II SA/Gl 1877/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., na podstawie której utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r., nr [...] nakazujące stronie skarżącej doprowadzenie terenu do stanu poprzedniego poprzez rozbiórkę obiektu gastronomicznego, zlokalizowanego na nieruchomości oznaczonej numerem [...] będącej w użytkowaniu wieczystym "A". w C.. W skardze z dnia [...] r. zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik J. F. podniósł, że wykonanie decyzji doprowadzić może do wyrządzenia znacznej szkody i jednocześnie skutków niemożliwych do odwrócenia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 stycznia 2013 r. uczestnikom postępowania doręczno między innymi odpisy skargi, jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się - w terminie pięciu dni - do wniosku tam zawartego o wstrzymanie wykonania aktu. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik "A". w C. wniósł między innymi o oddalenie wniosku wskazując, że strona nie wykazała okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołując się na orzecznictwo podkreślono, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Na podstawie zarządzenia sędziego Sprawozdawcy z dnia 6 lutego 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do umotywowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że wniosek ten nie został należycie uzasadniony. W piśmie procesowym z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego adwokat A.W. wyjaśnił, że w sprawie zachodzą obie przesłanki wymienione w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). Zdaniem pełnomocnika strony w przypadku uwzględnienia apelacji przez Sąd Okręgowy w K. w sprawie o sygn. akt [...] "decyzja o braku zgody na legalizację budowy przestanie obowiązywać" (z akt administracyjnych sprawy wynika, że apelacja została wniesiona od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] r., sygn. akt [...] oddalającego powództwo J. F. o ustalenie istnienia pomiędzy powodem a "A" w C. stosunku prawnego w postaci umowy dzierżawy). Dalej pełnomocnik podniósł, że w przypadku usunięcia obiektu budowlanego do czasu rozpoznania sprawy przez sąd cywilny, w okresie od rozbiórki do posadowienia nowego obiektu i rozpoczęcia działalności gospodarczej z nim związanej skarżący nie będzie czerpał zysków z tej działalności, co spowoduje powstanie po jego stronie znacznej szkody. Odnosząc się do przesłanki trudnych do odwrócenia skutków pełnomocnik wskazał, że wobec stanowiska "A". w C. nawet w przypadku uwzględnienia apelacji ponowna zabudowa spornego terenu byłaby utrudniona, w konsekwencji niezbędne byłoby złożenie pozwu o wydanie nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Art. 61 § 1 p.p.s.a. stanowi, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w tym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Z uwagi jednak na fakt, że instytucja wstrzymania wykonania aktu jest wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, ewentualne uwzględnienie wniosku strony musi być szczególnie umotywowane. Jednak to na stronie występującej z wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zastosowanie tej instytucji w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt II GSK 2060/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W realiach niniejszej sprawy chodzi o ocenę czy wykonanie przez skarżącego rozbiórki obiektu gastronomicznego wywoła skutki w postaci powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli okazałoby się, że w wyniku kontroli dokonanej przez Sąd decyzja nakładająca ten obowiązek zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego. Rozpatrując wniosek pełnomocnika J. F. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie w uwagi na brak wykazania prawdopodobieństwa wystąpienia zagrożeń o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre wymagają bowiem skonkretyzowania nie tylko poprzez argumentację przedstawioną przez wnioskodawcę, ale również - jeśli okaże się to konieczne - przez zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 921/12, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku pierwszej przesłanki strona zobowiązana jest zdaniem Sądu skonkretyzować szkodę grożącą jej na skutek wykonania aktu, aby możliwie było ustalenie, czy jest to szkoda znaczna w tym znaczeniu, że rozmiary szkody są większe niż zwykle powstające w przypadku wykonania aktów tego rodzaju (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 327/12, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast pełnomocnik strony powołał się tutaj jedynie na bliżej nieokreślone zyski z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego, jednak nie znając rozmiarów tej działalności Sąd nie może stwierdzić, czy ewentualna szkoda z tego tytułu byłaby znacząca. Zgodzić należy się z pełnomocnikiem, że wniosek wymaga jedynie uprawdopodobnienia okoliczności powodujących powstanie szkody, a nie ich wykazania, powołując się zatem na utratę zysków należałoby zatem uprawdopodobnić, przedstawiając również stosowne dokumenty, że strona osiąga zyski z prowadzonej działalności, a dla oceny rozmiaru grożącej szkody – oszacować ich wysokość we wskazanym we wniosku okresie. Przechodząc do drugiej przesłanki wskazać należy, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Co równie istotne, okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., muszą być wykazane w sposób realny, a nie na zasadzie przypuszczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 204/12, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powołując się na tę przesłankę pełnomocnik wskazał na ewentualne uniemożliwianie przez użytkownika wieczystego gruntu oraz zatrudniane przez niego służby ochroniarskie ponownej zabudowy terenu w przypadku pozytywnego rozpoznania apelacji i przesądzenia istnienia umowy dzierżawy pomiędzy skarżącym a "A" w C.. W opinii Sądu wnioski pełnomocnika skarżącego oparte o aktualne stanowisko "A" w C. są jedynie przypuszczeniami co do zachowania użytkownika wieczystego w przyszłości. Co prawda podmiot ten jest w sporze ze skarżącym, jednak założenie, że nie będzie on respektował prawomocnych orzeczeń sądów nie znajduje uzasadnienia. Podkreślenia wymaga nadto, że rozbiórka tego typu obiektu budowlanego, jak będący przedmiotem sprawy, z uwagi na jego konstrukcję, nie spowoduje zdaniem Sądu trudnych do odwrócenia skutków, trudności takich nie wskazywał również pełnomocnik strony w uzasadnieniu wniosku. Podkreślić też należy, że Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu nie bada prawidłowości zaskarżonej decyzji, zatem argumenty pełnomocnika skarżącego związane z prowadzeniem postępowania legalizacyjnego nie mogą być brane pod uwagę na tym etapie postępowania. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.