II SA/Gl 1891/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odpadów w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., na podstawie której utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...] nakazującą H.S. usunięcie i przekazanie do miejsc zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania określonych w decyzji odpadów, składowanych w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym, tj. na terenie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położonej w [...] przy ulicy [...]. W piśmie z dnia [...] r., skierowanym do Urzędu Miejskiego w B., przekazanym następnie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. i ostatecznie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach skarżący wniósł o "odroczenie egzekucji do czasu zakończenia postępowania - skargi w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach". W związku z powyższym poinformowano skarżącego, że jego pismo z dnia [...] r. zostało przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach wzywając jednocześnie do wskazania, czy intencją strony było wniesienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - w terminie siedmiu dni pod rygorem przyjęcia, że pismo z dnia [...] r. wraz z zawartymi tam wnioskami zostało skierowane do rozpatrzenia Prezydentowi Miasta B.. W odpowiedzi na wezwanie H.S. oświadczył, że wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] r., nr [...]. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 kwietnia 2014 r. organowi doręczno między innymi odpis pisma z dnia [...] r., jednocześnie informując go o możliwości ustosunkowania się - w terminie pięciu dni - do wniosku tam zawartego o wstrzymanie wykonania aktu. Powyższe pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w tym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Z uwagi jednak na fakt, że instytucja wstrzymania wykonania aktu jest wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, ewentualne uwzględnienie wniosku strony musi być szczególnie umotywowane. Jednak to na stronie występującej z wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zastosowanie tej instytucji w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt II GSK 2060/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl), przy czym wskazane okoliczności muszą być realne, a nie oparte jedynie na przypuszczeniach (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 204/12, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo podkreślić należy, że w przypadku ustalenia przez sąd, że przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą dotyczyć kilku podmiotów, sąd zobowiązany jest do wyważenia tych interesów, poprzez ocenę stopnia zachodzącego niebezpieczeństwa w stosunku do każdej z tych osób (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt II OZ 1051/08 dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W realiach niniejszej sprawy chodzi o ocenę czy wykonanie przez skarżącego obowiązku usunięcia materiałów zakwalifikowanych przez organ jako odpady wywoła następstwa w postaci powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli okazałoby się, że w wyniku kontroli dokonanej przez Sąd decyzja nakładająca ten obowiązek zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego. Strona skarżąca w piśmie z dnia [...] r. powołała się na ewentualne niekorzystne skutki wykonania nałożonego przez organ obowiązku wskazując, że wymienione w decyzji i w konsekwencji przeznaczone do usunięcia odpady są w istocie materiałami budowlanymi, które skarżący zamierza wykorzystać do wykonania planowanej inwestycji. Natomiast w skardze z dnia [...] r. H.S. podał przykłady zastosowania niektórych materiałów i tak według skarżącego gruz betonowy przeznaczony jest na podwyższenie istniejącego fundamentu altany, deski, płyty paździerzowe, drzwi, kamienie, a nawet szkło - do wykonania szalunków, cegła - do budowy muru ponad poziom fundamentów, beczki - do wkopania w ziemię jako odwodnienie budowli. W ocenie Sądu twierdzenia skarżącego co do przeznaczenia zgromadzonych przez niego rzeczy są gołosłowne. Z akt administracyjnych wynika, że na nieruchomości składowane są: opakowania z tworzyw sztucznych, metalowe beczki, gruz ceglany i betonowy, drewno, szkło, tworzywa sztuczne, złom, papa, niesegregowane odpady komunalne (worki), meble, tekstylia oraz zużyte opony, a zdjęcia załączone do protokołu oględzin z dnia [...] r. potwierdzają ten fakt. Materiały te nie są posegregowane i uporządkowane, a zdaniem Sądu nie wszystkie nadają się do wykorzystania przy prowadzeniu jakichkolwiek prac budowlanych. Z uwagi na fakt, że skarżący powołał się jedynie na potrzebę wykorzystania przeznaczonych do usunięcia odpadów do ewentualnej przyszłej budowy altany murowanej, nie przedstawił natomiast żadnych innych okoliczności uprawdopodabniających, że po jego stronie może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że jego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Za oddaleniem wniosku H.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przemawia ponadto zestawienie interesu skarżącego (ewentualnych szkód czy skutków związanych z wykonaniem decyzji) z interesem publicznym. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych rodzaj i sposób gromadzenia materiałów na nieruchomości skarżącego powoduje, że istnieje niebezpieczeństwo nie tylko zagrożenia pożarowego, ale również epidemiologicznego, co potwierdza Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. w piśmie z dnia [...] r. wskazując, że rozkładające się odpady stanowią niebezpieczeństwo dla zdrowia i istotną uciążliwość dla mieszkańców sąsiednich posesji. W związku z powyższym Sąd oceniając wniosek kierował się również koniecznością ochrony interesu publicznego, którym w tym przypadku jest zdrowie innych osób przebywających bądź zamieszkujących w sąsiedztwie nieruchomości strony. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.