II SA/Gl 1798/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący, w skardze z dnia [...] r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, motywując go zagrożeniem wystąpienia znacznej szkody. Miałaby ona polegać na poniesieniu znaczących kosztów związanych z realizacją zaskarżonej decyzji, co jego zdaniem mogłoby w konsekwencji zagrozić jego dalszej działalności zawodowej i zachwiać płynnością finansową prowadzonej przezeń działalności gospodarczej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zauważył co następuje: Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270– zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Oznacza to, że na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności potwierdzających słuszność jej żądania (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 754/09 – Lex nr 552410). W rozpoznawanej sprawie skarżący powołał się na ewentualne, niekorzystne z punktu widzenia potencjalnych kosztów, następstwa realizacji zaskarżonej decyzji. Nie mniej jednak poza ogólnikowymi sformułowaniami dotyczącymi prawdopodobnego zagrożenia płynności finansowej, nie podał jakichkolwiek bardziej szczegółowych informacji przemawiających za uwzględnieniem wniosku. W szczególności zaś nie wskazano chociażby w przybliżeniu poziomu miesięcznych dochodów skarżącego oraz orientacyjnej kwoty ponoszonych przezeń stałych wydatków, co pozwoliłoby skonfrontować te dwie wartości z wysokością spornej opłaty, do uiszczenia której został zobowiązany na mocy zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, powołanie się na okoliczności dotyczące płynności finansowej strony, w sytuacji, gdy ubiega się ona o wstrzymanie wykonania aktu nakładającego obowiązek poniesienia konkretnej opłaty wymaga odwołania się do materiałów źródłowych oraz wystarczająco skonkretyzowanych danych, obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 257/09 – Lex nr 575347). To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (tak NSA w postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 – Lex nr 564208 oraz w postanowieniu z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13 – Lex nr 1364178). Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.