest ok. 0,7 m od granicy działki nr [...] i [...] oraz w odległości 1,5 m od granicy z działką nr [...] i posiada wymiary 3,0 m x 12,0 m, posadowiony jest na fundamentach z 19 betonowych pali częściowo zagłębionych w gruncie. Organy orzekające w sprawie przyjęły, że przedmiotowa hala jest budynkiem w rozumieniu art. 3 pkt 2 P.b. a Sąd w niniejszym składzie w pełni podziela stanowisko w tym zakresie prezentowane przez organ w zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu argumentacja skarżącego, że budynek jest pojazdem nie znajduje uzasadnienia w materiale dowodowym sprawy. Postępowanie w sprawie samowoli budowlanej rozpoczyna się od wydania postanowienia o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia (art. 48 ust. 1 P.b.). W postanowieniu organ informuje stronę o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej (ust. 3). Postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w przypadku zakończenia budowy (ust. 5). Następnie inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego może w ciągu 30 dni od otrzymania postanowienia złożyć wniosek o legalizację (art. 48a ust. 1 P.b.). Jeżeli wniosek ten nie zostanie złożony, wówczas organ nadzoru budowlanego wydaje nakaz rozbiórki (art. 49e pkt 1 P.b.). Taki sam skutek ma wycofanie wniosku, co może nastąpić praktycznie na całym etapie procedury legalizacyjnej (art. 49e pkt 2 w zw. z art. 48a ust. 2 P.b.). Jeżeli jednak inwestor (właściciel lub zarządca) złoży wniosek o legalizację, organ nadzoru budowlanego w ramach prowadzonego postępowania wdraża procedurę legalizacyjną. Regulacja skutków samowoli budowlanej jest konsekwencją obowiązującej w Prawie budowlanym generalnej zasady, wyrażonej w art. 28 tej ustawy, przewidującej, że roboty budowlane można rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę, z wyjątkami przewidzianymi w art. 29-31 P.b. Z samowolą budowlaną mamy zatem do czynienia wówczas, gdy obiekt budowlany został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że naruszenie Prawa budowlanego powinno być oceniane według przepisów obowiązujących w dacie popełnienia samowoli, natomiast zastosowanie przepisów dotyczących usuwania skutków samowoli uzależnione jest od okoliczności konkretnej sprawy, z zachowaniem zasady, że organy wydają decyzje według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie rozstrzygania sprawy. Istotne jest bowiem rozróżnienie samego zdarzenia prawnego, jakim jest samowola budowlana, od jej likwidacji (zob. uchwała NSA z 16 grudnia 2013 r. sygn. akt II OPS 2/13 oraz wyroki NSA: z 2 grudnia 2010 r. sygn. akt II OSK 1974/10, z 29 września 2018 r. sygn. akt II OSK 109/18, z 23 lutego 2018 r. sygn. akt II OSK 1879/17, CBOSA). Oznacza to, że ustalenia, czy dane roboty budowlane podlegały reglamentacji Prawa budowalnego, w tym w szczególności, czy na ich wykonanie konieczne było uzyskanie pozwolenia na budowę, dokonanie zgłoszenia, czy też można ich było dokonać bez jakichkolwiek formalności, należy dokonywać na podstawie przepisów obowiązujących w okresie wybudowania danego obiektu. Zgodnie z ustaleniami PINB będąca przedmiotem niniejszego postępowania budynek został wybudowany w 2021 r. co potwierdza protokół kontroli z dnia 1 czerwca 2021 r. Z przekazanych wraz ze skargą akt administracyjnych sprawy wynika, że postanowieniem nr [...] z dnia 17 czerwca 2021 r. PINB wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegające na budowie spornego obiektu, jako zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, informując inwestora o możliwości złożenia wniosku o legalizację tego obiektu w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu. Jak wynika z materiału dowodowego sprawy 23 maja 2024 r. skarżący działając przez pełnomocnika złożył wniosek o przywrócenie terminu powołując się na problemy zdrowotne związane z infekcją wirusa COVID-19. Postanowieniem nr [...] z dnia 14 czerwca 2024 r. organ I instancji przywrócił termin do złożenia wniosku o legalizację budynku inwentarskiego przy ul. [...] w Z. oraz nałożył na skarżącego obowiązek przedstawienia w terminie do 31 października 2024 r. dokumentów legalizacyjnych. W dniu 17 października 2024 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o zmianę postanowienia PINB nr [...] w zakresie terminu wyznaczonego na przedłożenie dokumentów legalizacyjnych o kolejne 12 miesięcy z uwagi na złożony wniosek do Prezydenta Miasta Z. o ustalenie warunków zabudowy dotyczących ww. budynku. Ponieważ skarżący nie złożył w zakreślonym terminie dokumentów legalizacyjnych organ I instancji wydał w dniu 31 marca 2025 r. decyzję orzekającą rozbiórkę budynku działając na podstawie art. 49e pkt 3 P.b.). Dokumenty te nie zostały złożone również do dnia wydania przez organ odwoławczy decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji. Stanowisko organów orzekających w sprawie znajduje uzasadnienie w materiale dowodowym sprawy. Jak wynika z akt administracyjnych postanowienie nakładające na skarżącego obowiązek złożenia dokumentów legalizacyjnych w tym m.in. decyzji o warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego (gołębnika) będącego przedmiotem postępowania zostało wydane w dniu 14 czerwca 2024 r. Postanowienie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 24 czerwca 2024 r. Tymczasem już 13 czerwca 2024 r., a więc przed wydaniem przez PINB wspomnianego wyżej postanowienia, skarżący złożył wniosek o wydanie takiej decyzji, ale dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego w innym miejscu niż samowolnie wybudowany budynek inwentarski. Fakt ten potwierdza rysunek (szkic) załączony do wniosku skarżącego. Wniosek ten nie został zmieniony pomimo otrzymania postanowienia organu I instancji z dnia 14 czerwca 2024 r. Toczące się więc przez Prezydentem Miasta Z. postępowanie dotyczące wydania decyzji o warunkach zabudowy dotyczy innej, planowanej przez skarżącego inwestycji. Nie dotyczy ono wydania decyzji o warunkach zabudowy dla istniejącego już budynku inwentarzowego. Na te okoliczności prawidłowo zwróciły uwagę orzekające w sprawie organy weryfikując je wcześniej w korespondencji z Prezydentem Miasta Z. (pismo PINB z dnia 22 października 2024 r. i Prezydenta Miasta Z. z dnia 25 października 2024 r.). W związku z powyższymi ustaleniami argumentacja skarżącego podniesiona w skardze nie znajduje uzasadnienia w materiale dowodowym sprawy. Należy podkreślić, że wystąpienie którejkolwiek z przesłanek wskazanych w art. 49e P.b. obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji o rozbiórce, nie pozostawiając mu w tej kwestii żadnej swobody. Jeżeli zatem inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego nie skorzystają ze swojego uprawnienia i nie złożą stosownego wniosku o legalizację w ustawowym terminie lub mimo wyznaczenia terminu - nie przedłożą dokumentów legalizacyjnych, organ ma obowiązek przeprowadzić postępowanie administracyjne w celu wydania decyzji o rozbiórce (tak: R. Godlewski (w:) Prawo budowlane. Komentarz, red. D. Sypniewski, LEX/el. 2022, art. 49e). W orzecznictwie zauważa się bowiem, że decyzja wydawana w trybie art. 49e pkt 3 P.b., a z taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie, ma charakter związany (zob. wyrok WSA w Warszawie z 4 listopada 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1708/22). W konsekwencji, przedmiotem niniejszego postępowania było wyłącznie ustalenie, czy skarżący przedłożył w terminie wyznaczonym przez organ nadzoru budowlanego dokumenty legalizacyjne, czy nie. W tym pierwszym bowiem wypadku organ nadzoru budowlanego przeprowadziłby postępowanie legalizacyjne, zgodnie z art. 48a i art. 48b oraz art. 49 ust. 1-4 P.b., legalizując samowolnie wybudowany obiekt. W drugim zaś, wobec nieprzedłożenia dokumentów legalizacyjnych, pomimo wyznaczenia odpowiedniego terminu, organ nadzoru budowlanego zobowiązany był do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że skarżący nie złożył w wyznaczonym terminie dokumentów legalizacyjnych. Sąd stwierdził zatem, że wobec ich nieprzedłożenia orzekające w sprawie organy prawidłowo zastosowały art. 49e pkt 3 P.b. i wydały decyzję o rozbiórce obiektu. Podsumowując dotychczasowe rozważania należy stwierdzić, że wydane w sprawie decyzje nie naruszają przepisów Prawa budowlanego. Sąd nie stwierdził również naruszenia przepisów postępowania w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ w rozpatrywanej sprawie działał na podstawie przepisów prawa i dokonał jej oceny w oparciu o materiał dowodowy zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący (art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.). W sposób kompletny i zrozumiały wyjaśnił także zasadnicze powody podjętego rozstrzygnięcia, wypełniając kryteria przepisu art. 107 § 3 k.p.a. Wbrew zarzutom skargi, zdaniem Sądu, działanie organu nie stanowi w tym zakresie naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Zebrany materiał dowodowy był wystarczający do stwierdzenia wystąpienia przesłanek zawartych w przepisach Prawa budowlanego, nie doszło zatem do naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. oraz art. 107 k.p.a. Sąd stwierdza, że organ wydając zaskarżoną decyzję odniósł się zarówno do zgromadzonego materiału dowodowego, jak i twierdzeń skarżącego. Spowodowało to - zdaniem Sądu - brak podstaw do uznania, że doszło do naruszenia zasad ogólnych Kodeksu postępowania administracyjnego, jak również zasad dotyczących gromadzenia i oceny materiału dowodowego w sposób, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia sprawy. Odmienna ocena materiału dowodowego, niż jak to chciałaby skarżąca, nie stanowi naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę, uznając ją za nieuzasadnioną.